فناوری؛ رمز عبور از مشکلات
دبیر ستاد توسعه فرهنگ علم، فناوری و اقتصاد دانش بنیان در یادداشتی فناوری را رمز عبور از مشکلات و دشواریها دانست.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری فارس، پرویز کرمی دبیر ستاد توسعه فرهنگ علم، فناوری و اقتصاد دانش بنیان در یادداشتی به چگونگی رفع مشکلات از طریق فناوری پرداخت.متن یادداشت کرمی به شرح ذیل است: «احتمالا پیش از آنکه، سیبی از آن درخت معروف بر سر اسحاق نیوتون افتاده و جاذبه زمین کشف شده باشد، سیبهای زیاد بر سر رهگذران افتاده و دشنامی و ناسزایی خلق شدهاند. شاید هم اندیشهای و سوالی متولد شدهاند اما بذرش در همان رها شده و به ثمر نرسیده است.استاد عبدالحسین زرین کوب، در کتاب نقد ادبیاش روایت می کند که ابوسعید ابوالخیر بعد از آنکه چند کتاب نوشته بود در باب عرفان، از علمای قوم خرقه ستاند و به جایگاهی رسید که شناخته شده دوران شد. بعد از آن عبدالرحمن سلمی عارف نامدار قرن پنجم خرقه ای دیگر به او اعطا کرد. از این رو، اهالی اندیشه آن دوران، ابوسعید را در جایگاه ویژه روحانی و پختگی عرفانی یافت. او در چنین شرایطی احساس کرد آنچه نوشته است همه از سر خودپسندی و نامجویی است، در نتیجه کتابهایش را جمع کرد، چالهای حفر کرد و آثارش را در آن گذاشت و نهالی نیز در آن کاشت.آنچه که اهمیت حیاتی در حوزه اندیشه و اندیشه سازی دارد، «عمل» است، اگر نیوتن اندیشه و کشف اش را همچون گذشتگانش در ذهن خود باقی میگذاشت، معلوم نبود چه زمان دیگری و توسط چه کس دیگری، موضوع جاذبه زمین به صورت جدی و علمی مطرح میشد. ابوسعید با داشتن شاگردان و مریدان بسیار، خود را در بند کتابها و نوشتههایش نکرد.
آنچه برای او مهم بود، عمل کردن در گذر زمان بود، نه بایگانی کردن فکرها و یافتهها در ذهن کتابهااز همین رو، حوزه فرهنگ و هنر، گر چه با اندیشه و تولید فکر، رابطهای جدی و خلل ناپذیر دارد، اما آنچه که به آن بهای واقعی و قیمت قابل را میدهد، وارد کردن به حیطه فیزیکی و عملیاش است. یعنی آنچه که ما میتوانیم از حاصل فعالیت های فرهنگی و هنری ببینیم و تاثیر بگیریم، مهمتر و ارجحتر است.در این میان، «فناوری» نقشی کلیدی بازی می کند. فناوری نقطه واصل بین اندیشه فردی و جامعه است. واقعا گاهی عجیب به نظر میرسد که وقتی از فناوری سخن می گوییم، انگار از موضوعی جدید و تازه حرف میزنیم.فناوری از شکل بدویاش که هزاران سال پیش نمود داشته، تا امروز که شاخههای فراوانی دارد، همواره همراه انسان بوده است. اگر این موضوع را بپذیریم که فناوری، یک مقوله قدیم است، آنگاه حادث بودن آن، خود به خود نفی می شود. در نتیجه میتوان فناوری را امری الهی و طبیعی دانست که همیشه وجود داشته است و انسان به واسطه ویژگی خلاقانه و اشرفیتاش، آن را از طریق طبیعت کسب کرده است.پس اگر بخواهیم موضوع فناوری را در وادی انسانیاش، تعریف کنیم، به جاهای والا و حیرت انگیزی میرسیم. آنچه بر کره زمین امروز قابل مشاهده است، حاصل آن چیزی است که هویت اش در ذهن انسانها شکل گرفته. خرد جمعی -خوب یا بد- آن را به شکل امروزش رسانده و البته در تسخیر خود قرار داده است.
گر چه همچنان طبیعت استیلایش را بر انسان دارد و جبرهای عمدهاش و پرورش را حفظ کرده است، اما انسان توانسته است با تبدیل ایده ها و اندیشه هایش به فناوری، نشانههای بارز اشرفیت اش را نمایان کنداما امروز، زیستن بدون اینترنت، موبایل، یارانه و خبر، امری تقریبا ناممکن است. یکی از اساتید به نام تعریف میکرد که یکی از شرکتهای خودروسازی فرانسوی، پس از جهش تولید، به رکود فروش رسیده بود.محصولاتاش در بازار فرانسه و اروپا اشباع شده بود که فروش اش به حداقل رسیده بود. جامعه شناسی را استخدام میکنند تا بازار آفریقا را برای فروش محصولات شان، بررسی کند.با اطلاعاتی که آن جامعه شناس از زندگی عمدتا قبایلی برخی از کشورهای آفریقایی کسب کرده بود، شرایطی را برای آن شرکت خودروسازی فراهم کرد که بتوانند خودرویشان را به قبیلههای بدوی آفریقایی بفروشند. آنها (اهالی قبیلههای خریدار خودروی فرانسوی) محصول خریداری شدهشان را بالای تپه مقدس شان گذاشته بودند و کارکردی جدید از آن در زندگی شان اعمال میکردند.در نبود جادههای مناسب راندن اتومبیل، اهالی قبیله از خودروها به عنوان نمادی از قدرت فرا انسانی بهره میبردند و به گونهای عبادتاش میکردند. اما، آن شرکت فرانسوی به دنبال سودش بود و مهم نبود که مشتریاناش از محصولات او، چه استفادههایی میکنند.میبینیم که فکر و اندیشه، تحت هر شرایطی، از صنعت جلوتر است.
پس آیا میتوانیم فناوریهایی که ارتباط مستقیم با فکر و اندیشه دارند را نادیده بگیریم؟ صنایع خلاق و فرهنگی، موضوعی است که این روزها در دنیا و البته در کشور عزیزمان، جدی تر از قبل، دیده میشود صنایع، بدون خلاقیت فردی، معنا و مفهوم امروزیناش را هیچ گاه نمیتوانست داشته باشد، اما آن زمان که خلاقیت فردی بدون واسطه، تبدیل به محصول شود، ارزشی به مراتب فراتر از صنعت به معنای کلاسیک اش خواهد داشت. استارتاپهای مهمی همچون مایکروسافت، گوگل، فیسبوک، توییتر، اپل، آمازون و...، دنیا را در تسخیر خود دارند. دنیای امروز را بدون این مفاهیم دیگر نمیشود تصور کرد.در نتیجه ضرورت امروز جامعه ما، بها دادن به اندیشه و فکری است که به خلاقیت منتهی میشود. ایجاد طوفانهای فکری در میان مستعدان و متخصصان رشته های مختلف، البته با ایجاد سیستمهای کارآمد، ما را به سمتی روشن هدایت خواهد کرد. به سمت شکوفایی. البته دستیابی به این روشنایی، لازمه یافتن آنچیزی است که در تاریکی های ذهن و روح والای انسان نهفته است. خلاقیت، در حقیقت بروز آن چیزی است که در این فضای ابهام و پر از ایهام وجود دارد.با جدیتر گرفتن صنایع خلاق و فرهنگی، می توانیم سری در سرها در بیاوریم و بیرق فکر و اندیشه انسان ایرانی مسلمان را بالاتر بگیریم.فراموش نکنیم که فناوری به انسان متکی است و انسان نیز به فناوری.
بنابراین باید از فناوری های روزآمد استفاده کنیم تا بتوانیم هالیوود خودمان را که شامل مجموعه ای از هنرها و فرهنگهای مختلف و ریشه دار است را مجددا احیا کنیمانواع و اقسام شاخههای صنایع دستی ما که میراث گرانقدری است، رو به فراموشی رفته و اساتیدش هم بدون پروراندن شاگردان شش دانگ، نقاب بر چهره خاک کشیدهاند.فناوری در این میان میتواند برای احیا و بازآفرینی و نوسازی این ثروتهای عظیم که پر از خلاقیتهای درخشان است، به کمک ما بشتابد. پس فناوری را تحت هر شرایطی باید کنار دستمان داشتیم و رمز عبور از مشکلات و دشواریها بدانیم.»انتهای پیام/.
13:31 - 1 مرداد 1396
2 بازنشر
10 بازدید
1 پاسخ