چگونه یک انسان میتواند در برابر ظلم و استکبار سازشگر باشد؟
در پاسخ ساده و کوتاه به موضوع عدم ظلم ستیزی انسان ها شاید همه ما ابتدا جمله ی معروف امام حسین علیه السلام را به خاطر بیاوریم که فرمود لقمه های حرام سپاهیان یزید را آلوده کرده اند اما اکنون افراد مستضعفی را میبینیم که حتی به اندازه ی خیلی کمتر از حق خود هم لقمه ای از وطنشان بدست نیاورده اند، پس آنها چرا فاسد شده اند؟دسته دوم که نه، بلکه همه ی سازشگران شامل حدیث فقر فساد می آورد شده اند. آری افرادی که با لقمه های چرب و حرام شکمباره شده اند هم فقیرند، اما فقیر از نوع حقیرند(ثروتمندان حریص) که ذاتا و در میان تمام ثروتهای جهان باز هم فقیرند.
مظلومانی که در پایتخت محور مقاومت تسلیم شدن را آموخته اند!
در نظام حقوقی نوپا و ناقص جمهوری اسلامی که به شدت درگیر بروکراسی شده است و به همین دلیلِ بروکراسی و با توجه به مدرک گرایی (ظاهراً فقط برای محدود کردن مستضعفان است) و آمار نگران کننده قبولی های کنکور از دهکهای ثروتمند جامعه، اکثریت کرسی های تصمیم گیری به ثروتمندان رسیده است، نه هرگز میتوان طمع فقیران حقیر(ثروتمندان حریص) را کور و از فقر فساد آورشان خارج کرد، نه میتوان فقیران مستضعف را آنچنان که باید و شاید درک و یاری کرد.وقتی که مستضعفی برای پیدا کردن کار باید در نظام عرضه و تقاضای شغلی که مملو از نیروی کار ارزان قیمت خارجی شده است رقابت کند و از حق و حقوق واقعی خود دست بکشد و در عین حال مسئولینی که از سهم بیت المال امثال او دستمزدی نجومی دریافت میکنند هیچ اقدام قابل قبولی برای کنترل نظام عرضه و تقاضای بازار کار انجام نمیدهند، این مسئول این مستضعف را به سازشگری در برابر ظلم و بی عدالتی وادار میکند.
قشر آسیب پذیر، آسیب پذیر است، در فشارها میشکند!
وقتی مستضعفی به دلیل ضعیف بودن و آسیب پذیر بودن، قدرت چانه زنی کافی ندارد و نمیتواند در نظام عرضه و تقاضای بازار کار حق خود را مطالبه کند و هیچکس را یارای رسیدگی به حق خود نمیبینید، این مستضعف انگیزه های بسیاری برای تسلیم شدن در برابر ظلم دارد.مستضعفی که در این راه گزینه ی مقاومت را انتخاب کند با تحریم کارفرماها و پیمانکاران مواجه میشود؛ معلوم نیست از هر صد نفر مستضعفی که گزینه مقاومت را انتخاب کنند چند نفرشان بتوانند سرمایه یا کارفرمایی از راهی منصفانه پیدا کنند و با لقمه نانی حلال امرار معاش کنند، اما مستضعفانی که از همان اول یا بعد از مقاومتی طولانی بالاخره شکست را بپذیرند و گزینه تسلیم را اختیار کنند، این مستضعفان تسلیم شده و سازشگر همان مستضعفانی میشوند که مقاومت در برابر استکبار جهانی را درک نمیکنند و بر انقلابیون مجاهد اما بی خبر از همه جا طعنه و کنایه ها میزنند که اصلا چرا باید در برابر ظلم مقاومت کرد؟! در حالی که شاید بتوان با پذیرفتن حرف زور و ظالمانه خود را از زیر بار هزینه ها و خسارت های جهاد خارج کنیم.آری، او اینگونه اموخته است، او در زندگی تسلیم شدن را آموخته است و تنها باید آموزگار او را ملامت کرد.
در مواجهه با مستضعفان برای زندگیشان به آنها مقاومت آموختیم یا تسلیم شدن؟
مستضعفی که طبق نصیحت مسئولین، بزرگان فامیل و حتی مذهبی ها و مجاهدها یاد گرفته در برابر حرف زور کارفرما و نرخ غیرعادلانه بازار کار تسلیم شود و با دستمزدی بسیار کمتر از حق خود کار کند، مستضعفی که یاد گرفته در برابر قیمت گذاری های متناقض اصحاب قدرت که دلاری میفروشند اما ریالی پرداخت میکنند کوتاه بیاید، کسی که یاد گرفته در حالی که مسئول نیست اما خسارت ناتوانی مسئولان را به گردن بکشد و کوتاه بیاید، کسی که یاد گرفته ریالی مزد بگیرد در حالیکه آنهایی که قدرت چانه زنی دارند حتی از بودجه ی بیت المال که متعلق به همین مستضعف است به نرخ دلار یا حتی بالاتر از دلار بگیرند ولی او مقاومت نکند، این مستضعف سازشگر پرورش یافته است و نمیتوان از او انتظار ظلم ستیزی داشت؛ او مجرم نیست، تنبل نیست، گناهکار هم نیست، فقط مظلوم و ستمدیده ای است که پس از جهادی کوچک یا بزرگ برای گرفتن حق خویش بالاخره تسلیم شده است و به تسلیم شدن عادت کرده است.سالهای سال است که انقلاب کرده ایم و در این همه سال بارها و بارها با دشمنان قسم خورده مذاکرات مستقیم و غیرمستقیم داشته ایم، اما چند بار با مستضعفان مذاکره کرده ایم؟هنوز وقتش نشده به جای غرب، با خودمان مذاکره کنیم؟ با آنهایی که به جای مستضعفان حرف میزنند نه، وقتش نشده با خود مستضعفان مذاکره کنیم؟وقتش نشده با کسانی مذاکره کنیم که هنوز شغلی با حداقل های مصوب پیدا نکرده اند؟ با آنهایی که هنوز وام ها و تسهیلات تشویقی نگرفته اند؟ وقتش نشده با آنهایی که هنوز زمین و امتیاز یا انحصاری در کسب و کار نگرفته اند مذاکره شود؟#مذاکره#آمریکا #استعمار #استکبار#مذاکره_با_آمریکا#مذاکره_با_مردم#کارگر #اقشار_آسیب_پذیر#فقر #فساد #مستضعف#سازشگر #تسلیم #مقاومت #جهاد 07:52 - 15 اردیبهشت 1405