آزادی ۴ زندانی؛ هدیه مربی فوتبال تبریزی به یاد فرشتگان میناب
در روزهایی که غم شهادت کودکان و معلمان مظلوم میناب دلهای بسیاری را به درد آورده است، یک مربی فوتبال تبریزی با اقدامی ماندگار و انساندوستانه، هزینه آزادی چهار زندانی جرایم غیرعمد را پرداخت تا یاد شهدای این حادثه تلخ را با گرهگشایی از زندگی چند خانواده زنده نگه دارد.
خبرگزاری فارس- تبریز: گاهی اندوه آنقدر بزرگ است که واژهها از بیانش ناتوان میشوند. گاهی خبر شهادت چند کودک و معلم بیگناه، آنچنان بر دلها سنگینی میکند که هر انسان آزادهای به دنبال راهی برای تسکین درد خود و زنده نگه داشتن یاد قربانیان آن میگردد.در روزهایی که نام میناب با بغض و اشک گره خورده است، یک مربی فوتبال تبریزی تصمیم گرفت سهم خود را در ادای دین به آن عزیزان ایفا کند؛ نه با شعار، بلکه با عملی ماندگار.او بیهیاهو و دور از هرگونه تبلیغ، قدم به ستاد مردمی دیه آذربایجان شرقی گذاشت و زمینه آزادی چهار زندانی جرایم غیرعمد را فراهم کرد؛ چهار انسانی که پس از روزها و ماهها چشمانتظاری، بار دیگر آغوش خانوادههایشان را در آغوش خواهند گرفت.این مربی که نخواست نامش رسانهای شود، میگوید: وقتی خبر شهادت کودکان و معلمان میناب را شنیدم، قلبم به درد آمد. با خودم فکر کردم چه کاری میتوانم انجام دهم که یاد آن عزیزان زنده بماند. به این نتیجه رسیدم که آزادی چند زندانی شاید بتواند لبخندی بر لب چند خانواده بنشاند و مرهم کوچکی بر این اندوه بزرگ باشد.وی با صدایی آمیخته به تأثر ادامه میدهد: کودکان و معلمان میناب هیچ گناهی نداشتند. آنها قربانی جنایتی شدند که قلب میلیونها انسان را جریحهدار کرد. خواستم به یاد آن فرشتههای آسمانی، چهار خانواده را از چشمانتظاری نجات دهم.
در روزگاری که خبرهای تلخ، دلها را میآزارد، چنین اقداماتی یادآور این حقیقت است که انسانیت هنوز زنده است؛ اینکه میتوان از دل یک اندوه بزرگ، نوری برای زندگی دیگران روشن کرد.آزادی این چهار زندانی شاید نتواند داغ خانوادههای شهدای میناب را التیام بخشد، اما نشان میدهد یاد آن عزیزان تنها در قاب عکسها باقی نمانده است؛ یادشان در کارهای خیر، در دستگیری از نیازمندان و در لبخند خانوادههایی که دوباره کنار هم قرار میگیرند، زنده خواهد ماند.
هیچ چیز نتواند اندوه از دست دادن کودکان و معلمان بیگناه میناب را جبران کند، اما چنین رفتارهایی نشان میدهد فرهنگ ایثار و نوعدوستی همچنان در جامعه زنده است. آزادی چهار زندانی به یاد شهدای میناب، تنها یک اقدام خیرخواهانه نبود؛ پیامی بود از همدلی، مسؤولیت اجتماعی و انسانیتی که میتواند از دل تلخترین حوادث نیز امید و لبخند بیافریند.
12:10 - 26 خرداد 1405
1 پاسخ