انتظار فرج تماشاچی نمیخواهد!
انتظار فرج، به سادهترین بیان، به معنای ایستادن امیدوارانه و آگاهانه در میانهٔ طوفانهای زندگی است.این انتظار، هرگز به معنای نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست، بلکه حکم یک «آمادهباش همیشگی» را دارد؛مانند کشاورزی که باوری راسخ به رسیدن فصل بهار دارد، ولی در سرمای زمستان نیز دست از کار و آمادهسازی زمین برنمیدارد. انتظار فرج یعنی باور به اینکه هیچ بنبستی ابدی نیست و هر تاریکی، طلوعی در پس دارد. این اندیشه، سلاحی در برابر یأس و درماندگی است و به ما میآموزد که در سختترین شرایط نیز باید اندیشید، برنامهریخت و گامهایی، هرچند کوچک، به سوی بهبودی برداشت. در حقیقت، منتظر واقعی کسی است که ناامیدی را از دل میزداید و در عین حال، برای ساختن فردایی روشنتر، امروز را با تلاش و تفکر آغازه میکند.بیایید در این شبهای انتظار، تکلیفمان را با خود روشن کنیم:آیا ما منتظر معجزهای از آسمان مینشینیم، یا خود، با دستان کوچکمان، شعلهای از مهربانی، عدالت و آگاهی میافروزیم؟یادمان باشد؛ درانتظار فرج، جایی برای تماشاو تماشاچی نیست؛ که جایگاه برخاستن و افروختن است.و با اینچنین انتظارفرجی همه سختیها قابل برداشتن است.
۸ MB
20:09 - 15 بهمن 1404
