پارادوکس نما
✍رضا نوربخشکارشناس مسائل سیاسی و روابط بین المللدر بدترین حالت منازعه اما بهترین موقعیت آن قرار داریم!⁉️چگونه می توان در بهترین موقعیتِ بدترین حالت از تقابل و نزاع قرار داشت؟!شرایط محتمل و ممکن حاکم بر طرفین هر جنگ به موارد زیر تقسیم می شود:1⃣ جنگ یا درگیری مستقیم نظامی2⃣ آتش بس، یا سکوت میدان، یا موقعیت نه جنگ نه صلح3⃣ صلح یا ترک مخاصمه ما در حال حاضر در موقعیت شماره دوم قرار داریم که نامطلوب ترین حالت برای یک دولت ملت ارزیابی شده و تمامی سیاست گذاری ها را معلول شرایط ناپایدار و غیرقابل پیش بینی دقیق می کند؛ از طرفی فشار عدم ثبات موجود به اجتماع، باعث فرسایش ذهنی و روانی و آماده باش جسمی و فکری مستمر و در نتیجه تولید اضطراب، استرس، بدگمانی به حاکمیت و بدتر از همه انقطاع امید نسبت به آینده می شود.تاثیر این شرایط بر اقتصاد و چرخه تولید و سرمایه بسیار سنگین و هرگونه پویایی روابط اقتصادی را با اختلال جدی مواجه می کند. تداوم این موقعیت پیوندهای وحدت را گسسته و تردیدها را بستر اختلافات بین خواص و مردم قرار می دهد.❔اما تفاوت با گذشته در چیست؟ بهترین شرایط در زمان آتش بس چگونه ایجاد می شود؟!با این حال ما در موقعیتی از حالت فوق قرار داریم که امیدها را کماکان زنده نگه داشته و توان رقابت برای کسب حداکثری منافع ملی، تضمین امنیت ملی و احیای بازدارندگی را به ما داده است.☑️ویژگی اول این موقعیت معلول بالفعل شدن کارت راهبردی تنگه هرمز است که مدیریت خاص آن مستقیما بر زنجیره تولید و تامین جهانی به صورت جدی تاثیرگذار است.☑️ویژگی دوم به وجود آوردن این شرایط، اورانیوم غنی شده با خلوص بالا در کشور است که دشمن نسبت به تهدید معتبر آن آگاه است.
این ویژگی ها با تشبیه به شرایط دست بر ماشه می تواند کلید تضمین های عینی در هرگونه معادلات آتی باشد؛ تجربه شکست تضمین های انتزاعی گذشته بایستی ما را نسبت به حراست از این دارایی های استراتژیک حریص تر کند.◽️با این وجود دشمن تا تعیین تکلیف و خارج کردن این دو کارت راهبردی از دستان ایران، میدان و فشار همه جانبه را رها نخواهد کرد؛ هر اندازه ج.ا.ایران در تثبیت و معادله سازی کارت های راهبردی خود موفق تر عمل کند شرایط برای حرکت به سمت حالت مطلوب یعنی حالت صلح و ترک مخاصمه بیشتر فراهم می شود. تا زمانی که دشمن به پیروزی طرح های تاکتیکی خود برای نیل به موفقیت راهبردی امیدوار باشد شرایط نه جنگ نه صلح میل به سوی درگیری همه جانبه ترکیبی با محوریت تقابل نظامی مستقیم را افزایش می دهد.◼️آن چه که مهم و ضروری است پافشاری بر راهبرد است و شیفت تقابل ها در میدان نظامی به دیپلماسی یا بالعکس نباید منجر به انحراف از راهبرد شود. هر تاکتیکی که تعریف می شود بایستی در درون راهبرد و نه در عرض آن قرار گیرد؛ انسجام ذهنی و وحدت عینی بسیار حائز اهمیت است و برای حفظ این دو مهم بایستی با ایثار و از خودگذشتگی از محورهای تفرقه و اختلاف گذر کنیم.#آتش_بس#ترک_مخاصمه#جنگ#بازدارندگی
21:38 - 7 خرداد 1405
1 واکنش
18k بازدید
