دعوتنامه ای برای جنگ
دعوتنامه ای برای جنگ با امضا مسولان، جنگطلبِ حقیقی، آن نیست که شمشیر از نیام برکشد و فریادِ «دفاع» سر دهد؛ جنگطلب، آن است که با لبخند، تو را به «نمیتوانیم» معتاد کند و با زمزمهیِ «محاصرهایم»، روحِ مقاومت را در تو بمیراند. او، با پالسِ ضعف، دشمن را به طمع میاندازد و هزینهیِ تجاوز را برایش ناچیز میسازد. اما آنکه از موضعِ قدرت سخن میگوید و مشتِ گرهکرده را به نمایش میگذارد، در واقع، جنگ را از دروازههایِ میهن دور میسازد. چراکه تاریخ، هرگز به ضعیفان رحم نکرده؛ تاریخ، به آنانی که «بودن» را فریاد زدند، مجالِ زیستن بخشیده است. پس مبادا که نالهیِ ناتوانی را، صدایِ عقلانیت بخوانی؛ زیرا این ناله، پیشدرآمدِ اسارت است، نه مقدمهیِ آزادی.
22:15 - 2 شهریور 1405