درگیریهای خشن دختران نوجوان در شهرری و رشت، آنهم با ادبیاتی زننده و رفتارهایی باورنکردنی، نشان میدهد که آسیبهای اجتماعی دیگر در مرحله هشدار نیست؛ وارد فاز فروپاشی شده است. وقتی در یک مدرسه چند آمبولانس برای انتقال دانشآموزان زخمی حضور پیدا میکند و در ویدیویی دیگر دختری زیر تشویق همسنوسالهایش سر دیگری را به آسفالت میکوبد، باید پذیرفت که خشونت به هنجاری نو بدل شده است. این همان مسیری است که از «هلیا» و قمهکشیاش آغاز شد و امروز به جایی رسیده که شش دختر نوجوان در تهران برای یک گوشی، پیرمردی را در روز روشن سلاخی میکنند. آمارهای رسمی نیز تصویری تیرهتر ارائه میکند: از هر پنج ازدواج تهرانی، سه مورد در پنج سال اول به طلاق میانجامد، ۷۰ درصد مطلقهها زیر ۳۰ سالاند و میلیونها مجردِ قطعی درگیر ناامیدی ساختاری شدهاند. بیماریهای روانی به ۲۳ درصد رسیده، ماهانه ۶۰ هزار پرونده نزاع ثبت میشود و آستانه تحمل جامعه سقوط آزاد کرده است. در کنار اینها، افزایش مصرف الکل و مواد در میان زنان، هزاران مورد سقط جنین خانگی و انفجار فقر، نشان میدهد که شبکههای حمایتی اجتماعی عملاً از کار افتادهاند. رخدادهای این روزها اتفاق نیست؛ نتیجه سالها غفلت، بیبرنامگی و سیاستگذاریهای مقطعی است؛ مسیری که ادامهاش آینده کشور را با بحرانی عمیقتر روبهرو خواهد کرد
07:28 - 1 آذر 1404
108 بازدید