ترامپ همیشه عقبنشینی میکند
بررسی رفتار ترامپ در قبال ایران در یک الگوی تکراری قابل توضیح است: تهدید، ضربالاجل و در نهایت عقبنشینی. او بارها با ادبیاتی تند از پایان آتشبس دو هفتهای سخن گفت و حتی تلاش کرد با اعمال فشار، ایران را به حضور در مذاکرات اسلامآباد وادار کند؛ آن هم در شرایطی که محاصره دریایی برقرار بود. اما وقتی ایران اعلام کرد که تحت چنین فشاری وارد مذاکره نخواهد شد، همان سناریوی آشنا تکرار شد. ترامپ در آستانه پایان آتشبس تأکید کرد که هیچ تمدیدی در کار نیست. اما درست چند ساعت بعد، با مقاومت ایران و با وجود تهدیدهای قبلی، راهی جز عقبنشینی نداشت و ناچار شد یکطرفه آتشبس را تمدید کند. این همان رفتاری است که در ادبیات سیاسی با عبارت «ترامپ همیشه جا میزند» شناخته میشود. مسئله اصلی این است که تهدید زمانی معنا دارد که پشت آن ارادهی اقدام وجود داشته باشد. در پرونده ایران، پس از جنگ چهلروزه، هر بار که زمان تصمیم فرا رسیده، هزینههای واقعی، از تبعات نظامی تا پیامدهای اقتصادی، بر محاسبات کاخ سفید غلبه کرده است. در جنگ چهلروزه، قدرت و اراده واقعی ایران توسط آمریکا تجربه شد. به همین دلیل، ضربالاجلهای ترامپ بیشتر به ابزار فشار روانی تبدیل شدهاند تا مقدمه یک اقدام واقعی.
19:33 - 3 اردیبهشت 1405