خواهند فهمید؟

‌آمریکا و غرب، راهبرد تغییر ساختار و راهبرد تغییر رفتار را برای ایران همزمان پیش می‌برند. از اول انقلاب تا عملیات کربلای 5، راهبرد تغییر ساختار از طریق سخت مد نظر بود. وقتی ما به کانال ماهی در شلمچه رسیدیم از تغییر ساختار ناامید و تغییر رفتار را تا پایان دولت هاشمی دنبال کردند. در دولت خاتمی راهبرد فروپاشی از دورن را جایگزین دو راهبرد قبلی کردند و با کنفرانس برلین کلید زدند. حالا‌1- ما ابتدا نمی‌خواستیم با دولت ترامپ مذاکره کنیم. نامه داد، شرایط را پذیرفت و نماینده‌اش بعد دور اول مذاکرات پذیرش غنی‌سازی 3/67 را اعلام کرد و رهبری هم گفتند "تا اینجا خوب بود". دون‌پاشی بود، تا ما را به مذاکره بکشانند. بعد، حرف‌ها 180 درجه عوض شد.‌2- گفتیم غنی‌سازی را پذیرفتید پس چی شد؟ بمباران کردند. بعد بمباران گفتند حالا مدل ژاپن بعد از جنگ دوم جهانی است. بیایید تسلیم شوید. گفتیم تسلیم نمی‌شویم و گفتند مذاکره نمی‌کنیم.‌3- بعد از اسنپ بک دوباره وزیر خارجه‌اش و ویتکاف اعلام مذاکره کردند. نتایج مذاکره را هم اعلام و موشکی بلندبرد و کوتاه‌برد را هم اضافه کردند.‌سوال این است که چرا بعد بمباران و اسنپ بک، تمایل به مذاکره دارند. دو دلیل:1- نگاه کلاسیک به ایران، مبتنی بر رئالیسم تهاجمی و همان الگوی تسلیم ژاپن. فشار را منتهی به تسلیم می‌دانند. نمی‌دانند اینجا ایران است. باید سر از کتاب و تاریخ بیرون بیاورند و نگاه کلاسیک را عوض کنند تا درست بفهمند.‌2- برانداری را دور از دست می‌دانند. در فضای خصومت و دشمنی، قدرتی که بتواند از شر اساس حکومت مقابل راحت شود، مذاکره برایش موضوعیت ندارد.‌ البته دنبال فشار اجتماعی از طریق اقتصاد هم هستند. اما چون بعید می‌دانند، دریچه مذاکره (بخوانید تسلیم) را باز کردند.
اکنون راهبرد تغییر ساختار و تغییر رفتار ایران را توامان پیش می‌برند. حاج قاسم شهید به همین مردک مستقر در کاخ سفید گفت: ما حوادث سختی را پشت سر گذاشتیم، بپرس!و سر استقامت ما را گوشزد کرد که: ما ملت امام حسینیم. خواهند فهمید؟
14:37 - 29 فروردین 1405

1 واکنش
678 بازدید



1 پاسخ

تصویر نمایه‌ی ‌سجادنجفی‌
@Internationalnewsanalyst29 فروردین 1405
در پاسخ به @Sedghi_b
سلام و عرض ادب . متاسفانه در ادبیات سیاسی آمریکا، جمله (تحمیل زوری خاسته ها به کشور مقابل) معنی مذاکره می دهد . برای همین معمولا به صورت نیم بند و سطحی امضا می شود و بعد مدتی ، بهانه ها شروع می شود.تاریخ نشان داده مذاکره در اختلافات زیاد در مواضع طرفین راه به جایی نمی برد. با تشکر