معلم، استادکار نیست، تسهیلگر رشد است...
برگرفته از بیانات شهید دکتر بهشتی(ره)در مدارس سنتی، خطا گناهی نابخشودنی تلقی میشود؛ انگار که انسان باید از ابتدا کامل آفریده شده باشد؛ اما مدرسۀ خوب میداند که خطا، آزمايشگاهی برای رشد است، نه سندی برای تنبیه. آنجا که امکان خطا نباشد، خودمختاری معنا ندارد و اطاعت کورکورانه جای آگاهی مینشیند.
اجبار برای خوببودن، هرگز خوبی درونی نمیآفریند؛ تنها بازیگری ورزیده پرورش میدهد. معلم حقیقی، "استادکار و قالبساز نیست" که همه را به یک شکل بتراشد. او تسهیلگر رشد است؛ باغبانی که هر کودک را با نیازهای خودش میشناسد، آگاهاش میکند، و راهِ خودمختاری را به او میآموزد.وظیفۀ معلم، ساختن انسان مستقل است؛ نه نوچهای مطیع که بیچونوچرا فرمان برد، بلکه موجودی آگاه که چرایی خوببودن را با عقل و احساس خود دریافته باشد. مدرسۀ خوب، کارگاه انسانسازی است نه قالبسازی و معلم خوب انسانساز است نه تندیسساز.
18:26 - 12 اردیبهشت 1405