بدبختی یا احساس بدبختی
بسمه تعالیدیروز یکی از دوستان می گفت : در سالهای اول انقلاب وضع اقتصادی مردم خیلی بهتر از امروز نبود و شرایط بدتری داشتیم و با کمترین امکانات زندگی می کردیم و میزان رضایتمندی بیشتر بود ، اما چرا امروز که سطح زندگی به نسبت آن دوران بهتر است، گله و شکایت بیشتری می کنیم؟ فرق این دهه با دهه ۶۰ چیست؟ به راستی چه چیزی باعث گلایه های بیشتر و به عبارتی باعث احساس بدبختی بیشتر شده است؟در پاسخ به دوستم گفتم: الته نمی شود وجود مشکلات اقتصادی را کتمان کرد اما درباره دلیل اینکه اظهار مشکلات نسبت به دهه ۶۰ بیشتر شده ، چند نکته قابل توجه است: اولا خیلی از آنهایی که به وضع اقتصادی موجود گلایه دارند، آن شرایط دهه ۶۰ را تجربه نکرده اند و در آن زمان یا کودک بودند یا بدنیا نیامده بودند.ثانیا انسانها معمولا فراموشکارند و یا عواملی مثل مواضع سیاست و ... مانع از قضاوت عادلانه می شود و الّا به هر انسان منصفی که هم دهه ۶۰ و هم شرایط فعلی را درک کرده، سوال کنی که الان وضع اقتصادی بدتر است یا آن دوران؟ ، قطعا با قدری تامل پاسخ خواهد داد که امروز به نسبت آن دوران وضعیت بهتر است.ثالثا در دهه ۶۰ جنگ شناختی کمتر در برنامه دشمن بود و مثل امروز نبود که دشمن بدون اینکه بدانیم به جای ما فکر می کند و به جای ما نتیجه گیری می کند و نقش ما فقط بروز دادن این نتیجه استرابعا در آن سالها مثل الان ، دشمن جنگ هیبریدی و ترکیبی نداشت. او در دهه ۶۰ جنگ نظامی را با فشار اقتصادی همراه کرد اما آن را با عملیات روانی و تهاجم فرهنگی کمتر همراه می کرد اما امروز هم دشمن و هم دنباله های داخلی او دائما در حال القای حس نارضایتی هستند.خامسا در دهه ۶۰ دهها شبکه ماهواره ای و
سکوی اجتماعی در فضای مجازی در اختیار دشمن نبود ولی امروز هست و بسیار هم تأثیر گذار است.سادسا در آن زمان حس ناعدالتی در جامعه کمتر بود و مردم خود را در شرایط تبعیض آمیز نمی دیدند ولی امروز بدلیل عملکرد برخی خواصِ اندک ،ولی ویژه خوار، برخی ها خودشان را مغموم و بازنده می پندارند و در نتیجه احساس شوربختی می کنندسابعا رشد قارچ گونه برخی ها در عرصه اقتصادی و رفاهی که اغلب مشحون از رانت و فساد است، زمینه مقایسه و احساس عقب ماندن و فقر و فلاکت را بیشتر کرده است.خلاصه آنقدر که فکر می کنیم و به ما القا می شود، بدبخت نیستیم
21:26 - 27 اسفند 1403