نامه ۲۴ نهج البلاغه (۲)
نهج البلاغه: نامه ۲۴: وصيت امام علیه‌السلام درباره دارائی‌هایش (فراز دوم)هَذَا مَا أَمَرَ بِهِ عَبْدُاَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُاَلْمُؤْمِنِينَ فِي مَالِهِ!اِبْتِغَاءَ وَجْهِ اَللَّهِ!لِيُولِجَهُ بِهِ اَلْجَنَّةَ!وَ يُعْطِيَهُ بِهِ اَلْأَمَنَةَ!اين دستورى است كه بندۀ خدا على بن ابى‌طالب، امير مؤمنان،نسبت به اموال شخصى خود،براى خشنودى خدا، داده است!تا خداوند با آن به بهشتش در آورد! و آسوده‌اش گرداند! فَإِنَّهُ يَقُومُ بِذَلِكَ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ!يَأْكُلُ مِنْهُ بِالْمَعْرُوفِ!وَ يُنْفِقُ مِنْهُ بِالْمَعْرُوفِ!فَإِنْ حَدَثَ بِحَسَنٍ حَدَثٌ وَ حُسَيْنٌ حَيٌّ،قَامَ بِالْأَمْرِ بَعْدَهُ!وَ أَصْدَرَهُ مَصْدَرَهُ!همانا سرپرستى اين اموال بر عهدۀ فرزندم حسن بن على است!آنگونه كه رواست از آن مصرف نمايد!و از آن انفاق كند!اگر براى حسن حادثه‌اى رخ داد و حسين زنده بود،سرپرستى آن را پس از برادرش بر عهده گيرد!و كار او را تداوم بخشد!وَ إِنَّ لاِبْنَيْ فَاطِمَةَ مِنْ صَدَقَةِ عَلِيٍّ،مِثْلَ اَلَّذِي لِبَنِي عَلِيٍّ!وَ إِنِّي إِنَّمَا جَعَلْتُ اَلْقِيَامَ بِذَلِكَ إِلَى اِبْنَيْ فَاطِمَةَ،اِبْتِغَاءَ وَجْهِ اَللَّهِ!وَ قُرْبَةً إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صلى‌الله‌عليه‌وآله!وَ تَكْرِيماً لِحُرْمَتِهِ!وَ تَشْرِيفاً لِوُصْلَتِهِ!پسران فاطمه،از اين اموال،به همان مقدار سهم دارندكه ديگر پسران على خواهند داشت!من سرپرستى اموالم را به پسران فاطمه واگذاردم،تا خشنودى خدا،و نزديك شدن به رسول اللّه صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله،و بزرگ داشت حرمت او،و احترام پيوند خويشاوندى پيامبر صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله را فراهم آورم!
https://imamali.inoor.ir/nahj/text/letter/266دانلود برنامه اندرویدی نهج البلاغه:https://myket.ir/app/org.crcis.nahjوصیت، یکی از احکام اسلام است که به شخص اجازه می‌دهد درباره بعد از مرگ خود تصمیماتی بگیرد و درباره بخشی از اموال خود تصمیم‌گیری کند.البته وصیت اختصاص به اموال ندارد و شخص می‌تواند درباره هر چیز مشروع و مجازی وصیت کند.فلسفه مشروعیت وصیت، احترام به تلاش شخص در طول زندگی برای کسب درآمد و ثروت است تا انگیزه کار و تولید و تجارت در افراد تقویت شود. وصیت، نباید منجر به اختلاف بین ورثه شود. وصیت، در یک‌سوّم اموال نافذ است و در بیش از آن باید ورثه اجازه دهند. وصیت در یک‌سوم، بر ارث مقدم است. وصیت، مستحب است اما درباره دیون شرعی (مثل خمس و زکات و نماز و روزه قضا شده و حج) و بدهی به مردم و تعیین قیّم برای فرزندان درصورتی که حفظ فرزندان یا اموال نیازمند قیّم باشد، واجب می‌شود. وصیت‌کننده و وصیت‌شونده، شرایطی دارد و وصیت انواعی دارد که در کتاب‌های فقهی و حقوقی مطرح می‌شود.
07:42 - 2 اردیبهشت 1404
1 واکنش
17٫6k بازدید