درد دل‌هایم را به شهید چیت‌سازیان می‌گویم/ برداشت افراد خارج از گود
جانباز دوران دفاع‌مقدس با بیان اینکه دلتنگ امام عزیز هستم و این دلتنگی‌ها غربت عجیبی در دل جاماندگان دارد، گفت: با چند نفر از شهدا ارتباط دارم از همه رفیق‌تر شهید علی‌آقا چیت‌سازیان است و درد دل‌هایم را به او می‌گویم.
به گزارش خبرگزاری فارس در همدان، وقتی که از ماه شعبان سخن به میان می‌آید گویی خداوند تمام روشنایی‌های قمر را در این ماه قرار داده است. چهارم شعبان در تقویم کشور مصادف است با سالروز ولادت حضرت ابوالفضل‌عباس(ع) بزرگ‌آموزگار درس شجاعت و غیرت؛به راستی کسی که حضرت ابوالفضل(ع) خوب نشان داد در اوج سختی نیز می‌توان پرچم اسلام را بالا نگاه داشت. حضرت ابوالفضل‌عباس(ع) پس از مقاومت در مقابل سپاه کفر به فیض جانبازی نائل آمد و سپس طولی نکشید که شربت شیرین شهادت به کامش ریخته شد.به همین جهت روز ولادت حضرت ابوالفضل عباس(ع) را به یاد ایثارگری‌ها و از جان‌گذشتگی‌های رزمندگان اسلام در جنگ هشت سال دفاع‌مقدس به نام روز جانباز نام نهادند تا شاید برای ذره‌ای ناچیز هم که شده قدردان از خودگذشتگی‌ها و شجاعت جانبازان این مرزوبوم باشیم.به درستی که جانبازان و ایثارگران نگین‌های ارزشمند هشت سال دفاع مقدس هستند که با تأسی از حضرت ابوالفضل(ع) توانستند یک تنه در مقابل جبهه کفر ایستادگی کنند و از آرمان‌های نظام و انقلاب اسلامی دفاع کنند.به همین مناسبت گفت‌وگویی با حسین توکلی یکی از جانبازان 70 درصد قطع‌نخاعی همدان داشتیم که در ادامه می‌خوانید:*فارس: لطفاً به طور کامل خود را معرفی کنید.توکلی: محمدحسین توکلی متولد 1343 هستم، سال 1360 کلاس سوم دبیرستان بودم که با گروهی از دوستان که علاقمند به حضور در جبهه بودند راهی جبهه شدم.
علاقه من از زمانی شدت گرفت که بعضی از عملیات‌ها را از تلویزیون تماشا می‌کردم خیلی علاقمند بودم به جبهه بروم و همین خود سبب شد تا با یک گروه 100 نفره عازم جبهه‌های جنگ شدیمبه محض آنکه به جبهه رفتم دیگر ماندگار شدم یعنی از سال 60 تا 65 در کنار رزمندگان بودم، در آن زمان 16 سال داشتم. یادم می‌آید با آنکه چندین بار مجروح شدم باز هم مخفیانه در جبهه حضور داشتم تا آنکه در عملیات کربلای 5 در منطقه شلمچه به فیض جانبازی نائل آمدم ولی این شرایط مانع از حضورم نشد و پس از دو ماه بستری شدن در بیمارستان و با کمک دوستانم و شهید چیت‌سازیان با ویلچر به منطقه رفتم هر چند که نمی‌توانستم کارهای گذشته را انجام دهم و بیشتر کارهایی که به صورت نشسته بود را انجام می‌دادم.*فارس: تعریف شما از جانباز چیست؟توکلی: جانباز کسی است که در راه رسیدن به اهداف والا از جسم و جان خود می‌گذرد تا به آرمان‌هایی که با خدای و امام‌امت بسته است؛ برسد.*فارس: از تفاوت زندگی یک جانباز با دیگران بگویید.توکلی: هر چند جانبازان کاری بزرگ را انجام دادند اما در زندگی خود با درد و مشقت فراوان مواجه هستند اما هر زمان که درد به سراغ آنها می‌آید به یاد آرمان‌های خود می‌افتند و همین نگاه، زندگی همراه با درد را برای او لذت‌بخش می‌کند؛ این است تفاوت اینها با دیگران.
*فارس: تعریف شما از خانواده جانبازان؟توکلی: خانواده‌های جانبازان در دردها و سختی‌های جانبازان به نوعی شریک هستند زمانی که همسر و فرزندان جانبازان متوجه درد و رنج آنها می‌شوند و شب تا صبح را بالای سرش بیدار هستند دیدن این صحنه‌ها برای آنها دردناک است و به درستی که کار آنها کمتر از ایثارگران و شهدا نیست چراکه آنها با کار خود به شکلی فداکاری و ایثار می‌کنند و پا به پای جانبازان در دردهای آنها همراه هستند* در هیچ جای دنیا چنین از خودگذشتگی در بین خانواده‌های شهدا و جانبازان نیست*فارس: دردناک‌ترین لحظه‌ای که خانواده‌های جانبازان با آن روبرو هستند چه لحظه‌ای است؟توکلی: من که خودم را جانباز حساب نمی‌کنم ولی بسیاری از جانبازان هستند که مسائل و مشکلات فراوانی را متحمل می‌شوند که از جمله آنها می‌توان به مشکلات جانبازهای اعصاب و روان و شیمیایی اشاره کرد.جانباز اعصاب و روانی را می‌شناسم زمانی که موج انفجار به سراغش می‌آید در آن لحظات همسر جانباز خود را روی دست و پایش می‌اندازد و چون در آن لحظه‌ها فرد موج گرفته و به حال خودش نیست مجبور به کتک‌زدن هر کسی که در نزدیکی اوست می‌شود، این همسر جانباز این فداکاری را می‌کند و خود را زیر پشت مشت و لگدهای همسرش قرار می‌دهد تا او به خود آسیب نزند.*فارس: اگر بخواهید جمله‌ای به خانواده خود به خاطر ایثار و از خودگذشتگی‌شان بگویید، چه می‌گویید؟توکلی: جمله‌ای که بتواند زحمات آنها را بیان کند واقعاً وجود ندارد و فقط باید گفت که خداوند و اهل‌بیت اجر زحمات آنها را عطا کند.
* سطح درآمد پایین است و کفاف زندگی یک جانباز را نمی‌دهد*فارس: بزرگترین مشکلی که جانبازان با آن مواجه هستند چیست؟توکلی: مسائل و مشکلات که بسیار است اما موضوعاتی را که با آن مواجه هستیم مربوط به درمان است هر چند که این اواخر تا حدودی به این مسئله رسیدگی می‌شود
دیگر آنکه مربوط به وضعیت اشتغال و تحصیل فرزندان خانواده‌های شهدا و ایثارگران است که با بیکاری فرزندان تحصیلکرده خود مواجه هستند، مسئله دیگر مربوط به اقتصاد آنهاست و نداشتن امکانات رفاهی مناسب؛ باید تلاش کنیم نیازهای این عزیزان تأمین شود، متأسفانه درآمدها در سطح پایینی است و کفاف زندگی یک جانباز را نمی‌دهد و کم و بیش با مشکلاتی از این قبیل مواجه هستیم* متأسفانه زخم زبان‌ها بوده و هست*فارس: برخی معتقدند که رسیدگی به خانواده‌های شهدا و ایثارگران در اولویت قرار دارد، نظر شما در این زمینه چیست؟توکلی: عموماً افرادی که خارج از گود هستند و از دور وضعیت این خانواده‌ها را مشاهده می‌کنند چنین برداشت‌هایی می‌کنند، به طور مثال زمانی که من در دانشگاه درس می‌خواندم می‌گفتند که تو به راحتی وارد دانشگاه شدی!! و من در پاسخ به آنها می‌گفتم همه آنچه دارم از آن شما در عوض شما هم سلامتی خود را به من بده!! متأسفانه از این زخم زبان‌ها بوده و هست اما واقعیت این است که در استان همدان قریب به 3 هزار نفر از فرزندان شاهد و ایثارگر تحصیلکرده بیکار هستند که همه در نوبت اشتغال هستند و این تعداد برای استان کم نیست، حتی در بین این افراد تحصیل‌کردگانی با مدرک دکترا به چشم می‌خورد حال برخی چه به صورت عامدانه و برخی جاهلانه ادعا می‌کنند که خانواده‌های شهدا و ایثارگران در اولویت هستند انصاف نیست به آنها زخم زبان بزنند بلکه باید قدردان ایثارگری‌های آنها بود
* کسی گوش به حرف مشکلات جانبازان نمی‌دهد*فارس: مسئولان چقدر به فکر پیگیری و حل مشکلات و دغدغه‌های جانبازان هستند؟توکلی: متاسفانه رسیدگی و درک جانبازان طی دوره اخیر در سطح مسئولان رده بالای بنیاد شهید در حد صفر است در حالی که جانبازان مشکلات زیادی دارند با نهایت تأسف باید گفت کسی در رأس رسیدگی به مسائل بنیاد شهید و امور ایثارگران قرار گرفته که در این وادی نبوده و نیست و گویی در باغ نیست و فقط به خاطر رابطه‌هایی اسم مسئول روی آنهاست و از لحاظ رسیدگی و پیگیری مشکلات در حد پایین است، ما از مسئولان انتظار داشتیم کسی را در رأس رسیدگی به امور این خانواده‌ها قرار دهند که خودش جانباز باشد تا مسائل و مشکلات را بهتر درک کند. متأسفانه ما دائم با مسائل ارتباطات رابطه‌ای در این سیستم مواجه بودیم و خیلی از مسائل و اتفاقاتی که در این سیستم نباید اتفاق بیافتد در حال شکل‌گیری است و خود مسئولان هم واقف هستند و کسی گوش به حرف مشکلات جانبازان نمی‌دهد.*فارس: مسئولان استان چقدر به جانبازان مساعدت دارند؟توکلی: مسئولان استان در حد و اندازه‌ای که وظیفه دارند خیلی خوب عمل کردند به خصوص شهر همدان، چرا که خود آنها از جنس خانواده‌های شهدا و جانبازان و ایثارگران هستند و نسبتاً خوب بوده و هم و غم خود را برای حل مشکلات به کار گرفتند و اگر کوتاهی هم دیده شده به خاطر بسته بودن دست آنهاست.
لازم است از همین جا از رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان آقای مجید صفدریان تشکر کنم که خیلی به فکر جانبازان و خانواده‌های شاهد بوده و هست*فارس: بزرگترین آرزوی شما در زندگی چیست؟توکلی: فکر و تفکر ما بر مبنای این بیت شکل گرفته، آنجا که شاعر می‌گوید:هر که را در عشق چشمی باز شد پای‌کوبان آمد و جانباز شدحرکت ما یک کار عاشقانه است یعنی اگر این عشق را در کنار عقل بگذاریم با یکدیگر همخوانی ندارد. کاری که عاشقانه باشد و در راه رضای خدا باشد لذت‌بخش است تا جایی که در این مسیر چیزی جز زیبایی دیده نمی‌شود و حال عشق می‌ورزیم به کاری که انجام دادیم، این رفتار همواره الگو گرفته از سالار شهیدان و آقا ابوالفضل‌العباس(ع) است.*فارس: از جنس دلتنگی‌های یک جانباز برایمان بگویید.توکلی: معتقدم از این دلتنگی‌ها نباید حرف زد و شاید نمی‌شود آنها را بیان کرد. مرور خاطرات و سفر کبوترهای عاشق که از بهترین رفقای ما بودند شرایط را برایمان سخت‌تر می‌کند که همه اینها غربت عجیبی را در دل جا ماندگان به وجود می‌آورد.مرور اینکه روزی ایثاری، عشقی، گذشتی، شهادتی بود و از همه مهمتر دلتنگ امام عزیزی هستم که راه سعادت را برای ما گشود اما همچنان امیدوارم به اینکه شهادت روزی قسمت ما شود.
*فارس: در زمان دلتنگی‌های خود با کدامیک از شهدا می‌توانید ارتباط بگیرید؟توکلی: با چند نفر از آنها ارتباط دارم که از جمله آنها می‌توان به شهید سیداحمد برقعه‌ای که مدت هفت سال من با این شهید هم‌کلاس بودم و رفت و آمد خانوادگی داشتم؛ دیگری شهید رضا محرمی نزدیکترین فرد به من در زندگی بود که خیلی با هم صمیمی بودیم و از همه رفیق‌تر شهید علی‌آقا چیت‌سازیان است و درد دل‌هایم را به او می‌گویم، با همه این شهدا هم دل و همراه بودیم و عاشقانه به یکدیگر عشق می‌ورزیدیم، خوش به حال آنها که با شهادت به لقاءالله پیوستند*فارس: چه تفاوتی دنیای امروز با زمان جنگ دارد؟توکلی: تنها چیزی که روح انسان را آزار می‌دهد مربوط به مسائل فرهنگی است و معتقدم که این روند دست مردم نیست و باید مسئولان پیگیر مسائل باشند و به دنبال تزریق و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه باشند.وقتی که از یک جوان سوال می‌شود که چقدر فلان شهید را می‌شناسی و هیچ پاسخی ندارد همه اینها انسان را آزار می‌دهد، وظیفه مسئولان است که فرهنگ جهاد را در جامعه پررنگ‌تر کنند. ما باید به نسل جدیدمان بگوییم که هیچ‌وقت به دنبال جنگ‌طلبی نبوده و نیستیم و واژه‌ای زیباتر از صلح را در واژگان نداریم.متأسفانه در فضای موجود برخی از مسئولان و مردم به تلاش‌های رزمندگان در دوران دفاع‌مقدس واقف نیستند و لذا باید این فرهنگ در جامعه ترویج پیدا کند تا بدانیم که امنیت کشور مرهون خون شهدا و جانبازی ایثارگران و خانواده‌های آنان است.*فارس: اگر سخن پایانی دارید بفرمائید.
توکلی: رمز پیروزی ما در زمان جنگ ایمان و اطاعت از ولی‌فقیه بود لذا برای آنکه این پیروزی تا ابد ماندگار باشد باید پیرو محض دستورات مقام معظم رهبری بود یادمان باشد که در همه جا باید دست به دامن شهدا شد چرا که آنها زنده‌اند و نزد خدای خود روزی می‌خورند================گفت‌وگو از سیده لیلا آقامیری================انتهای پیام/چ.
17:25 - 1 اردیبهشت 1397
1 بازنشر
34 بازدید
1 پاسخ