آمار عجیب گل‌زنی در لیگ ایران

مقایسه میانگین گل‌های به ثمر رسیده در لیگ ایران با 3 لیگ معتبر اروپایی، ایرادی را برملا می‌کند که نه تنها می‌تواند علت نتایج نامطلوب باشگاه‌های ما در مسابقات بین‌المللی باشد بلکه به نوعی یکی از عمده مشکلات تیم ملی نیز محسوب می‌شود.
به گزارش خبرنگار ورزشی باشگاه خبرنگاران توانا؛ تیم‌های مدعی ایرانی چه در عرصه مسابقات لیگ داخلی و چه در مسابقات آسیایی نوسانات زیادی را در نتیجه‌گیری داشته‌اند. موضوعی که در خصوص تیم‌های حاضر در لیگ نخبگان با توجه به سطح بالاتر دیگر تیم‌ها، بیشتر به چشم می‌آید و همین موضوع باعث شد سهمیه ایران در لیگ‌های آسیایی با کاهش چشمگیری روبرو شود. یکی از مواردی که شاید بتوان آن را مهم‌ترین بخش این معضل دانست، آمار گل‌زنی تیم‌های ایرانی است. این موضوع باعث شد مقایسه‌ای بین میزان گل‌های به ثمر رسیده در ایران با 3 لیگ معتبر اروپایی داشته باشیم که نتایج جالبی را نیز در پی داشته است.

لیگ ایران کم گل‌ و کم هیجان؛

در لیگ ایران همه تیم‌ها تا این‌جای کار 13 بازی انجام داده‌اند. طی این 13 بازی 190 گل به ثمر رسیده که میانگین 1/83 گل در هر بازی را به ما نشان می‌دهد. آقای گل فوتبال ایران فعلا مهدی هاشم‌نژاد از تیم تراکتور با 5 گل‌زده است و البته سه نفر دیگر هم 5 گله هستند. از طرفی 2 تیم دیگر بالای جدول هم تفاوتی چندانی با صدرنشین مسابقات این فصل ندارند. در سپاهان کاوه رضایی با 3 گل زده از 10 بازی و در فولادخوزستان نیز ساسان انصاری با 3 گل‌زده در 13 بازی قرار دارند. نکته جالب توجه دیگر اینکه بهترین پاسور لیگ ایران امیرحسین حسین‌زاده است که تنها 5 پاس گل را در تیم تراکتور ساخته و پرداخته کرده است. این آمارها همگی نشان از نقطه ضعفی دارد که قطعا بر روی عملکرد تیم ملی نیز تاثیر گذار است. آمار پایین گل‌زنی در ایران نه تنها باعث ضعف تیم‌های باشگاهی و تیم ملی ایران شده بلکه معضل دیگر را هم به وجود می‌آورد. پایین آمدن هیجان مسابقات باعث می‌شود هواداران فوتبال استقبال کمتری از بازی‌های داخلی داشته و به مرور زمان ورزشگاه‌ها را خالی تر از گذشته مشاهده نماییم.

هری کین ناجی بوندسلیگای آلمان،

بوندسلیگای آلمان با مجموع 445 گل‌زده طی 15 بازی فصل، میانگین 3/3 گل در هر بازی را ثبت کرده است. آقای گل این مسابقات هری کین است که از 13 بازی انجام داده 14 گل را به ثمر رسانده. پس از او نیز عمر مرموش از آینتراخت‌فرانکفورت قرار دارد که در 15 بازی 13 گل زده؛ پاتریک شیک هم از لورکوزن در 12 بازی 9 گل را وارد دروازه حریفان خود کرده است.

لالیگا جذاب و دیدنی؛

در مسابقات لالیگای اسپانیا نیز از 18 بازی انجام شده، 476 گل به ثبت رسیده که میانگین 2/63 گل را نشان می‌دهد. آقای گل مسابقات اسپانیا رابرت لواندوفسکی است که در 18 بازی 16 گل را به ثمر رسانده و نفر بعدی نیز هم تیمی او یعنی رافینیا است که از همین تعداد بازی یازده گل را وارد دروازه تیم‌های مقابل کرده. نفر سوم جدول گل‌زنان لالیگا کیلیان امباپه است. امباپه با وجود اینکه نوک پیکان انتقادات را همواره رو در روی خود دیده است در 15 بازی 10 گل را ثبت کرده که آمار قابل توجهی به نظر می‌رسد. اما لیگ اسپانیا یک پارادوکس را با خود یدک می‌کشد. در این لیگ بهترین و گل‌زن‌ترین بازیکن تیم صدر جدول یعنی اتلتیکو مادرید، الکساندر سورلوث است که در 18 بازی فقط 8 گلِ زده را در کارنامه خود دارد و این آمار برای تیمی که با یک بازی کمتر از بارسا به صدر جدول چسبیده است یک استثنای قابل بحث محسوب می‌شود.

لیگ برتر انگلیس پرگل مثل همیشه؛

در پریمیر لیگ داستان همیشه خاص است. یکی از پر گل ترین و جذاب ترین مسابقات فوتبال سراسر دنیا. هیچ تیمی در این لیگ حاشیه امنیت نداشته و ندارد. تیم‌های فوتبال وارد زمین می‌شوند تا با گل‌زدنشان برنده باشند. شاید به ندرت کسی دیده باشد تیمی در انگلیس صرفا به دفاع بپردازد. آنها در لیگ امسال طی 15 بازی 512 گل به ثمر رسانده‌اند. میانگین گل‌های زده در یک بازی عدد 3/03 را نشان می‌دهد و محمدصلاح هم که عنوان آقای گلی را تا اینجای فصل از آن خود کرده در 16 بازی 15 گل زده دارد. پس از او ارلینگ هالند 13 و کول پالمر یازده گل زده را به نام خود ثبت کرده‌اند. تیم سوم جدول مسابقات انگلیس یعنی آرسنال هم با بازیکن 25 ساله و آلمانی خود طی 16 بازی 6 گل را به ثمر رسانده که شاید همین موضوع یکی از پاشنه آشیل‌های توپچی‌های لندن محسوب شود.
این آمارها نشان می‌دهد لیگ ما فاصله قابل ملاحظه‌ای با آنچه که در دنیا می‌گذرد دارد. شاید به زعم خیلی از افراد مقایسه لیگ ایران با لیگ‌های معتبر اروپایی قیاس مع‌الفارق باشد و اصولا چنین مقایسه‌ای را اشتباه تلقی کنند. اما آنچه به نظر می‌رسد این است که در چنین مقایسه‌هایی است که تفاوت‌ها مشخص شده و نقاط ضعف برملا می‌شود. اگر باشگاه‌های ما فکری برای حل این مسائل نکنند، در آینده حتی در سطوح دوم و سوم آسیا هم جایگاهی نخواهیم داشت. متوصل شدن به مهاجمان تیم‌های رده چندمی آسیا مثل قرقیزستان خود مؤید همین مطلب است. وقتی باشگاه های ما در رده ها پایه نمی‌توانند بازیکنان 6دانگی را در خط حمله تربیت کنند فوتبال ایران در سطح حرفه‌ای به بازیکنانی مثل کوجو، ژوائو و غیره نیاز پیدا می‌کند.
به هر حال باید برای حل چنین معضلی اندیشه اساسی کرد وگرنه در جام جهانی‌های بعدی هم جز به تاکتیک دفاع اتوبوسی برای کسب نتیجه‌ای به اسم باخت آبرومندانه نمی‌توان فکر کرد و چاره دیگری وجود نخواهد داشت.
14:56 - 3 دی 1403





1 پاسخ