سه بازی نشسته بودند و لحظهشماری میکردند که ایران ببازد؛ فقط برای اینکه بنویسند:«دیدید؟ آهِ مادران دیماه گرفتارتان کرد.»اما ایران نباخت؛ هر سه بازی را با تساوی پشت سر گذاشت. وقتی هم به دلیل همین تساویها از صعود به مرحله بعد بازماند، باز همانها گفتند:«دیدید؟ بالاخره آهشان گرفت.»حقیقت این است که اگر ایران تا فینال هم پیش میرفت و تازه آنجا شکست میخورد، باز همین جمله را تکرار میکردند.ذهنی که اسیر احساسات و پیشداوری است، به جای تحلیل منطقی، فقط به دنبال تأیید باورهای از پیش ساخته خود میگردد؛ میان رخدادهایی که هیچ ارتباطی با هم ندارند، رابطه میسازد و هر اتفاقی را به نفع روایت دلخواهش تفسیر میکند.این دیگر تحلیل نیست؛ بازی با احساسات و تحریف واقعیت است.هرزههای مجازی همیشه به دنبال حقیقت نیستند؛ آنها فقط به دنبال بهانهای برای اثبات روایت خود هستند.#ایران#تیم_ملی_ایران#فوتبال#جنگ_روانی#فضای_مجازی#تفکر_انتقادی#منطق#واقعیت