پیام دکتر فاطمه کاظمی هیات علمی انستیتوپاستورایراندر میان دیوارهای آسیبدیدهی انستیتو پاستور ایران—همان سنگری که سالها خاستگاه علم، سلامت و امید مردم این سرزمین بوده—هنوز تپش حقیقت زنده است. من، عضو هیات علمی انستیتو پاستور ایران، نهتنها در آزمایشگاههای دانش، بلکه در میدان مسئولیت ایستادهام؛ استوار، مصمم و وفادار به خاکم.ویرانیها مرا نمیترسانند؛ بلکه رسالتم را پررنگتر میکنند. هر دستگاه خاموش، هر تالار ترکخورده و هر راهروی خالی، ندایی است که میگوید: باید برخاست، باید ساخت، باید ادامه داد.من برای وطنم فقط پژوهشگر نیستم؛ پاسدار سلامت مردم و نگهبان آینده این خاکم. علمم سنگر است، تجربهام سپر، و ارادهام پرچمی که حتی در دل سختی نیز بالا میماند.انستیتو پاستور ایران را دوباره برپا خواهم کرد—با دستهایم، با ذهنم، با ایمانی که هیچ آتشی آن را خاموش نخواهد کرد. تا روزی که نفس میکشم، تا روزی که این سرزمین بر جانم حق دارد،جانم فدای وطنم.#راد#پیام_استاد