✍️دکتر پوریا طیبی؛ کارشناس مسائل راهبردی همان طور که صحنه میدان نظامی و رزم دارای زد و خورد، پیش روی و عقب روی، هزینه و تلفات دو طرفه است؛ صحنه میدان دیپلماسی و سیاست هم دقیقا دارای چنین مختصاتی است. نگاه مطلق صفر و صدی در نتیجه گرایی و خواستن همه آنچه بدنبال آن هستی یعنی بستن هرگونه مسیر تحرک و اراده برای تغییر در عرصه میدان و دیپلماسیدیر زمانی است گرفتار این نوع نگاه های فانتزی شده ایم به اسم اشتباه آرمان گرایی و کمال جویی در حالی که صحنه دست یابی به آرمان های متعالی از طی مسیر در میدان واقعیت ها و استفاده از ظرفیت ها عبور می کند... چنانچه بدنبال دست یابی به حد نهایی کمال و آنچه مطلوب ما در آرمان ها می باشد هستیم، ضروری است ظرفیت های موجود را برای طی نمودن مسیرمان، تقویت کنیم نه آنکه ظرفیت های موجود را هم بدون در نظر گرفتن واقعیت ها، نه تنها ارتقا ندهیم بلکه به دست خودمان تخریب کنیم... ما در فضای ذهنی غیر فانتزی، نیازمند به تقویت ظرفیت های معنوی و مادی برای دست یابی به آرمان هایمان از بستر عبور از واقعیت های تلخ و شیرین موجود می باشیم.هرچند باید با اراده انقلابی و هوشمندانه، با خلاقیت های میدانی و مهمتر توکل بر خدا، از واقعیت های تلخ کاسته و بر واقعیت های شیرین جاری برای دست یابی حداکثری به آرمان هایمان اضافه نماییم... بی تردید بودن و همراهی کردن مردم انقلابی هوشیار آرمان گرا در کنار مسئولین نظامی و سیاسی اصلی ترین متغیر کمی و کیفی در راستای مطلب مهم گفته شده می باشد... https://eitaa.com/safavali