هم‌نوایی از آن سوی مرزها؛ سروده‌ای از شاعر تاجیک در همدردی با ایران

در روزگاری که همبستگی بیش از هر زمان دیگری معنا می‌یابد، شاعر تاجیک با سروده‌ای احساسی و صمیمی، همدردی و همراهی ملت تاجیک با مردم ایران را به تصویر کشیده است؛ شعری که ریشه‌های مشترک فرهنگی و تاریخی دو ملت را یادآور می‌شود.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دوشنبه، سروده «جمشید عارفیان» شاعر تاجیک با نام «خدایا، نگه دار ایران ما را!» بازتابی از پیوندهای عمیق و ناگسستنی میان مردمان فارسی‌زبان است؛ پیوندی که فراتر از مرزهای جغرافیایی، در زبان، فرهنگ و تاریخ مشترک ریشه دارد. عارفیان در این شعر، با لحنی دعاگونه و سرشار از احساس، آرزوی امنیت، آرامش و پیروزی را برای ایران و مردمانش بیان می‌کند. در جای‌جای این اثر، مفاهیمی چون هم‌خونی، هم‌زبانی و هم‌سرنوشتی برجسته شده‌اند؛ مفاهیمی که نشان می‌دهد نگاه شاعر، ایران را نه یک سرزمین دور، بلکه بخشی از هویت مشترک می‌داند. او با واژگانی ساده اما پرقدرت، از رنج‌ها، تهدیدها و امیدهای مشترک سخن می‌گوید و مخاطب را به تأمل در این همبستگی فرا می‌خواند. این شعر همچنین بیانگر نگرانی‌های شاعر از جنگ، دشمنی و ستم است؛ در عین حال، امید به رهایی، اتحاد و پیروزی در آن موج می‌زند. عارفیان با درخواست از خداوند برای حفظ ایران و مردمانش، در واقع صدای جمعی از مردمی را بازتاب می‌دهد که دل در گرو آرامش و سربلندی این سرزمین دارند.در نهایت، این سروده را می‌توان نمادی از همدلی فراملی دانست؛ پیامی روشن از تاجیکستان به ایران که نشان می‌دهد، با وجود فاصله‌ها، دل‌ها همچنان نزدیک و همراه‌اند و آرزوی خیر و نیکی برای یکدیگر دارند.«خدایا، نگه دار ایران ما را!» خدایا، نگه دار ایران ما را! گران خاک پاک نیاکان ما را!تو ایمن نگه دارش از آتش جنگ، میازار افزون دل و جان ما را! مرنجان تو یاران هم‌‍‌خون مارا،تن و جان و نورِ دو چشمان ما را!تو ایمن نگه دارش از شر دشمنزبون ساز بدخواه یاران ما را!مینداز بر دام مزدور و خائین،عزیزان ما، هم‌زبانان مارا!

ستادِ ستم را زِ بُن سرنگون ساز،بکن از غم آزاد خوبان ما را!به‌هم آر پس ملت آریا را،تبار بزرگ و پریشان مارا!به پیروزی مطلقِ خلق ایران،خدایا نَما مُحکم ایمان مارا!

11:04 - 14 فروردین 1405

90٫7k بازدید

هم‌نوایی از آن سوی مرزها؛ سروده‌ای از شاعر تاجیک در همدردی با ایران

تازه ترین اخبار