۱. قبلا در نوشتهای با عنوان "اعضای هیئت علمی و تصحیح چند اشتباه" به تشریح بخشی از ابعاد شغلی این قشر و اخبار و حواشی غیرواقعی اما ادراکساز و البته نگران کننده پیرامون آنها پرداختم. نگران کننده از آن جهت که ابهامآفرینی در ذهن جامعه نسبت به قشر پیشران در آموزش و پژوهش در کشور حتما خسارتبار خواهد بود.۲. مدتی است پرداخت حقوق اعضای هیئت علمی با تاخیرهای چند روزه و اما و اگر همراه است. دلیل چیست؟ موضوع به بخشی از افزایش حقوق قبل از سال جدید برمیگردد که بخشی از بدنهی مدیریتی دولت مانند سازمان برنامه و بودجه در مورد آن اما و اگر دارد. واقعیت میدانی چیست؟ واقعیت میدانی این است که عضو هیئت علمی تازه استخدام اگر همین حالا وارد موسسات علمی شود با همان افزایشهای صورت گرفته هم اکنون حدود ۶۰ میلیون دریافتی خواهد داشت! دریافتیهای بیش از آن مربوط به افراد با سابقهی کاری بیشتر است که در طول سالیان خدمت لحاظ میشود و امری معمول در تمام دستگاههاست.۳. اکنون سوال این است که آیا بخشی از ساز و کارهای اداری و مدیریتی دولت به مقدار دریافتی عضو هیئت علمی اعتراض دارد؟ اگر بله که شرمآور است زیرا مقایسهای مختصر از میزان دریافتیها در کشور و واقعیتهای اقتصادی گویا خواهد بود. اما اگر بخشی از دولت به سازوکارهای اداری افزایش حقوق مربوطه ایراد دارد خب در داخل مجموعههایتان حلش کنید! حدود شش ماه است این مشکل را کِش دادهاید. موضوع را به کف جامعه کشاندهاید. حقوق این قشر را با تاخیر واریز میکنید. آزردگی خاطر ایجاد کردهاید. رئیسجمهور محترم هم، تلفنی، شفاهی و احتمالا کتبی دستور حل مشکل را دادهاند. پس چرا همچنان کار روان انجام نمیشود؟
۴. مسئلهی اصلی این نوشته اما مسائل پیشگفته نیست. مسئله اصلی این است که اگر فقط گرهی همین یک قلم کار آن هم با پیوست دستورات تلفنی، شفاهی و احتمالا کتبی رئیسجمهور آنهم در داخل خود دولت، طی ۶ ماه باز نشده است آیا نگران کننده نیست؟ آیا این تجربه نشان نمیدهد بخش زیادی از مشکلات در جامعه با مدیریت درستتر و بهتر قابل حل است؟ آیا این موضوع نشان نمیدهد مسئله، افزایش اختیارات یا کم بودن اختیارات این یا آن مسئول نیست بلکه مسئله درست استفاده کردن از اختیارات است؟فعلا بگذریم. این قصه سر دراز دارد...#دانشگاه_ارومیه#رسانه_استادان_دانشگاه