دو مولفه اساسی برای فعال‌شدن «اکو»
کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: اگر اکو دارای ظرفیت‌های مغفول است، دو عامل باید برای فعال شدن آن وارد عمل شوند؛ نخست اراده رهبران سیاسی کشورهای عضو، چرا که تا زمانی که رهبران به همکاری اقتصادی واقعی در درون اکو اعتقاد نداشته باشند، پیشرفتی حاصل نخواهد شد.
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، چهارمین نشست وزرای کشور عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو)، صبح امروز (سه‌شنبه) با حضور مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور، اسکندر مومنی وزیر کشور و اسد مجیدخان دبیرکل اکو به همراه وزرای کشورهای عضو اکو در سالن اجلاس سران برگزار شد.نوذر شفیعی کارشناس مسائل بین‌الملل در تحلیل جایگاه و ظرفیت‌های سازمان همکاری اقتصادی (اکو) در برنامه میز اقتصاد شبکه خبر سیما با موضوع «ظرفیت‌های اقتصادی اعضای اکو برای توسعه‌ها» اظهار کرد: باید توجه داشت که هرگونه همکاری تجاری میان کشورهای عضو را نمی‌توان به حساب اکو گذاشت، بلکه تجارت درون‌منطقه‌ای زمانی معنا دارد که در چارچوب این سازمان و بر اساس برنامه‌ریزی مشترک میان اعضا انجام شود.وی با بیان اینکه پرسش اصلی درباره عملکرد اکو این است که آیا حجم کنونی تجارت میان اعضا، حداکثر ظرفیت این سازمان است یا ظرفیت‌های مغفول فراوانی وجود دارد، افزود: به نظر می‌رسد بخش زیادی از توان بالقوه اکو به دلیل کم‌تحرکی اعضا و ضعف ساختارهای اجرایی بالفعل نشده است.شفیعی تصریح کرد: ظرفیت‌های اکو را می‌توان در دو سطح بررسی کرد؛ نخست گرایش کشورها به فناوری‌های نو و جذب سرمایه‌گذاری خارجی از سوی غرب که موجب می‌شود همکاری‌های اقتصادی درون اکو کمرنگ شود، و دوم سطح مبادلات کالاهای واسطه‌ای و اولیه میان کشورهای عضو که اگر تقویت شود، می‌تواند به رشد تجارت درون‌منطقه‌ای منجر شود.
دو عامل اصلی برای فعال‌شدن سازمان اکواین کارشناس مسائل بین‌الملل با اشاره به اینکه سازمان اکو یکی از ضعیف‌ترین نهادهای منطقه‌ای در جهان است، گفت: در حالی که سازمان‌هایی مانند «SAARC» در جنوب آسیا تحت تأثیر اختلافات هند و پاکستان قرار دارند، اکو با وجود شرایط مناسب‌تر هنوز نتوانسته جایگاه منطقه‌ای مؤثری پیدا کند. یکی از معیارهای سنجش موفقیت سازمان‌های اقتصادی، میزان تجارت درونی آنهاست، اما در اکو بیشتر روابط اقتصادی به‌صورت دوجانبه و خارج از چارچوب سازمان انجام می‌شود.وی ادامه داد: اگر اکو دارای ظرفیت‌های مغفول است، دو عامل باید برای فعال شدن آن وارد عمل شوند؛ نخست اراده رهبران سیاسی کشورهای عضو، چرا که تا زمانی که رهبران به همکاری اقتصادی واقعی در درون اکو اعتقاد نداشته باشند، پیشرفتی حاصل نخواهد شد. بسیاری از کشورهای عضو از جمله ترکیه، پاکستان و کشورهای آسیای مرکزی گرایش برون‌گرا دارند و ترجیح می‌دهند با کشورهای غربی یا آسیایی خارج از اکو همکاری کنند.شفیعی، عامل دوم را نقش دبیرخانه اکو دانست و گفت: دبیرخانه باید موتور محرکه سازمان باشد. این نهاد می‌تواند با برگزاری نشست‌های کارشناسی، سیاسی و فنی میان اعضا، زمینه جهت‌دهی تجارت درون‌منطقه‌ای را فراهم کند. دبیرخانه فعال می‌تواند پیگیر اجرای مصوبات و ایجاد هماهنگی عملیاتی میان اعضا باشد.
نبود مکملیت اقتصادی میان اعضا یا نبود اراده سیاسی؛ مشکل اکو چیستکارشناس مسائل بین‌المللی در جمع‌بندی سخنان خود خاطرنشان کرد: اکو اگرچه در اساس یک نهاد اقتصادی است، اما در حوزه اقتصادی عملکرد ضعیفی دارد و در حوزه‌های سیاسی و امنیتی نیز تأثیرگذاری چشمگیری نشان نداده است. برای ارتقای جایگاه این سازمان باید مشخص شود که آیا مشکل از نبود مکملیت اقتصادی میان اعضاست یا از نبود اراده سیاسی برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود.وی افزود: اکو باید به سطحی از انسجام و کارآمدی برسد که بتواند به سمت تشکیل «اکو پلاس» و جذب کشورهای یا نهادهای جدید حرکت کند. در عین حال، توسعه مناطق آزاد تجاری مشترک میان اعضا می‌تواند یکی از ابزارهای مؤثر برای افزایش حجم تجارت و سرمایه‌گذاری باشد؛ الگویی که در شرق و جنوب شرق آسیا نتایج چشمگیری به همراه داشته است.شفیعی در پایان تأکید کرد: سازمان اکو در حال حاضر در رده پایین‌ترین نهادهای اقتصادی منطقه‌ای در جهان قرار دارد، اما با شکل‌گیری اراده سیاسی واقعی و تقویت ساختار دبیرخانه می‌تواند به سازمانی پویا و اثرگذار در منطقه تبدیل شود.
پایان پیام/جدیدترین و مهم‌ترین اخبار سیاسی، دفاعی و امنیتی را با دنبال کردن صفحه سیاست (اینجا) بخوانید.#اکو#اجلاس_اکو
15:56 - 6 آبان 1404
1 بازنشر
26٫6k بازدید