روایت دانشجویان شریف از احترام نظامی به سرداران شهید
دانشجویان دانشگاه شریف از احترام نظامی تا طومار ۲۱۱۰ امضایی در مراسم سرداران شهید میگویند.
گروه سياسی خبرگزاری فارس: هفتم تیرماه امسال، دانشجویان دانشگاه شریف وقتی پیکر سرداران شهید از مقابل دانشگاه عبور میکرد، با لباسهای فارغالتحصیلی مقابل دانشگاه صف کشیدند و با سلام نظامی به شهدای خود احترام گذاشتند؛ حرکتی که خیلی زود در شبکههای اجتماعی و رسانههای جهانی دست به دست شد و به نمادی از ایستادگی علمی و مقاومت تبدیل گشت.
لباسی برای ادای احترام؛ فارغالتحصیلی در قامت رزمدر روزهای پرآشوب پس از ترور تعدادی از فرماندهان و دانشمندان کشور، قاب معروفی از دانشگاه شریف منتشر شد؛ تصویری ماندگار از دانشجویان با لباسهای فارغالتحصیلی، در مقابل دانشگاه، در صف ایستاده، دست بر پیشانی، سلام نظامی دادهاند. اما پشت این تصویر، داستانی نهفته بود که فقط یک عکس نبود؛ بلکه روایتی از ایستادگی، امید، و «پاسخ علمی به ترور» بود.
یکی از دانشجویان روایت میکند: «جمعی از بچههای دانشگاه شریف تصمیم گرفتند زمانی که پیکرهای شهدای علمی و نظامی از مقابل دانشگاه عبور میکند، با لباس فارغالتحصیلی و یک سلام نظامی، پیامی روشن به جامعه و دنیا بدهند. پیامی که فریاد میزد: علم، ترورشدنی نیست.»لباس فارغالتحصیلی، که نماد تلاش، دانش و آیندهسازی است، حالا در کنار پیکرهای شهدا، تبدیل به نماد تعهدی جدید شده بود؛ اینکه این مسیر، با قدرت ادامه خواهد یافت.
گلباران از پل؛ پیامی از فراز دانشگاههمزمان، از پل هوایی کنار دانشگاه نیز گلریزان نمادینی انجام شد. گلهایی که بر سر پیکر شهدا ریخته میشد، فقط نشانه عزاداری نبود؛ بلکه اعلام وفاداری به مسیر آنان و تسلیمنشدن در برابر ترور بود.
طومار ۲۱۱۰ امضایی؛ وحدت فراتر از سلیقههادر کنار این مراسم، طوماری با بیش از ۲۱۱۰ امضا توسط بسیج دانشگاه شریف امضا شد. طوماری که خطاب به مردم ایران، مسئولین، و حتی جامعه جهانی بود؛بیانیهای نمادین برای محکومکردن سکوت در برابر ترور، و تأکید بر همبستگی ملی، حتی در میان کسانی با دیدگاهها، ظاهر و سلیقههای سیاسی متفاوت.
یکی از دانشجویان گفت: «با اینکه خیلیهامون از نظر فکری و سیاسی اختلاف نظر داریم، ولی وقتی پای مسئلهای ملی به میان آمد، همه این تفاوتها کنار گذاشته شد. اینجا ما فقط یک ملت بودیم.»
شریف؛ مادر ۸ شهیددانشگاه شریف در این روزها فقط یک دانشگاه نبود؛ گویی به مادری تبدیل شده بود که ۸ فرزند شهید را تقدیم کشور کرده است. هفت تن از آنها فارغالتحصیلان این دانشگاه بودند، و یکی، خانم یاسمین باکویی، از دانشجویان در حال تحصیل.
تصاویر این شهدا، در مراسم با احترام تمام نصب شده بود و فضا آمیخته بود با افتخار، اندوه، و عهدی برای ادامه دادن راهشان.
پویش پرچم؛ سلامی به مردمدانشجویان شریف در حرکتی دیگر، با نام پویش پرچم، به محلهها سر زدند.به در خانههای مردم رفتند و گفتند: «ما دانشجویان شریف هستیم، و تنها چیزی که ما را نگه میدارد، همدلی است.»
در کنار پرچم ایران، گلی نیز به خانوادهها هدیه میدادند؛ نمادی از اینکه همبستگی و روحیه ملی، زیربنای مقاومت کشور است، نه فقط تسلیحات.
روایت استادان؛ از کلاس تا میدانیکی از استادان دانشگاه که سالهاست در شریف تدریس میکند، گفت: «ترور مغزها، دانشمندان، بدون شک ما را نگران میکند. اما در دل همین نگرانی، انگیزههای بیشتری جوانه میزند. انگیزه اینکه جای خالی آنها پر شود.نسلی که جنگ را تجربه کرده، حالا استاد شده و شاگردانی را پرورش میدهد که در همین تهدیدها، به فرصت تبدیل میشوند.»از تردید تا تصمیم ماندندر میان صحبتها، برخی به فکر مهاجرت افتاده بودند؛ اما موج اتفاقات اخیر، برای بسیاری، نه تنها انگیزه مهاجرت را کاهش داد، بلکه عزم ماندن و ساختن را دوچندان کرد.دانشجویی میگوید: «چند بار با خودم گفتم خدا رو شکر که زیر موشکهای دشمنم، ولی پشتش نیستم. این خیلی فرق داره. آدم وقتی میمونه، وقتی میسازه، شیرینیاش بیشتره.»
امیدی به نام نسل جدیدشاید پررنگترین پیام این روایت، همین جمله ساده باشد: «حق این مردم است که امید داشته باشند.»و این امید، حالا در چهرههایی دیده میشود که در شریف درس میخوانند، فارغالتحصیل میشوند، پرچم دست میگیرند، و با اشک، سلام نظامی میدهند.
06:31 - 4 July 2025