زبان مادری، سکوی پرش به سمت آرامش و تفاهم اجتماعی
از مفاهیمی که تمامی انسان‌ها خواسته یا ناخواسته در زندگی خود با آن مواجه خواهند بود، بحث «زبان مادری» است. زبان مادری را می‌توان به زبانی تعریف کرد که شخص در دوران خردسالی و از طریق خانواده و محیط پیرامونش آن را آموخته و نخستین وسیله‌ای محسوب می‌شود که با آن سخن خواهد گفت و از طریق آن احساسات و خواسته‌هایش را به دیگران تفهیم می‌کند؛ بنابراین در وجود تمامی انسان‌ها نوعی احساس تعلق به آن را می‌توان یافت که ریشه در ابعاد روان‌شناسی اجتماعی، انسان‌شناسی فرهنگی و نظریه‌های هویت دارد و نباید به زبان مادری، تنها به عنوان یک ابزار ارتباطی نگاه کرد، بلکه می‌بایست به عنوان سازه‌ای هویتی و چارچوبی برای معنابخشی به جامعه آن را تعریف کرد.با توجه به روز جهانی «زبان مادری» با حجت‌الاسلام طاهر قلیزاده استاد دانشگاه و مدرس حوزه گفت‌و‌گو کردیم.وی افزود: بر اساس نظریه تاجفل و ترنر، هویت اجتماعی افراد از طریق عضویت در گروه‌های اجتماعی که تحت تاثیر عواملی مانند قومیت، زبان، یا فرهنگ است شکل می‌گیرد که در این بین زبان مادری به عنوان یک نشانگر گروهی به افراد کمک می‌کند تا مثلاً خود را در یک چارچوب جمعی تعریف کرده و خود را گیلک، لر، ترک، کرد و یا سایر نژاد‌ها و قومیت‌ها بدانند.حجت‌الاسلام قلیزاده بیان داشت: این مسئله موجب می‌شود که با آن زبان و فرهنگ احساس نزدیکی داشته و برای آن بار اجتماعی در نظر می‌گیرند، احساس ارزشمندی پیدا کرده و حتی با انجام فعالیت‌هایی اسباب عزت‌مندی برای جمعیت زیادی از هم‌سنخان پیرامون خود را فراهم آورند.برای مطالعه کامل این گزارش لینک زیر را مطالعه نمایید:https://ana.ir/0041d5
14:03 - 4 اسفند 1403
2 واکنش
5081 بازدید