قدم در رد پای محرومیت
امروز 40 سال بعد از پیروزی انقلاب و در عصر پرشتاب رفاهطلبی و آسایش جوانانی از دل قشر دانشجو و پیشروان تحرک علمی کشور مشتاقانه به دل محرومیت میزنند تا دستهای با قلم آشنایشان را با بیل و کلنگ و تیشه و تاول و پینه آشنا کنند و تحفه لبخند را بر لب روستاییانی بنشانند که روزگار بر تارکشان مهر محرومیت نگاشته است.
به گزارش خبرگزاری فارس در سنندج، آنروز که ایران مورد هجوم دشمنان قرار گرفت، جوانان غیور این مرز و بوم هجرتی آغاز کردند و برای حراست از ذره ذره خاک وطن مردانه ایستادگی کردند، آنروز دانشجویان به ضرورت صندلی دانشگاه را ترک کردند و برای دفاع از وطن و ارزشهای انقلاب هجرت کردند، امروز هم حافظ ارزشهای مجاهدان جنگ تحمیلی، دانشجویان و جهادگرانی هستند که با عنوان «جهادگر» مأموریت پیدا کردهاند که لکههای سیاهی که بر برخی از مناطق کشور خودنمایی می کند و مانع پیشرفت و سازندگی آن مناطق شده است را برطرف نماید. دیروز جوانان پشت سنگر با توپ و خمپاره جواب دشمن بعثی را میدادند و امروز دانشجویان و جوانان وقت فراغت خود را در دل مناطق محروم و کور سپری کرده و هنر اصیلی را از روحیه ایثار به نمایش میگذارند. عرصههایی که امروز با دستان باغیرت دانشجوی ایرانی در دورترین نقطه این میهن تحویل روستاییان شده نمادهایی از شجاعت و صحنههایی از آرمانگرایی و عشق به ایران است. در تابستان امسال 55 روستای محروم و دورافتاده استان کردستان میزبان 37 گروه جهادی از دانشجویان دانشگاههای استان کردستان بودند که با همت و تلاش خود در دورترین روستاهای محروم رنگ و بوی امید و بازگشت به زندگی را به مردم هدیه دادند.
هر سال با از راه رسیدن موسم فراغت از درس و دانشگاه در تابستان، جهادگران کردستانی رهسپار دیار گمنامها میشوند تا در کنار مردمان دور دست هجرت را بیاموزند و بیازمایند، دانشجویان شرکت کننده 10 الی 12 روز در این روستاها به خدمترسانی در سه حوزه عمرانی، آموزشی و فرهنگی مشغول می شوند این دانشجویان جهادگر روزهای فراغتشان را با روزهای جهادی در عمق محرومیت معاوضه میکنند و آستینهای همت را بالا میزنند و به میان مردم در روستاهای کم برخوردار شهرستانهای استان کردستان میروند تا شاید بتوانند مرهمی بر دردهای محرومان شوند و همتشان لبخندی بر گوشه لبی بنشاند. به گفته توحید رستمی، مسئول ناحیه بسیج دانشجویی استان کردستان امسال کاروان دانشجویان جهادگر در 2 بخش برادران و خواهران از 12 تا 21 شهریورماه در 55 روستای محروم کردستان مشغول به خدمترسانی بودند. وی افزود: در اردوی جهادی امسال، 900 نفر از دانشجویان جهادگر دانشگاههای سطح استان کردستان در قالب 37 گروه در بخشهای مختلف عمرانی، درمانی، آموزشی، پزشکی، سلامت، فرهنگی، اقتصاد مقاومتی و کارآفرینی به خدمترسانی مشغول بودند. رستمی ادامه داد: هدف ما از برگزاری اردوهای جهادی، محرومیتزدایی، مطالبهگری از مسؤولان، آشنایی دانشجویان با مناطق محروم و دلگرمی مردم روستا از حضور دانشجویان در کنارشان است. هر سال دانشجویان جهادگر کردستانی مشتاقانه در قالب تیمهای پزشکی، دامپزشکی، عمرانی, آموزشی, فرهنگی و ...
به دل محرومیت میزنند تا دلهای دردمند خالی از آبادانی این مناطق را احیا کرده و زنگارهای دل خود را نیز سامان ببخشند بسیج دانشجویی استان کردستان با بکارگیری دانشجویان مشتاق کردستانی کولهای پر از مهر را روانه نقاط کور و محروم روستاهای محروم میکند و دست پر عطوفت انقلاب اسلامی را با عزم پر برکت بسیجیان بر کودکان، زنان، مردان و جوانان روستایی و محروم نوازش میدهد. در این اردوی جهادی دانشجویانی حضور دارند که بیل دست گرفتن برایشان افت کلاس ندارد, که عملگی کردن برای صاحبان انقلاب را کم ارزش نمیدانند، که نشاط جهاد را با لبخندهای سوری عوض نمیکنند، دانشجویانی که فارغ از هر اندیشه سیاسی خدمت به پابرهنهگان را سرلوحه کارشان قرار دادن، دانشجویانی که کار پژوهشی را فقط زیر سقف آزمایشگاه انجام نمیدهند؛ بلکه میتوانند مشکل یک روستا را علمی حل کنند و ... دانشجویانی که همه اوقات سال را صرف تحصیل کرده اند، امروز آمدهاند تا زکات آموزههای خود را با آموختن بپردازند و به این باور خواهند رسید که اینجا دانشگاهی دیگر برای اندوختن و یادگیری است, آری اینجا درسهایی میآموزند که در هیچ کلاس و دانشگاهی آموزش داده نمیشود. اردوی جهادی برای هر فردی تعریفی خاص دارد یکی آن را آمیزهای از مهر، ایمان، عشق و خدمترسانی به همنوع در مناطق محروم میبیند و دیگری آن را آزمونی برای سنجش خود دیده که ببیند چقدر میتواند در برابر ناملایمات از نفس خود مایه بگذارد.
یکی از دانشجویان شرکت کننده در این اردو گفت: شاید بتوان گفت اردوی جهادی بهترین اردویی است که یک دانشجو در طول دوران تحصیل خود تجربه میکند، مخصوصا اگر ۱۰ روز از تمام هیاهوهای شهر به دور باشی و برای خدمت به مردم روستایی که در واژگان انقلاب ولی نعمتان ما هستند بروی تا با محرومیتها آشنا شوی، مردمی که شاید فراموش شدهاند یا آنچنان که باید به آنها توجه نمیشود وی افزود: اینکه دستدردست دیگر دانشجویان برای خدمت به مردم و مستضعفین بکوشی، ۱۰ روزی از اینترنت و تلفن همراه به دور باشی، بیل بزنی، دستانت ترک بردارد و یا با بچههای روستا بازی کنی، یا روستا به روستا بگردی تا خدمات درمانی را به مردم برسانی. این اردو با فراز و نشیبهایش انعکاسی میشود در وجودت تا کمی ساخته شوی و رشد کنی که اگر فردا روز مسئول شدی این مردم توصیه شده امام روحالله را فراموش نکنی و در گیرودار مسئولیت و مدیریت تصویر این ولی نعمتان روبروی چشمانت باشد. وی گفت: آدم باید اهل باشد، اهل همان حرفی که میزند، ما رفتیم و حرف زدیم و آستینهایمان بالا رفت که بگوییم ما شبیه حرفهایمان هستیم, دست به آجر شدیم، دست به بیل، اینها همه، نه یعنی که ما کاری کردهایم.
یکبار خانهی پیرزنی که بیسقف و ستون است را تمیز میکنیم، یکبار اتاقی از خانهای را سفیدکاری میکنیم, یکبار پنجرهای روی دیواری باز میکنیم, یکبار هم برای شادی دل دانش آموزان دیوار کلاسهای درسشان را رنگ آمیزی میکنیم، روی دیوار حیاط مدرسه نقاشی میکشیم, کار تیم دامپزشکی متفاوت از ماست، آنها در تک تک خانهها حضور پیدا میکنند و به معاینه دامهای آنها میپردازند، تیم پزشکی هم به ویزیت رایگان مردم روستا میپردازند, البته کلاسهای آموزشی بهداشت فردی هم برگزار میکنند و عدهای هم ..؛ اما ما کاری نکردهایم. این دانشجو افزود: اما قضیه دانشجویان جهادگر خواهر متفاوت از برادران است دانشجویان دختر در مدرسه و یا مسجد روستا فعالیتهای فرهنگی انجام میدهند، از آموزش خیاطی و آشپزی تا قرآن و احکام و مشاوره خانواده به خانمهای روستا و برای کودکان و نوجوانان هم برنامه دارند. آنها که عزم این جاده سخت و طولانی را کردهاند از جهادی سخن میگویند که عمق باورشان را میتوان از نگاهشان خواند، از همت و مسئولیت میگویند، از آستین هایی که با توان محدودشان بالا زده اند و «یا علی» که گفتهاند. اینجا دانشجویان جهادی شبهایشان را با میم محرومیت به صبح میرسانند و روزهایشان را با اخلاص و تلاش و همت پشت سر می گذارند، مسجد میسازند و کلاسهای آموزشی دایر میکنند، ریاضی درس میدهند و گاهی از اخلاق و احکام می گویند، برای کودکان روستا کلمه کلمه قران را هجی میکنند و آنها در نقاشیهایشان رفع محرومیت را به تصویر میکشند.
دانشجوی دیگری گفت: سفر جهادی سفر خودسازی است نه سازندگی، گندم را برای کاه نمیکارند گرچه کاه هم گیر میآید بنابراین مسافرت جهادی را برای خودسازی میرویم گرچه خانهای هم ساخته میشود اما شرط اول در خودسازی ندیدن خود است وی ادامه داد: هرچند توان ما محدود است اما شاید این حرکت و این آمدن در عمق محرومیت تلنگری است به آنها که توانش را دارند و شاید از وجود چنین مشکلاتی بی اطلاع هستند، تلنگری به آنها که باید برای رفع این محرومیتها آستین بالا بزنند و همراه شوند. وی تاکید کرد: نمیدانم تا حالا نهادهای مسئول کوچه فکرشان به مناطق محروم هم افتاده است؟! که مسلما اگر افتاده بود شاید امروز بعد از 40 سال از پیروزی انقلاب، مناطقی از جنس فولادین فقر که دلتان را بلرزاند و اشکتان را جاری کند در کشور وجود نداشت؛ براستی وزرای ما، نماینده مجلس ما، فرمانداران ما چقدر مسئولند؟! امسال سردار محمدحسین رجبی فرمانده سپاه بیتالمقدس کردستان در بازدیدی که از فعالیتهای دانشجویان جهادگر داشت گفت: دانشجویان جهادگر با اشتیاق وافر فعالیتهای محرومیتزدایی خوبی را در این روستاها انجام دادهاند. وی افزود: دانشجویان با حضور در روستاهای محروم ضمن اینکه از میزان برخورداری و محرومیت مردم شناخت پیدا میکنند، حس مطالبهگری و پرسشگری و پیگیری از مسئولین نیز در آنها شکوفا میشود.
سردار رجبی تصریح کرد: هرچند عمر دوره اردوهای جهادی کوتاه است اما دانشجویان جهادگر پس از اتمام کارها، مشکلات را براساس اولویت از مسؤولان پیگری و مطالبهگری میکنند فرمانده سپاه بیت المقدس کردستان ادامه داد: علاوه بر اردوهای جهادی، کارهای دیگری نیز از سوی سپاه در سطح شهرستانها در حال جریان است که میتوان به ساخت خانه مددجویی برای نیازمندان و مددجویان تحت پوشش کمیته امداد اشاره کرد. دانشجویان جهادگر امروز شاگرد اول های دیروز مدرسهها هستند که پابه پای رویاهایشان رشد کردند، دانشگاه رفتند و دکتر و مهندس شدند و حالا علمشان را در راه تحقق آرزویی دیرینه بکار میبندند، رویای خدمت به مردم. جوانانی که هر کدام شاید در رشتههای تحصیلی خود برترین باشند و حتی گاهی اوقات ساخت و ساز و …در حیطه تخصصشان نباشد اما به عشق کمک به مردم با گروههای جهادی همراه شده و با تمام وجود هر کاری را که از دستشان بر بیاید انجام میدهند. 900 دانشجوی جهادگر استان کردستان روزهای گرم و طاقت فرسای تابستان را در کنار محرومین و دورماندگان از امکانات میگذرانند و همت گماردهاند به درمان دردهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در دورافتادهترین روستاهای استان. دانشجویان دانشگاههای استان کردستان امروز میخواهند طعم تلخ فقر و محرومیت را به شیرینی یک زندگی آرام و ایمانی تبدیل کنند، آنها میخواهند با تفکری سیستمی و نظاممند فرصتهای اقتصادی مناطق محروم را شناسایی کنند و زنجیره ناقص تولید تا مصرف را با حضور علمی و توانمندشان تکمیل کنند.
عدهای جوان دانشجو از وقت و تفریح خود میگذرند تا جبران کم کاری مسؤولینی را بکنند که میبایست «رجایی»وار میبودند اما.. آنها مثل زمان جنگ عمل میکنند، زود میسازند، با دقت کار میکنند، بدون هیچ چشم داشتی خدمت میکنند، خوراکشان اندک است و تمام فکرشان ساخت و آبادانی محلی است که در آن قرار دارند. جوانانی که نه جویای نام بلکه جویای روحیهای جهادی هستند تا با همدلی، امید را در دل مردمان این دیار زنده کنند تا مرحمی باشند بر زخمهای کهنه محرومان این مناطق. راهشان پر رهرو... انتهای پیام/ع.
09:30 - 15 مهر 1397