احمدی: قول می‌دهم در بازی‌های آسیایی 2018 جزو 2 نفر برتر باشم/ مربی ثابت ندارم
ملی‌پوش بادبانی ایران می‌گوید برای کسب سهمیه المپیک ریو برنامه‌ریزی مناسبی دارد و تمام تلاشش را می‌کند در این راه موفق شود.
به گزارش خبرگزاری فارس، احمد احمدی تنها ورزشکار ایرانی است که در بادبانی فعالیت می‌کند. رشته‌ای که برای خیلی‌ها شناخته شده نیست و فعالیتی هم در ایران ندارد. فدراسیون قایقرانی هم در این مدت برنامه‌ای برای این رشته نداشته است. از سال 2010 که ورزشکاران زیادی در این رشته فعالیت می‌کردند حالا فقط احمد احمدی مانده که بدون مربی است و به گفته خودش با تمریناتی که داشته توانسته اسپانسر بگیرد و حالا امیدوار است با کمک اسپانسر بتواند در مسابقات کسب سهمیه المپیک شرکت کند، مربی بگیرد و راهی برزیل شود.
احمدی در رشته لیزر در بازی‌های آسیایی شرکت داشت که نهم شد. وی درباره مسائل مختلف رشته‌اش، حضورش در بازی‌های آسیایی و از فعالیت‌هایش با خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس صحبت کرده که متن مصاحبه را در زیر می‌خوانید:
فارس: در بازی‌های آسیایی بدون مربی در مسابقات شرکت کردی.
من تنها رفتم و مربی همراهم نبود. البته امینی، اتابکی و دنیامالی به من سر زدند تا وضعیت را ببینند. شرایطی بود که نتوانستیم با خودمان مربی ببریم. من مربی ثابت ندارم. همه ورزشکارانی که در بازی‌های آسیایی شرکت داشتند مدت دو سال با مربیان‌شان کار کرده بودند. در نظر دارم برای مسابقات سهمیه المپیک و همینطور المپیک با کمک اسپانسر از یکی از کشورهای کرواسی، ایرلند یا اسپانیا مربی بگیرم.
فارس: مسابقات سهمیه المپیک چه زمانی برگزار می‌شود؟
یک مسابقه شهریورماه بود که من شرکت نکردم. رقابت بعدی تیرماه سال آینده در کاناداست. ما یک مسابقه قاره‌ای هم داریم که یا در عمان یا در چین آذرماه سال آینده برگزار می‌شود. من باید برای المپیک برنامه حرفه‌ای داشته باشم. تا هفته آینده مشخص خواهد شد که من با کدام مربی کار خواهم کرد.
فارس: ما تاکنون در بادبانی سهمیه المپیک نداشته‌ایم. فکر می‌کنی بتوانیم برای برزیل سهمیه بگیریم؟
من تمام تلاشم را می‌کنم تا المپیکی شوم.
فارس: از بازی‌های آسیایی بگو، این رقابت‌ها چطور بود؟
12 قایق حضور داشتند که 8 قایق المپیکی بودند. سه نفر اول در دو دوره المپیک شرکت کرده بودند. لیزر رشته‌ای که من در آن فعالیت می‌کنم یکی از پرتراکم‌ترین ماده‌هاست که همه می‌خواهند یاد بگیرند اما سخت است. ما می‌دانستیم در بازی‌های آسیایی فشار باد کم است اما نه در این حد. سال گذشته که در فرانسه در مسابقه‌ای شرکت داشتم فشار باد که اندازه کره بود به ما گفتند نمی‌توانید مسابقه دهید اما در بازی‌های آسیایی چون زمان مشخصی وجود داشت مجبور بودیم مسابقه دهیم. حریفانم قدر بودند و من سه روز زودتر از آغاز بازی‌ها به اینچئون رفتم. شاید اگر زودتر می‌رفتم نتیجه کمی تغییر می‌کرد. به کمیته ملی المپیک گفته بودم اگر باد بین 9 تا 13گره باشد جزو 5 ورزشکار برتر خواهم بود.
فارس: اما فشار باد برای همه ورزشکاران یکسان است.
من در 9 تا 13 گره تمرین کرده بودم اما کشورهای دیگر در این فشار باد تمریناتی داشتند. از طرفی من دو سال سابقه فعالیت دارم حریفانم 12 سال.
فارس: از قبل می‌دانستید فشار باد در کره به چه صورت است؟
می‌دانستیم فشار باد کم است اما نه در این حد. شما در بادبانی نمی‌توانید فشار باد را تشخیص دهید مثلا مسابقه‌ای که در اسپانیا شهریورماه برگزار شد از 14 مسابقه 6 مسابقه برگزار شد و خیلی از کشورها نتوانستند سهمیه المپیک بگیرند.
فارس: در این مدت از حمایت مادی فدراسیون راضی بودی؟
من اسپانسر گرفتم. آنها چیزی کم نگذاشتند. فدراسیون را درک می‌کنم که بودجه ندارد. ورزشکاران زیاد هستند البته فدراسیون برای من کم نگذاشت. کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش هم کمک زیادی کردند تا در مسابقات شرکت کنم.
فارس: چرا در بادبانی ورزشکاری نداریم؟
این رشته مدیریت گسترده و رسیدگی زیاد می‌خواهد. در سال 2010، 26 ورزشکار تیم ملی داشتیم که در رده‌های مختلف کار می‌کردند. از بین آنها فقط من ادامه دادم چون بودجه‌ای نبود. یک سال کار کردم تا توانستم اسپانسر بگیرم البته فدراسیون برنامه جدیدی دارد تا استعداد‌یابی کرده و ورزشکاران قدیمی را جمع کند.
فارس: در ایران فضاهای مناسبی برای تمرین در رشته بادبانی وجود دارد؟
به جرات می‌توانم بگویم یکی از بهترین کشورها برای این رشته ایران است. در شمال دریای خزر را داریم و در جنوب خلیج فارس. دریای خزر مشکلی که دارد این است که باید موج‌شکن داشته باشد تا بتوانیم کار کنیم البته در سطح آماتور و آموزشی می‌توانیم در سد‌ها و دریاچه‌ها کار کنیم. مجارستان، صربستان و اتریش کشورهایی هستند که در رودخانه‌ها و سد فعالیت می‌کنند.
فارس: بادبانی ورزش گرانی است. هزینه‌ها به چه صورت است؟
همه ورزش‌ها هزینه‌بر است اما قایقرانی یکی از گران‌ترین‌هاست. برای بازی‌های آسیایی فدراسیون برای قایق من بادبان خرید که فقط برای آن مسابقه کافی بود و دیگر نمی‌توان از آن استفاده کرد. 800 یورو هزینه آن را دادیم. رشته ما لباس مخصوصی دارد که 360 یورو پول آن است. تنها کشوری که این لباس‌ها را تولید می‌کند استرالیاست و به هر قیمتی باشد ما باید بخریم. از طرفی در قایق ما از طناب‌هایی استفاده می‌شود که هر متر آن 18 یورو است. به طور میانگین هر 40 روز یک بار باید بادبان قایق عوض شود. من در مسابقاتی که در اروپا شرکت می‌کنم قایق را کرایه می‌کنم. برای یک مسابقه ده روزه 120 یورو دادم. در بازی‌های آسیایی کرایه قایق من 1600 دلار بود. یک قایق در قهرمانی جهان 1500 یورو هزینه می‌برد. من در سال 2011 و 2012 این هزینه‌ها را خودم پرداختم.
فارس: ما در بازی‌های آسیایی و قهرمانی آسیا هیچ وقت در بادبانی مدالی نداشتیم. فکر می‌کنی بتوانی روزی ایران را صاحب مدال کنی؟
برای بازی‌های آسیایی 2018 قول می‌دهم جزو دو نفر برتر باشم. من تازه اشتباهاتم را فهمیده‌ام که دیگر آن را تکرار نخواهم کرد. مسیرم مشخص است و خوشبین هستم که در دو سه سال آینده نتایج خوبی بگیرم. کسب مدال سخت است اما غیرممکن نیست. قول می‌دهم خبرهای خوبی بشنوید.
فارس: حرف پایانی؟
من سخت تمرین می‌کنم تا بتوانم سهمیه المپیک را بگیرم همه چیز دست خداست. از مسئولان فدراسیون، امینی، خلعتبری، اتابکی و همینطور دنیامالی تشکر می‌کنم در این مدت از من حمایت کردند.
انتهای پیام/م
04:30 - 29 مهر 1393
2 بازنشر
24 بازدید
1 پاسخ