در روزگاری که مردم ایران با فقر و نابرابری دستوپنجه نرم میکردند، دربار پهلوی برای سرگرمی و تعادل روحی شاه، دلقک مخصوص را به سفرهای خارجی میبرد؛ روایتی که پرده از اولویتهای واقعی حاکمیت برمیدارد.
همه حکومتگران و مسئولین ایران یک روزی دچار دوقطبی شیدایی-افسردگی میشن. چاپلوسی دائمی اطرافیان و اون جایگاه خداگونه ذهن رو بیمار میکنه. ذهن انسان ذاتا تعادل طلبه و اگر دائما روی یک حالت افراطی باشه سعی میکنه با حالت افراطی مقابل جبران کنه