«نه» به شکایت و درماندگی
افراد تاب‌آور دارای خصایص اخلاقی مثبتی هستند که مسلما دیگر افراد از آن محروم‌اند. اما نکته قابل تامل این است که این خصوصیات ذاتی است یا اکتسابی؟ یا به عبارت دیگر افراد تاب‌آور روحیه صبوری خود را در ذات خود داشته‌اند یا طی سال‌ها کسب کرده‌اند؟ در حقیقت تمام خصوصیات اخلاقی مثبت و منفی از بدو تولد مانند دانه گیاهی در باغچه تفکرات و شخصیت‌مان قرار گرفته‌اند و این انتخاب ماست که کدام دانه را آبیاری و پرورش دهیم و نهال‌هایمان را تا چه حد بزرگ‌تر و تبدیل به درختی تنومند کنیم. صبر نیز یکی از این دانه‌هاست که هر انسانی می‌تواند با توجه کردن و پرورشش از آن درختی با ریشه‌های محکم بسازد تا در طوفان اتفاقات و مسائل مختلف زندگی با هر بادی نلرزد. در ادامه به روش‌هایی که باعث پرورش گیاه صبر در سرشت آدمی می‌شود، می‌پردازم.خداوند را بسیار یاد کنید. چون او بسیار صبور است. یکی از صفات خداوند متعال صبر و تحمل در برابر ناشکری‌ها، ناسپاسی‌ها و همچنین پایبند نبودن به عهد و پیمان توسط بندگان گناهکارش است. از آنجا که خداوند از روح خود در تمام انسان‌ها دمیده، این صفت نیز همانند دیگر صفات او مانند مهربانی، گذشت و... در سرشت ما نهادینه شده و ما با ایمان به پروردگار خویش و ذکر «لاحول و لا قوه الا بالله» می‌توانیم آن را در خود پرورش دهیم. یکی از بهترین راهکارها در این جهان مدرن برای ایجاد و تقویت روحیه شکیبایی و بردباری زندگی سنتی است.
منظور از زندگی سنتی تقبل شرایط سخت و بدون امکانات گذشته‌گان‌مان نیست بلکه منظور تلاش برای دستیابی به اهداف است. برای مثال به‌جای سفارش دادن غذا از رستوران خودمان آن را تهیه کنیم، به جای تلفن به تاکسی سرویس محله کمی پیاده‌روی کنیم، محصولاتی مانند لبنیات و سیفی‌جات را تا حد امکان خودمان تهیه کنیم و از این دست کارهایی که ما را وا می‌دارد به جای دریافت پاسخ راحت و آماده خودمان دست به کار شویم و برای دریافت نتیجه زمان کوتاه یا بلندی را منتظر باشیم. این روش‌ها به طور غیر مستقیم به ما در جهت داشتن و پرورش روحیه‌ای شکیبا کمک بسیار شایانی خواهند کرد. زمانی که فقط به مانع جلو پایمان نگاه و فکر کنیم و از دیدن طول و انتهای جاده غافل شویم، دچار بی طاقتی و کم‌حوصلگی می‌شویم. سعی کنیم همیشه در مسائل مختلف آینده‌نگر باشیم و موانع سر راه را یک به یک با حوصله تمام از میان برداریم. برای مثال اگر هدف شما در زمان سپری کردن دوران مدرسه و اخذ مدرک تحصیلی بالا در رشته مورد علاقه‌تان است، باید نگاه‌تان به هدف و پایان مقصد باشد و هرگز اجازه ندهید مواردی همچون امتحانات، زمان، نمره پایین، کمبود منابع، نظرات دیگران و... شما را دچار درجا زدن و یا تردید کند. برای صبور بودن باید همیشه از لحاظ جسمی و روانی خود را در حد متناسب نگه دارید و در حفظ سلامت خود کوشا باشید. چون عقل سالم در بدن سالم است. کمبود ویتامین‌ها و مواد مغذی علاوه بر ایجاد انواع بیماری‌های جسمی باعث اختلال در عملکرد ذهن نیز می‌شود و قدرت صحیح فکر کردن و تصمیم گرفتن را از ما سلب می‌کند. پس خود را از نظر تغذیه و ورزش در شرایط مطلوبی نگه دارید.
با مطالعه و تحقیق پیرامون شناخت انواع مسائل، انتخاب‌ها و تصمیم‌گیری‌ها سلامت روانی خود را نیز تقویت کنید تا بتوانید با دیدی باز آنها را بررسی کنید. زمانی‌که اتفاق یا بحثی پیش می‌آید، بهترین کار ترک محل و لحظاتی را به تنهایی سپری کردن است. ممکن است در آن لحظه به دلیل بالا بودن سطح خشم و تشویش خود دست به اتخاذ هر تصمیم اشتباهی بزنیم که شاید بعدها پشیمان شویم. اما با ترک آن صحنه و یا ترک موقت افکار پریشان پیرامون مسئله موجود، می‌توانیم سر فرصت یک بازنگری با تمرکز به موضوع داشته باشیم و راه‌حل‌های عقلانی‌تری پیدا کنیم که این خود نیز یکی از روش‌های تقویت روحیه تاب‌آوری در ماست. به عنوان مثال اگر برای گرفتن تصمیمی بر سر چند راهی قرار گرفته‌ایم و نمی‌دانیم کدام یک درست است، سریع چند راهی را ترک کرده و دیگر به آن موضوع فکر نکنید. چند روز را صبر کرده و بعد با آرامش بیشتر و تمرکز بالاتر موضوع را حل کنید. نگاهی منطقی به مسائل داشته باشید و راهکارهایی منطقی بیابید. برای مثال زمانی که بر اثر حادثه‌ای دچار شکستگی دست یا پا می‌شوید، باید منطقی به موضوع نگاه کنید و شرایط را بپذیرید و با خود بگویید: «اکنون که دست من شکسته شده، مسلما تا مدتی این درد همراه من است و در انجام کارهای روزمره با مشکل مواجه هستم اما نهایتا با مراقبت صحیح بهبود حاصل شده و دوباره به حالت سابق برمی‌گردم. پس این دوره درمانی را با صبر پیشه کردن باید پشت سر بگذارم». بنابراین گاهی کمی هم ناراحت شوید، بد نیست! چون بدون اندوه، شادی معنایی ندارد و همیشه نمی‌توان در همه شرایط خندید. باید با روحیه منطق‌پذیر در مواجهه با مسائل روحیه صبوری خود را پرورش دهید.
از دیگر روش‌های موثر و تاثیرگذار در ایجاد و تقویت روحیه تاب‌آوری، تهیه فهرستی کوتاه مدت، روزانه و بلند مدت است. هر شب قبل از خواب لیستی از کارهایی که روز بعد باید انجام دهید را تهیه و تنظیم کرده و روزی هم سر فرصت اهداف بلند مدت‌تان را در قالب لیستی مشخص کنید. این امر باعث خواهد شد که شما هرگز دچار سردرگمی و اضطراب نشوید و طبق برنامه‌تان با صبر و حوصله پیش بروید. برای تقویت بیشتر این حس می‌توان نگاهی به تاب‌آورانی کرد که سراسر زندگی‌شان را در صبر و شکیبایی گذرانده‌اند. مانند جانبازان عزیزمان و خانواده‌هایشان که سال‌هاست در حسرت روزی بی‌درد در حال صبر و شکیبایی‌اند. آنها بیشتر روزهای عمر خود را با استقامت و تحمل مسائل ریز و درشت می‌گذرانند تا رضای معبود خویش را جلب کنند و یا افرادی که صاحب فرزندانی معلول و ناتوان هستند. آنها این شرایط را نوعی آزمون الهی دانسته و با شکیبایی وسعت پرستش خدای خویش را به رخ همه می‌کشند. کم نیستند افرادی که تنها اسلحه قدرت و مبارزه‌شان صبوری است. ما با سر زدن به این خانه‌ها و شنیدن سخنان گرانبهای آنان می‌توانیم به قدرت و بزرگی خصلت صبوری‌شان پی ببریم و با الگوگیری از آنان تاب‌آوری را در خود نیز تقویت کنیم. مولای متقیان، حضرت علی (ع) در رابطه با شکیبایی می‌فرمایند: «کسی که بر مرکب صبر و بردباری سوار شد، به میدان پیروزی خواهد رسید». برای پیروزی در هر میدانی باید کوله‌ای با بار صبر و بردباری ببندیم. چراکه اولین اصل در کسب موفقیت‌ها صبر است. جان کلام اینکه تاب‌آوری یا همان پذیرفتن شرایط و موقعیت‌های سخت زندگی مهارت بسیار ارزشمندی است که انسان‌ها پیش از هر چیز باید آن را آموزش ببینند.
تاب‌آوری یعنی «نه» به غر زدن، گله و شکایت کردن، خستگی و درماندگی و هر آنچه که ما را از ادامه راه باز دارد. داشتن روحیه تاب‌آور و فراگیری مهارت‌های مرتبط قطعا ما را در پیش‌برد اهداف‌مان یاری کرده و به ما در حل مسائل‌مان مدد می‌رساند.
05:30 - 24 دی 1404
208 بازدید