رنگهای ویروسی این بار در اتاق شما
حتما شما هم بازیهایی را روی تبلت یا موبایلتان داشتهاید که باید صورت یک دختر را با ترکیبهای مختلفی از رژ لب، سایه چشم و رژ گونه آرایش میکردید و آخر کار او با یک لبخند بزرگ، از تلاش شما تشکر میکرد!
حالا که بزرگتر شدهاید، شاید خودتان هم از آن وسیلههای خوش رنگ داشته باشید.در گزارش قبل درباره وابستگی به این جادوگرهای دلربا صحبت کردیم. مهسا طیبی روان شناس کودک و نوجوان درباره موقعیتهایی میگوید که ما دوست نداریم صورتمان را بدون آرایش به کسی نشان بدهیم و دچار وابستگی شدهایم اگر آرایش میکنید تا خودی نشان دهید!
گاهی ما خودمان را برای حضور در یک جمع، کافی نمیبینیم. انگار جای یک چیز خالی باشد. طیبی میگوید: «واکنش برخی نوجوانها به جای خالی اعتماد به نفس، دستکاری مصنوعی چهره است. یعنی آرایش چهره حکم یک امتیاز را پیدا میکند. این حالت برای شما ضرر دارد. میپرسید چرا؟ چون جای خالی واقعی را هرگز پر نمیکنید! شما با یک ابزار مصنوعی خودتان را گول میزنید که حالا به انسان نسبتا کاملی تبدیل شدهاید و از نیازی که در رشد فردی خود دارید؛ غافل میشوید.»
تو کافی هستی، حتی بدون آرایش!
طیبی میگوید: «وابستگی به استفاده از لوازم آرایش، نشانه خوبی برای اعتماد به نفس شما نیست. با خودتان یک حساب و کتاب کنید. در وجود شما چه چیزهای دیگری برای دیده شدن وجود دارد؟ آیا ترجیح میدهید در جامعه به خاطر ظاهر زیبایتان دیده شوید یا وجود ارزشمند خودتان را اولویت میدانید؟ همه ما باید بین دیده شدن به شکل یک ابزار یا انسان، انتخاب کنیم.»
آرایش برای تجربه!
اگر خودتان را مشتری دسته اول اکثر محصولات جدید آرایشی بهداشتی میدانید، طیبی از یک تلنگر میگوید: «انسان ذاتا تجربه گراست. اما میزان این تجربه در آدمها متفاوت است. هرکس باید ببیند این حس کنجکاوی را در کجا خرج میکند. در دنیای اطراف ما چیزهای خوب و بد زیادی برای تجربه وجود دارد. حالا یک ارزیابی داشته باشید و از خود بپرسید:۱_ آیا من هر چیزی که هیجان انگیز باشد را تجربه میکنم؟۲_ در تجربههایم گزینش یا خط قرمزی دارم؟نوجوانی که برای خود محدودیت نداشته باشد، در مقابل خطرات زیادی بیدفاع است. چرا که خود مراقبتی بدون داشتن مرز ممکن نیست.
یک لحظه قبل از تجربه
طیبی از ما میخواهد بهتر از قبل به دنیا نگاه کنیم:«به ستارههای مشهور دنیای فیلم و سریالها نگاه کنید. حتما متوجه یک وجه اشتراک میشوید. اکثرا با آرایش ملایم یا حتی بدون آرایش در مکانهای مختلف حضور پیدا میکنند. زنان دنیا به سمت طبیعی بودن در چهره میروند. این که زنان مجبور باشند برای حضور و دیده شدن در جامعه با شمایلی دست کاری شده و وابسته به آرایش باشند، ظلم بزرگی در حق آنهاست. از خودتان بپرسید سهم شما در این حرکت چیست؟ آیا میخواهید جزو کسانی باشید که برگ برندهشان در جامعه؛ تنها وابسته به چهرهشان است؟ با جایگزین کردن روتینهای پوستی که به سلامتی پوست کمک میکنند، میتوانید اعتماد به نفس خود را تقویت کنید و در کنارش از آسیبها استفاده مکرر لوازم آرایشی در امان بمانید.»
اگر آرایش میکنید تا ثابت کنید بزرگ شدهاید
احتمالا شما هم تجربه این را دارید که گاهی از سمت بزرگترهایتان جدی گرفته نشده باشید. حرفهایتان را آن طور که باید نشنیدهاند یا به قدر تواناییهایتان روی شما حساب نشده. «نوجوانی پلی است بین بزرگسالی و کودکی. طبیعی است که نوجوان بخواهد خودش را میان آدم بزرگها ببینید. بعضی از آنها برای اثبات این اتفاق، به استفاده لوازم آرایشی وابسته میشوند تا با این ابزار، بزرگ شدن خود را نشان بدهند. اما با خود فکر کنید، آیا راه دیگری برای اثبات بلوغ در ما وجود ندارد؟»
نشان بدهید که بزرگ هستید
«والدین باید از نوجوان نشانههایی را ببینند تا او را در دنیای بزرگترها به حساب بیاورند. برای این که به آنها نشان بدهید از دنیای کودکی رد شدهاید، چند مسئولیت جدید به عهده بگیرید. کاری که تا حالا دست پدر و مادرتان بوده و شما از آن دوری کردهاید. این یعنی سبک زندگی شما باید به دنیای بزرگترها نزدیک شود. لزوما آرایش افراطی، نشانی از بزرگ شدن شما ندارد.»
11:50 - 6 خرداد 1405