غضنفری که مریض است!
کامران غضنفری نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی است که گاه و بی گاه با شازگویی ها و سخنرانیهای جنجالی بیشتر او را میشناسیم. این تلاش مفرط این فرد برای اینکه سیاه نمایی کند و نشان دهد که همگان مشکل دارند و تنها و تنها او و همفکرانش هستند که سفید هستند ناگزیر منجر به خطاها و قضاوتهای بی خود و بی جایی میشود که از اصول اصلی انقلاب اسلامی هم عبور میکند و موضع گیریهای غلط و بعضاً هزینههای نابخشودنی را به نظام تحمیل میکند. پیشتر آقای غضنفری را در سال 1392 و هنگام رونمایی از کتاب راز قطعنامه میشناختیم که با بیان یک سری دلایل نه چندان محکم سعی داشت تا از پشت پردههایی خبر دهد که چرا حضرت امام (ره) قطعنامه 598 را در 27 تیر ماه 1367 پذیرفتند. اما این تلاشهای بی سرانجام او و نداشتن دادهها و اطلاعات کافی و ضعف شدید در استدلال و استنتاج نهایتاً باعث شد تا چنین نتیجه گیری کند که اتفاقاً اصلیترین افراد شاخص در بنیان گذاری و تثبیت انقلاب اسلامی و در ادامه مسئولین و افرادی که به هر نحو در دایره انقلاب اسلامی بودند، خود خائن و خطا کار بودند و این خیانت این افراد بود که باعث شد تا قطعنامه 598 پذیرفته شود. البته این متهم کردن افراد به خیانت از لحاظ عقلی محلی از اعراب نداشت چرا که خود این افراد ذی نفعان انقلاب اسلامی هم بودند و ادعای اینکه افرادی به ضرر منافع خودشان بخواهند اقدامی انجام دهند چندان قابل وقع نهادن نیست.
در ادامه هم همزمان با کش و قوسهای فراوانی که پرونده هستهای ایران در دو دوره ریاست جمهوری حسن روحانی داشت، کامران غضنفری سعی داشت تا با اتکا به دادهها و استدلالات ضعیف و غیر واقعی پرونده هستهای و توافق نامه برجام را نقد کند. در حوزه نقد به توافق نامه برجام هم البته حتماً که میتوان انتقاداتی را روی مفاد برجام و روی گزارههای برجام گذاشت اما اینکه بگوییم همه افراد و مسئولین و کسانی که در زمینه توافق نامه برجام کاری انجام دادند و به نوعی دست اندرکار بودند و نظارت داشتند و ...، همگی از دم خائن هستند چندان حرف صوابی نیست. اما متاسفانه غضنفری در نقد برجام تا جایی پیش رفت که مسئولین را هم به باد انتقاد گرفت و در حرفها و سخنرانیهای خود بر علیه افراد شروع به اتهام زنیهای متعددی کرد. این اتهام زنیهای بی اساس و بدون پشتوانه دلایل و استدلالی باعث شد تا طبیعتاً قوه قضائیه هم به این فرآیند ها وارد شود و هم اینک شاهد تایید حکم محکومیت آقای غضنفری باشیم. کامران غضنفری بابت هر یک از دو عنوان توهین و افترا به پرداخت پانصد میلیون ریال جزای نقدی و بابت نشر اکاذیب رایانهای به سیزده ماه و شانزده روز حبس تعزیری محکوم شده است و دادگاه تجدید نظر هم این حکم را تایید کرده است. دادگاه تجدیدنظر اعتراض متهم را مؤثر ندانست و حکم را عیناً تأیید کرد. این رأی قطعی است و مجازات اشد قابلیت اجرا دارد.
کامران غضنفری، حسن روحانی را به جاسوسی برایMI6، ارتباط با سرویسهای خارجی، داشتن تابعیت انگلیسی و افساد فیالارض متهم کرده بود. دفاع او این بود که مطالب مطرحشده را از برخی اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس یا گزارشهای مربوط به مسئولان دوتابعیتی شنیده و ردصلاحیت روحانی در انتخابات مجلس خبرگان نیز مؤید ادعاهای اوست. دادگاه این دفاع را نپذیرفت و تصریح کرد که هیچیک از این انتسابها در مراجع رسمی و قانونی به اثبات نرسیده است. بهرحال باید بپذیریم که غضنفری در نگاه خود و قضاوتهایش نسبت به مسئولین جمهوری اسلامی اشتباه کرده است و نمیداند که با این نگاههای مریض، ناخودآگاه کل ساختار نظام جمهوری اسلامی ایران را تخریب میکند.
اما واقعیت این است که سیستم و ساختار جمهوری اسلامی به گونهای است که افرادی که ناکارآمد هستند، خدای ناکرده ظن و گمان خیانت کاری بهشان وارد است و یا افرادی که به هر نحوی ممکن است که همراه و کمک کار انقلاب نباشند را پس میزند و این درایت و هوشمندی و الطاف خفیه و آشکار نعمت ولایت و بر حسب قاعده لطف الهی است که مسئولین و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران، علیرغم ناملایمات و عیلرغم دشمنیها و کینه توزی ها و فشارها و مشکلات و مصائبی که دشمنان و جبهه کفر و نفاق و تزویر و شیطان وارد کردهاند، همچنان با قدرت ادامه میدهد و کسانی که از دور در حال نظاره کردن این افراد هستند باید حمایت گر و پشتیبان مسئولین و کارگزاران باشند و اندک کم کاریها و معایب و نواقصی که ممکن است وجود داشته باشد را هم همراه با نقد دلسوزانه و آگاهانه و به همراه ارائه پیشنهادات و راه حلهای واقعی هم البته مطرح کنند و حتماً و حتماً عنایت داشته باشند که داوری افراد و قضاوت کردنهای بی خود و بی جا و آن هم بدون پشتوانههای ادلهای و مستند کار به پیش نخواهد برد.
10:40 - 1 مرداد 1405
1 واکنش
19٫1k بازدید
