حاشیه چیست، متن کدام است؟!
سخنان اخیر رئیس‌جمهوری در دیدار وزیر و معاونان وزارت امور اقتصاد و دارایی واکنش‌هایی را در جامعه به‌ویژه در حوزه‌های علمیه برانگیخت.
حجت‌الاسلام روحانی در نشست بی‌ارتباط با مسائل روز و مسائل اقتصادی و معیشتی مردم گفت: «هیچ استثنایی در کشور برای انتقادکردن وجود ندارد و در کشور ما معصوم نداریم، حالا یک وقتی اگر امام زمان (عج) در کشور ظهور کرد، حالا آن‌وقت هم می‌شود نقد کرد؛ پیامبر اسلام (ص) هم به مردم اجازه انتقاد می‌دادند و بالاتر از مقام پیامبر در تاریخ وجود ندارد؛ وقتی پیغمبر یک صحبتی می‌کرد؛ طرف بلند می‌شد رو به روی پیغمبر و می‌گفت: آ من الله او منک (این حرف از طرف خدا به شما وحی شده است یا نظر خودت است)، اگر پیغمبر می‌گفت از طرف خداست، می‌گفت حرفی نیست و اگر می‌گفت از طرف خودم هست، می‌گفت من قبول ندارم و نقد می‌کرد». آیا بحث‌های امروز ما پیرامون چند و چون جایگاه نقد و انتقاد در جامعه است؟ چه کسی گفته است در کشور برای نقد استثنا وجود دارد؟ چه کسی گفته است ما در کشور معصوم داریم؟ مخاطب رئیس‌جمهوری در این سخنان کیست؟ مطالبی که از رئیس‌جمهوری در مورد نقد معصوم نقل شد عیناً از نوار سخنرانی و فایل صوتی و تصویری ایشان پیاده شده است و تکذیب آن معنی ندارد. بی‌پایگی این نظرات و تضاد و مغایرت آن با عقاید اسلامی و شیعی بر کسی پوشیده نیست کافی است رئیس‌جمهوری نقد حضرات آیات محمدجواد فاضل‌لنکرانی، سیداحمد خاتمی، شب‌زنده‌دار و به‌خصوص نقد و اعتراض جامعه مدرسان حوزه علمیه قم را دراین‌باره بخواند. تا آنجا که مردم و نخبگان جامعه به یاد دارند تنها کسی که از انتقاد روی برتافته و نقد مشفقانه منتقدان دلسوز را برنمی‌تابد همین خود ایشان است.
ده‌ها نقد علمی و فنی طی پنج سال گذشته توسط منتقدان در مورد رفتار دولت در سیاست خارجی، داخلی و مشکلات معیشتی مردم مطرح شد پاسخ رئیس دولت چه بود؟ ایشان نه‌تنها نقد منتقدان را برنتافت و هنوز هم برنمی‌تابد بلکه شروع کرده است به دشنام‌دادن به منتقدان! رئیس‌جمهوری بی‌مهابا برخلاف ادب و نزاکت سیاسی و برخلاف قانون و نیز بیانیه حقوق شهروندی، منتقدان را بی‌سواد، حسود، کاسب تحریم، بیکار، مستضعف فکری، عقب‌مانده، عصر حجری، هوچی‌باز، کودک، تازه به دوران رسیده، دین‌نشناس، متوهم، بی‌شناسنامه، بی‌دین و ... خطاب کرد و به آنان گفت؛ بروید به جهنم! با این رفتار مشخص شد ایشان هم برای خود عصمت و هم در مقوله نقد استثنا قائل است. این حرف‌ها در محیط بیرونی جامعه ما که یک تحرک ضدانقلابی را در آشوب‌های اخیر پشت سر گذاشته‌ایم چه معنی می‌دهد؟ مملکت ما مملکت آزادی است. مردم انقلاب کردند تا آزادانه حرف خود را بزنند. از دیدگاه مردم و نخبگان هیچ‌گاه نه‌تنها نقد در کشور تعطیل نبوده بلکه اعتراض هم به کارکردهای دولت و مسؤولان تعطیل نبوده است. شاهد آن‌هم اعتراضات و تجمعات مردمی در اعتراض به کارکرد بانک‌ها و مجوزهای غیرقانونی بانک مرکزی به مؤسسات مالی و اعتباری و نیز تجمع و راهپیمایی برای اعتراض به بیکاری و حقوق معوقه کارگران، تعطیلی بنگاه‌های اقتصادی و ... طی دو سال اخیر بوده است. با اینکه هیچ‌یک از این تجمعات مجوز نداشته هیچ برخوردی از سوی نیروهای امنیتی و انتظامی با آن‌ها صورت نگرفته است.
در هیچ جای دنیا چنین آزادی وجود ندارد! آنچه در این میان رخ داده است آشوب و فتنه و وطن‌فروشی عده‌ای با همکاری سرویس‌های امنیتی آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان بوده که متأسفانه از دید اطلاعاتی دولت پنهان بوده است آتش‌زدن مساجد و پرچم مقدس کشور عزیزمان ایران و حمله به اماکن عمومی نه نقد است نه اعتراض بلکه فتنه و آشوب است. آیا رئیس‌جمهوری این اعمال وحشیانه را نقد می‌داند؟! رئیس‌جمهوری باید تکلیف خود را با این پدیده روشن کند نه اینکه بیاید و این شرارت را به نقد امام زمان (عج) و پیامبر عظیم‌الشأن (ص) ترجمه کند و گویی کسانی که وطن‌فروشی کردند محق بودند و بالاتر از آن‌هم می‌توانستند، بگویند و بکنند! کار آن‌ها نه «نقد» است نه «اعتراض» این را باید عالی‌ترین مقام کشور در شورای عالی امنیت ملی بداند و اگر نداند باید منتظر آشوب‌های دیگر از جنس تحرکات دشمنان به‌ویژه ضدانقلاب و سرویس‌های امنیتی استکبار جهانی بود. مردم شریف و فرهیخته ایران اسلامی به نظام و دولت علاقه‌مندند، ممکن است گله و اعتراض داشته باشند که دارند، اما دولت را دولت قانونی و به دلیل تنفیذ رهبری معظم انقلاب مشروع می‌دانند ولی دولت به‌ویژه رئیس آن قدر این نعمت و موهبت را نمی‌داند و هراز چندی مسائلی مطرح می‌کند که با ابتدایی‌ترین باورهای شیعی مغایر است. دولت به‌خوبی می‌داند که باید به دنبال کارآمدی و کمک به حل معیشت مردم باشد و از حاشیه‌پردازی پرهیز کند که متأسفانه این‌گونه نیست.
دولت امروز باید با مجلس هم‌صدایی کند و بودجه سال 97 را بدون تنش به سامان برساند دولت باید با کمک دستگاه قضایی دست متجاوزان به بیت‌المال را قطع کند و در این مورد هم‌افزایی داشته باشد که اگر این وظایف را فراموش کند ـ که کرده است ـ ممکن است مردم هم‌رأی خود را به او فراموش کنند. مردم به هیچ رئیس‌جمهوری چک سفید نداده‌اند. اینکه رئیس‌جمهوری هرازچندی حرفی بزند که معلوم نشود حاشیه چیست و متن کدام است نوعی توهین به شعور ملت به‌ویژه نخبگان و به‌خصوص مراجع عظام تقلید است که همواره دردها و مشکلات مردم را مطرح و از دولت مطالبه اصلاح دارند. انتهای پیام/2568/40/.
01:17 - 30 دی 1396
1 بازنشر
10 بازدید
1 پاسخ