برهانی: وقتی متجاوز ایران را میزند من هم برای کشورم میجنگم
محسن برهانی، عضو هیئتعلمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، گفت: این کشور مگر زیرساخت نمیخواهد؟ مگر صریحاً نگفتند که بعد از جنگ ممکن است مرزهای ایران اینطور نباشد؟ مگر انبارهای بنزین را در تهران نزدند؟ واقعاً یک نفر باید مشاعرش مختل باشد که بگوید اسرائیل دوست ماست.
گروه سیاسی خبرگزاری فارس: «با وطن» ویژه برنامهای است برای از ایران گفتن، برای اینکه بگوییم تا پای جان با وطن هستیم. در این برنامه با کمک دانشجویان پای کار وطن، قرار است در مقابل دانشگاه تهران پای صحبتهای اساتید برجسته و اعضای هیأت علمی دانشگاه بنشینیم و آنها برایمان از وطن بگویند.
در این قسمت از برنامه «با وطن» پای صحبتهای محسن برهانی، عضو هیئتعلمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، فارغ التحصیل مقطع دکتری حقوق جزا و جرم شناسی از دانشگاه تربیت مدرس نشستیم.برهانی در ابتدا گفت: من قبل از جنگ، با دانشجوهام، با مردم عادی، با کسانی که در فضای رسانهای با من ارتباط داشتند، زیاد گفتگو میکردیم. این دوستان، خیلیهایشان جنگ را به عنوان یک امر فانتزی یا یک امر رهاییبخش نگاه میکردند. میگفتند که مثلاً «بزنه ما راحت بشیم، دیگه خسته شدیم» و امثال این حرفها.
وی افزود: در این دو هفته و خوردهای، بخشهای کوچکی از زشتی جنگ را خیلیها دیدند و حس کردند. این بخش از جنگ نسبت به هرج و مرج داخلی و جنگ شهری، ده درصد هم غمبار نیست. خطرناکترین چیزی که به نظر من اسرائیل دنبالش است، ایجاد نوعی هرج و مرج در جامعه است؛ هرج و مرجی که مشابه اتفاق سوریه یا مشابه اتفاق لیبی برای ایران بیفتد، و این بسیار خطرناک است.عضو هیئتعلمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران عنوان کرد: به نظر من گام اول، آگاهیسازی برای جامعه است. کشوری که نیروی امنیتی نداشته باشد، کشوری که مقر نداشته باشد، پاسگاه نداشته باشد، یعنی در این کشور امنیت وجود ندارد. ما میتوانیم منتقد خیلی از اقدامات امنیتی باشیم، اما یادمان باشد اگر در کشوری امنیت وجود نداشته باشد، اقتصاد وجود ندارد، آزادی وجود ندارد، انسانیت دیگر در آن کشور وجود ندارد، چون عرصه انتقامجویی میشود.
برهانی با بیان اینکه گام دوم هم بدون هیچ تعارفی برخورد قانونی و قضایی باید باشد، گفت: یعنی اگر بتوانند این هستهها را شناسایی کنند، کسانی که مرتبطند، ما باید اینها را فکر کنیم، گفتگو کنیم، با جامعه به مقداری این خشونت را… بله، کسانی که میخواهند دست به سلاح ببرند، کسانی که میخواهند بمبگذاری کنند، این اقدامات، اقدامات تروریستی است. در همه جای عالم با اقدامات تروریستی برخوردهای امنیتی و قضایی تند میشود.وی ادامه داد: مشکلی که ما الان داریم این است که برخی از افراد، بخشی از جامعه ما، چون با جمهوری اسلامی مشکل دارند، میگویند متجاوز بزند. ببینید، متجاوز جمهوری اسلامی را نمیزند؛ متجاوز دارد ایران را میزند. زمان قاجار حمله کردند گفتند به قاجار حمله میکند؛ ثمرهاش چه شد؟ ثمرهاش جدا شدن بخشی از ایران شد. بابا همین اتفاق زمان صفویه افتاد، همین اتفاق زمان سلاطین قبلی هم افتاد.
عضو هیئتعلمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: الان ما چطور در مورد پهلوی قضاوت میکنیم؟ الان در مورد بحرین، در مورد بخشی از کوههای بالای آذربایجان، در مورد سرشاخههای هیرمند، چطور در مورد رضا شاه و محمدرضا قضاوت میکنیم؟ حکومت رفته ولی ایران هم بخشش رفته. قاجار هم همین. ایران اینترنشنال میزند حمله اسرائیل و آمریکا به جمهوری اسلامی برای دفاع از مردم. بابا این خیلی امر سادهای است، چرا دوستان ما به این توجه نمیکنند؟برهانی با اشاره به جنايات آمریکا و اسرائیل، گفت: این کشور مگر زیرساخت نمیخواهد؟ مگر صریحاً نگفتند که بعد از جنگ ممکن است مرزهای ایران اینطور نباشد؟ مگر انبارهای بنزین را در تهران زدند؟ انبارهای بنزین جمهوری اسلامی را زدند؟ بنزین مردم را زدند دیگر. کسی تردیدی ندارد که اسرائیل دشمن ماست. واقعاً یک نفر باید مشاعرش مختل باشد که بگوید اسرائیل دوست ماست.
وی اظهار داشت: ببینیم این دشمن از چی میترسد؛ به آن ابزار باید مسلط باشیم. به نظر من از بعضی از نهادها میترسد، ولی ما از این استفاده نکردیم. فقط نگاه کردیم به قدرت نظامی. قدرت نظامی حتماً باید باشد. اگر قدرت نظامی نبود که الان ما اینجا مصاحبه نمیکردیم؛ الان همه جا را شخم زده بود. قدرت نظامی دافعه ایجاد میکند، اما ای کاش ما یک پکیجی را تعریف میکردیم و همه بار را روی دوش نیروی نظامی نمیدادیم.عضو هیئتعلمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در خاتمه گفت: خبری که الان من را خیلی خوشحال میکند این است که خبر ترامپ و نتانیاهو را بیاورند؛ خبر مرگشان حالا یا به اجل الهی یا به موشکهای ایران. الان که جنگ موشکی است. اما اگر فردایی باشد و امکان جنگ زمینی باشد، من فکر میکنم دست به سلاح ببرم، بروم بجنگم. یک گلوله هم میخوریم دیگر؛ قرار است هشتاد سال عمر کنیم، چهل و هفت سال عمر کنیم، اتفاقی نمیافتد.
11:01 - 3 فروردین 1405