نامه ۳۱ نهج البلاغه (۱۴)
نهج البلاغه: نامه ۳۱: به فرزندش امام حسن عليه‌السلام بعد از نبرد صفین سال ۳۸ (فراز ۱۴)وَ اِعْلَمْ يَا بُنَيَّ!أَنَّهُ لَوْ كَانَ لِرَبِّكَ شَرِيكٌ،لَأَتَتْكَ رُسُلُهُ!وَ لَرَأَيْتَ آثَارَ مُلْكِهِ وَ سُلْطَانِهِ!وَ لَعَرَفْتَ أَفْعَالَهُ وَ صِفَاتِهِ!وَ لَكِنَّهُ إِلَهٌ وَاحِدٌ؛كَمَا وَصَفَ نَفْسَهُ!لاَ يُضَادُّهُ فِي مُلْكِهِ أَحَدٌ!وَ لاَ يَزُولُ أَبَداً وَ لَمْ يَزَلْ!بدان ای پسرم!اگر خدا شريكى داشت،پيامبران او نيز به سوى تو مى‌آمدند!و آثار قدرتش را مى‌ديدى!و كردار و صفاتش را مى‌شناختى!امّا خدا، خدايى است يگانه!همانگونه كه خود توصيف كرد!هيچ كس در مملكت‌دارى او نزاعى ندارد!نابود شدنى نيست!و همواره بوده است!أَوَّلٌ قَبْلَ اَلْأَشْيَاءِ بِلاَ أَوَّلِيَّةٍ!وَ آخِرٌ بَعْدَ اَلْأَشْيَاءِ بِلاَ نِهَايَةٍ!عَظُمَ عَنْ أَنْ تَثْبُتَ رُبُوبِيَّتُهُ بِإِحَاطَةِ قَلْبٍ أَوْ بَصَرٍ!اوّل هر چيزى است كه آغاز ندارد!و آخر هر چيزى كه پايان نخواهد داشت!برتر از آن است كه قدرت پروردگارى او را فكر و انديشه درك كند!
فَإِذَا عَرَفْتَ ذَلِكَ،فَافْعَلْ كَمَا يَنْبَغِي لِمِثْلِكَ أَنْ يَفْعَلَهُ!فِي صِغَرِ خَطَرِهِ!وَ قِلَّةِ مَقْدِرَتِهِ!وَ كَثْرَةِ عَجْزِهِ!و عَظِيمِ حَاجَتِهِ إِلَى رَبِّهِ!فِي طَلَبِ طَاعَتِهِ!وَ اَلْخَشْيَةِ مِنْ عُقُوبَتِهِ!وَ اَلشَّفَقَةِ مِنْ سُخْطِهِ!فَإِنَّهُ لَمْ يَأْمُرْكَ إِلاَّ بِحَسَنٍ!وَ لَمْ يَنْهَكَ إِلاَّ عَنْ قَبِيحٍ!حال كه اين حقيقت را دريافتى،در عمل بكوش آن چنانكه همانند تو سزاوار است بكوشد!كه منزلت آن اندك!و توانايى‌اش ضعيف!و ناتوانى‌اش بسيار!و اطاعت خدا را مشتاق!و از عذابش ترسان!و از خشم او گريزان است!زيرا خدا تو را جز به نيكوكارى فرمان نداده!و جز از زشتى‌ها نهى نفرموده است!https://imamali.inoor.ir/nahj/text/letter/273دانلود برنامه اندرویدی نهج البلاغه:https://myket.ir/app/org.crcis.nahj
09:07 - 5 خرداد 1404
1 واکنش
618 بازدید