میلاد مظهر فضیلت: سلام بر قمر بنی هاشم
در سپیده‌دم مِهرتابان، آنگاه که آسمان مدینه به نور سپهرِ فضیلت منور گشت، ستاره‌ای از تبار شجره‌ی طیبه‌ی امامت طلوع کرد و نامش را «عباس» نهادند. این میلادِ فرخنده، شکفتن غنچه‌ای از بوستان ولایتِ علوی، غنچه‌ای که بویِ عطرِ ادب و جرعه‌ی وفا می داد. او در دامان مرجعِ امامت، علی(ع)، پرورش یافت و از چشمه‌سار محضرِ او سیراب گشت. مادرش، بانوی وفاشکوه، امّ البنین(س)، ریشه‌های وجودش را در خاک حرمت‌سرایِ اهل بیت(ع) استوار ساخت. از همان اوان، نشان‌هایِ کرامت در پیشانی او می‌درخشید: سیمایِ ادب‌گستر، طَرفۀِ شجاعت‌آفرین و قلبِ وفاپرور. او پرورش‌یافته‌ی مکتبِ عبودیت بود و آماده‌ی میدانِ دفاع از حریمِ ولایت.این مولودِ خجسته، پرچمدارِ آینده‌یِ نصرت و سقّایِ فردایِ حماسه بود. خداوند از همان آغاز، نظرِ عنایتِ خاص به این عبدِ صالح داشت؛ همان که قرار بود به پاس ایثارِ بی‌نظیرش، در ملکوت، ذوالجناحینِ وفا گردد و بال‌هایِ رحمت دریافت کند.میلادش، طلوعِ مهرِ برادری در افق ایمان بود. مِهرِ تابانی که قرار بود مهتابِ راهِ حقیقت جویان شود. او قمرِ بنی هاشم شد؛ ماهی که نور خورشیدِ ولایتِ برادر را با جلوه‌یِ رشادت و‌ادبِ خویش، در تاریکی‌های روزگار می‌تابانید.پس میلادِ این اسوه‌یِ فضیلت را بستاییم. طلوعِ این مظهرِ وفا را گرامی داریم. سلام و درود خدا بر این ستاره‌یِ درخشانِ سپهرِ ایثار که نامش، نمادِ مِهر و راهش، چراغِ هدایت است.میلاد حضرت ابوالفضل العباس(ع)، پرچمدار ادب و وفا، بر همگان مبارک باد.
18:26 - 3 بهمن 1404
122 بازدید