لیوانی که ترک میخورد؛ روایتی از فرصت طلبی، قطبی سازی جامعه و لزوم حضور مردم
در هر جامعهای، نشانهها و قواعدی هویتیبخش، ریشه در زیستِ جمعیِ هزارانساله دارند؛ مانند خطِّ رویِ کفِ دست که عمیقترین هویت را نشان میدهد. در ایران، این مؤلفهها از سه لایهی فرهنگِ کهن، اسلام و آموزههای شیعی شکل گرفتهاند؛#قطبی_سازی#حضور_مردم#سیاست_مسئله_مدار#هویت_ایرانی#حجاب#ایران_قوی حجاب، یادآورِ عفافِ زهرایی و حیایِ ایرانی در امتدادِ رشادتِ زینبی است. اما این قوانینِ نانوشته، در هیچکجایِ جهان با استقبالِ همهگان مواجه نمیشوند و ذاتاً با نقد عجیناند. خطر آنجاست که جریانهایِ فرصتطلب، این شکافها را مثل حجاب و نوع آن، دستاویزِ بهرهبرداریِ سیاسی و قطبیسازیِ جامعه کنند.
مخالفان با برجستهسازیِ شکافِ قانون و واقعیت، نقشِ مدافعِ آزادی را بازی میکنند و همسویانِ افراطی نیز هر نقدی را به دشمنی نسبت میدهند؛ نتیجه، دو قطبیِ کاذبی است که جامعه را به تماشاگرانِ نبردِ احزاب بدل میکند. این بازیِ صفر-صفر، مردم را فرسوده و دچارِ درماندگیِ آموختهشده میسازد؛
جایی که دیگر به تأثیرِ تلاششان باور ندارند و هنجار درست را از سرِ لجبازیِ واکنشی رد میکنند. این «لیوانِ ترکخورده» دیگر آبِ زلال را هم نگه نمیدارد.راهِ نجات، شفافیتِ قانون، تعامل چندسویه و تقویتِ نهادهایِ مدنیِ غیرسیاسی است؛حرکتی از سیاستِ هویتیِ صرف به سیاستِ مسئلهمدار که عزتِ ملی معنا مییابد
مخالفان حجاب با برجستهسازیِ شکافِ قانون و واقعیت، نقشِ مدافعِ آزادی را بازی میکنند و همسویانِ افراطی نیز هر نقدی را به دشمنی نسبت میدهند؛ نتیجه، دو قطبیِ کاذبی است که جامعه را به تماشاگرانِ نبردِ احزاب بدل میکند. این بازیِ صفر-صفر، مردم را فرسوده و دچارِ درماندگیِ آموختهشده میسازد؛ در پادکست زیر به صورت کامل این موضوع بررسی شده است. (متن پس از تهیه با بهره از هوش مصنوعی به پادکست تبدیل شده تا برای استفاده آسان در اختیار شما مخاطبان عزیر قرار گیرد).
15:31 - 20 مرداد 1405