استغاثه به امام زمان و اضطرار واقعی؛ راهبرد اصلی منتظران (۲)
✍️دکتر رحیم کارگر؛ عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی وقتی به استغاثه می‌پردازیم، شایسته است که با رابطه عمیق قلبی و با لحنی آمیخته به محبت و دردمندی، امام و مقتدای خود را صدا بزنیم و با «اشک و گریه» و «ندبه و زاری» (حتی با حضور کودکان و اطفال و پیران و...)، التجا و استغاثه خود را عمق بخشیم.اشک، زبانی است که از عمق شکسته‌دلی برمی‌آید و نیازی به ترجمه ندارد. خدا به قلب شکسته نظر می‌کند ؛ گاهی یک آه جانسوز، صدها برابر از کلمات مؤثرتر است. این اشک، نشانه نیاز درونی ، انقطاع واقعی ، صداقت درونی و عمق اضطرار است؛ گواهی بر آنکه دل، حقیقتاً در حال ذوب شدن در دریای رحمت الهی است.در این مسیر، حضور قلب، حتی برای لحظاتی کوتاه، ارزشمندتر از ساعت‌ها غفلت و لفظ‌خوانی است ؛ پس باید تمام وجودمان در آن لحظه، در حالت توجه و تمرکز باشد. خواندن ادعیه‌ای که با روح استغاثه سرشته شده‌اند، مانند نماز استغاثه و دعای آن ، دعای ندبه، دعای توسل، دعای فرج، یا زیارت آل‌یاسین با اضطرار و توجه ، بسیار راهگشا خواهد بود. دعای استغاثه و سایر ادعیه، یعنی خواندن و کمک خواستن در مواقع شدت و اضطرار. در دوران غیبت، که ما از فیض حضور ظاهری امام زمان (عج) محروم هستیم، دعای استغاثه ابزار بسیار مهمی برای ارتباط قلبی و استمداد از ایشان است. اما اصل، همان «حال درونی و اضطرار واقعی و جمعی» است که از دل برمی‌آید و بر دل می‌نشیند. در این صورت است که یقین بدانیم استغاثه ما بزودی زود (العجل العجل الساعه الساعه) جواب داده شده و همه صالحان و مستضعفان ، چشم شان به دیدن جمال دلارای موعود الهی روشن خواهد گرید.
دعای استغاثه، یعنی خواندن و کمک خواستن در مواقع شدت و اضطرار. در دوران غیبت، دعای استغاثه به امام زمان (عج)، در مواجهه با بحران‌های شدید ( بخصوص جنگ تحمیل رمضان) و توجه قلبی و معرفتی همگان به امر مبارک ظهور ، صرفاً یک عمل عبادی نیست، بلکه یک راهبرد جامع و چندلایه برای مدیریت بحران، تقویت تاب‌آوری فردی و جمعی، و فعال‌سازی ظرفیت های معنوی و اجتماعی جامعه و در نهایت حرکت جمعی و شتابان و اصولی به سمت ظهور است. این عمل، با تکیه بر مبانی دینی، روان‌شناختی، جامعه‌شناختی و نگاهی عمیق به نظام علیت در عالم، ابزاری قدرتمند برای نظام‌سازی تمدنی در مسیر انتظار فعال و زمینه سازی ظهور است. در شرایط کنونی ایرانِ اسلامی و زخم دیده، توسل و توجه به دعای استغاثه به صورت فردی و جمعی، می‌تواند: روحیه دینی-ملی را تقویت کرده و امید را زنده نگه دارد؛ جامعه را در برابر فشارهای روانی و اجتماعی مقاوم‌تر ساز؛ همبستگی اجتماعی را افزایش داده و زمینه را برای هم‌افزایی در حل مشکلات فراهم کند ؛ به افراد کمک کند تا در سختی‌ها، معنا و هدفی متعالی بیابند و از انفعال و ناامیدی دور بمانند و مهم تر از همه جامعه را به سمت صفات و رفتارهای مطلوب مورد انتظار در دوران ظهور، هدایت کند. در دنیای پر از چالش و سختی، توسل به امام زمان (عج) از طریق دعا، آرامش‌بخش و روحیه فزا است. احساس حضور ایشان و دلگرمی به یاری ایشان، توان مقابله با مشکلات را افزایش می‌دهد. این استغاثه، اقرار به عجز و ناتوانی خود و اعتراف به قدرت و توانایی امام زمان(عج) است که متصل به قدرت لایتناهی الهی می باشد.
وقتی با سوز دل و از سر اضطرار، امام زمان (عج) را صدا می‌زنیم، نهایت نیاز و وابستگی خود را به ایشان نشان می‌دهیم. دعای استغاثه به امام زمان (عج)، به‌ویژه در مواقعی که راه‌های ظاهری بسته شده است، می‌تواند کلید گشایش بسیاری از مشکلات و گرفتاری‌ها باشد. این استمداد، زمینه‌ساز ظهور فرج الهی است.
10:19 - 16 فروردین 1405