ماناست آنکه برایش فانی شود...
آن نگاه که به قصد او خیره شود، نه در آیینه که در افقِ ظهور گم میگردد؛ آن قلم که برای مهدی فاطمه میچرخد، مرکّبش از کوثر است و هر سطرش، نجوایی با صاحبِ عصر(عج). قدمی که در مسیر مهدی برداری، هر ذرّهاش ثبتنامِ تو در دفترِ وفاست؛ حرفی که از دلِ بیریا برایشان زده شود، نه تنها زادِ راهِ امروز توست، که صاعقهای میشود در شبِ تاریک فردایت.این رزقِ ماندگار، از جنسِ نان و آب نیست؛ از جنسِ نور است: میتابد، میماند و تو را تا بیکرانِ «او» همراهی میکند.
۴ MB
21:00 - 14 اردیبهشت 1405
