ذات آدمی باید خوب باشد!
شبیه دیگری شدن، فقط منوط به تقلید از رفتارهای ظاهری او نیست که اگر مثلش عمل کنی، بتوانی شباهت بیشتری بیابی!بعضی کارها و خُلقیّات ذاتی است... از کُنه وجود انسان منبعث میشود، اکتسابی و آموختنی هم نیست. باید در اصل وجودت، آن چشمه فضیلت باشد و از درونت بجوشد تا زمینهای خشک و تفتیده اطراف را از آب حیات سیراب سازد. واجد مکارم اخلاقی بودن، ربطی به جایگاهها و مقامات و عناوین علمی و دنیوی ندارد... چه بسا کسانی که از این علیالظاهر مواهب و موجبات تفاخر، بهره نداشته باشند و به موازین اخلاق، به انصاف، به تواضع، به حُسن خلق، به عفو و صفح، به عدالت، به انسانیت و... از عمق جان پایبند باشند و چه بسا ناموران و سمتدارانی که زمانه، آنان را به هر علت برکشیده است، اما از ارزشهای اخلاقی، بهره کافی و وافی نداشته باشند!به یقین، آنکه نتوانسته است خودسازی کند، نشستن اش بر کرسیها، هم به خود و هم به دیگران آسیب میزند.نقل است وقتی حاتم طایی از دنیا رفت، برادرش مدّعی جانشینی او گشت! خبر به گوش مادرشان رسید. مشفقانه به فرزند خویش گفتا: تو هرگز نمیتوانی جای حاتم بنشینی!... پسر پرسید چرا؟ مادر جوابش داد: حاتم به عهد نوزادی، از شیر من نمیخورد تا نوزاد دیگر از آن تناول نمیکرد! اما تو، از یک پستان شیر میخوردی و با دست دیگر، نمیگذاشتی طفلی شیر بنوشد!حسن ختام یادداشتم، این بیت زیبا و پرمعنا از صائب باشد که پیشتر خوانده بودم:باطنِ خود را مزین کن به اخلاقِ جمیلکانچه میماند به حسنِ لایزال این است و بس
09:07 - 3 آذر 1404