اعتکاف به طعم کودکی/ از اصرار برای حضور در اعتکاف تا آرزوهای کودکانه
هرچند سن و سال اندکی داشتند اما بهترین سن را برای راز و نیاز با معبود خود انتخاب کرده بودند، سن وسالی که به جرأت می‌توان گفت توان مبارزه با گرسنگی و تشنگی در وسع آن نیست اما زمانی که اراده داشته باشی و بتوانی بر نفست غلبه کنی همین سن و سال درسی می‌شود برای بزرگ‌ترها.
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری فارس از بیرجند، اگر کسی عبادت را با یک هدف نازل انجام دهد به همان میزان از ارزش عبادتش کم خواهد شد، مثلاً برخی به اشتباه هدف از عبادت را اخلاق در نظر می‌گیرند، باید گفت اخلاق در حد و اندازه‌هایی نیست که هدف عالی عبادت قرار گیرد.برخی هدف خود از عبادت را هدفی پایین‌تر از اخلاق قرار می‌دهند که عبارت است از آرامش؛ لذا هدف از عبادت همان هدف زندگی است که فرمود: ای انسان تو به سوی ربّ خودت می‌روی که رنج می‌کشی و نهایتاً به ملاقات خدا خواهی رسید.ملاقات با خدا بزرگ‌ترین اتفاق زندگی هر انسان است بنابراین عبادت از فرصت‌های استثنایی است تا مستقیم با خودش حرف بزنی و ملاقات را تمرین کنی لذا اعتکاف فرصتی برای انجام شدن این ملاقات است.شامگاه گذشته به بهانه تقدیر از اعتکاف اولی‌های بیرجند جشنی در مسجد الحسین(ع) جوادیه بیرجند برگزار شد، شرکت در این مراسم را از دست نداده و در جمع دانش‌آموزان حضور یافتم.پا به مسجد که گذاشتم هنوز خبری از کودکان نبود، رفته‌رفته دانش‌آموزان به مسجد وارد شدند، عده‌ای لبخندزنان و عده‌ای اندوهگین؛ دلیل غم و شادی این کودکان را به وضوح می‌توان حس کرد، کودکانی که برای اولین بار طعم شیرین عبادت را چشیده و گوارای وجود کردند.سر وصدای زیادی بر فضای محفل حاکم است، کودکان حاضر در جلسه غرق در گفت‌وگو با دوستان خود هستند و از خاطرات سه روز بندگی و زندگی خود با یکدیگر سخن می‌گویند.
اعتکاف به طعم کودکیهرچند سن و سال اندکی داشتند اما بهترین سن را برای راز و نیاز با معبود خود انتخاب کرده بودند، سن وسالی که به جرأت می‌توان گفت توان مبارزه با گرسنگی و تشنگی در وسع آن نیست اما زمانی که اراده داشته باشی و بتوانی بر نفست غلبه کنی همین سن و سال درسی می‌شود برای بزرگ‌ترها، بزرگ‌ترهایی که این روزها در غفلت بندگی به سر می‌بردند و امثال این کودکان آن‌ها را از خواب بیدار می‌کنندحکایت سه روز نجوای کودکانهوارد جمع کودکانه آن‌ها می‌شوم، یکی‌یکی خود را معرفی می‌کنند، از روزهایی حرف می‌زنند که فقط باید طعم آن را بچشی، راز و نیاز با معبود در خانه‌اش چه صفایی دارد و چه جان‌هایی را صیقل می‌دهد.حکایت سه روز بندگی، سه روز از فرش به عرش رفتن و سه روز خلوت عاشقانه؛ شاید در نگاه اول با خود بیاندیشی چرا این کودکان با این سن اندک از خوشی‌های مقتضی سن خود دل کنده و به بهترین لحظات عید خود پشت کرده و در جمع معتکفان حضور یافتند.تنها جوابی که می‌توان به این سؤال و از این قبیل سؤال‌ها داد کلمه‌ای جز عشق‌بازی با معبود نیست، معبودی که چشم‌انتظار شب‌زنده‌داری و خلوت عاشقانه بنده‌اش است، معبودی که مهربانی و دلسوزی‌اش به گونه‌ای است که حتی راضی نمی‌شود که آبروی بنده گناهکار و خطاکارش ریخته و نزد فرشتگان بی‌آبرو شود.
شاید برایتان جالب باشد که یک کودک 9 تا 13 ساله مگر ممکن است چه گناه و خطایی از وی سرزده باشد که به امید بخشش در مراسم معنوی اعتکاف حضور یافته است؛ لحظه‌ای غفلت از نماز، بدخلقی و لجبازی با پدر و مادر، دروغ‌گویی، تهمت زدن به دوستان و هم‌کلاسی‌ها، بی‌حرمتی به بزرگ‌ترها به‌ویژه معلمان تمام جواب‌هایی بود که کودکان امروز بر زبان جاری ساختندکودکان حاضر در این مجلس با زبان کودکانه‌شان از اعتکاف می‌گویند، از کارهایی که طی سه روز انجام دادند، از سحری خوردن‌ها، از خواب‌های طولانی‌مدتی که برای غلبه بر گرسنگی و تشنگی بود، از خواندن دعاهایی می‌گویند که نمی‌توانستند قرائت کنند ولی در جمع بزرگ‌ترها حاضر می‌شدند تا از ثواب آن بی‌نصیب نمانند.سخن گفتن کودکان از روزهای خوش دل کندن از دنیامریم یکی از دخترانی است که امسال برای اولین بار طعم خلوت با معبود را چشیده است گر چه 10 سال بیشتر ندارد ولی زمانی که با او هم‌صحبت شوی بیشتر از آنچه گمان می‌کنی تجربه دارد، تجربه‌هایی که به قول خودش حاصل درس‌های پدر و مادر است.از تجربه سه روز بندگی از او می‌پرسم و در جوابم می‌گوید: از بهترین روزهای عمرم را تجربه کردم، هرچند یاد نداشتم دعا و بعضی نمازهای مستحبی بخوانم اما وقتی که در جمع بزرگ‌ترها که مشغول خواندن دعا بودند حاضر می‌شدم احساس خوبی به من دست می‌داد.
این معتکف 10 ساله، بیان می‌کند: من به همراه دخترخاله‌ام برای اولین بار در اعتکاف شرکت کردیم، روز اول برایمان خیلی سخت بود ولی بعد از آن توانستیم دوستان زیادی برای خود پیدا کنیم، دوستانی که هم سن و سال خودمان بودندعلت حضورش را در اعتکاف جویا می‌شوم و در پاسخ به سؤالم می‌گوید: چیزهای زیادی در مورد اعتکاف از زبان بزرگ‌ترها شنیده بودم و دوست داشتم این لحظات را در کودکی درک کنم تا وقتی که بزرگ‌تر شدم شیرینی این حضور را فراموش نکنم و با خدای خود عهد بستم که همیشه نمازم را سر وقت بخوانم.وی ادامه داد: لحظات شیرینی بود که زود گذشت، هنوز که هنوز است به فکر آن روزها می‌افتم ناراحت می‌شوم زیرا فرصت زیادی نبود و نتوانستم با خدای خود بیشتر حرف بزنم.از اصرار برای حضور در اعتکاف تا آرزوهای کودکانهمخاطب بعدی خود را یک کودک 9 ساله انتخاب می‌کنم، کودکی که جثه کوچکی دارد و کودک بودنش به وضوح پیدا است، مهدیه نام دارد و تازه به سن تکلیف رسیده است.از او در خصوص حضورش در مراسم اعتکاف می‌پرسم که با همان زبان بچگانه‌اش می‌گوید: من و مادرم هر دو در مراسم اعتکاف شرکت کردیم، پدرم اول راضی نمی‌شد که من بروم ولی من توانستم او را راضی کنم.مهدیه که چند ماهی از جشن تکلیفش گذشته، می‌افزاید: من نمی‌توانستم دعا بخوانم و نمازی هم که می‌خواندم جماعت بود، می‌توانستم ذکر بگویم و مادرم به من یاد می‌داد و من هم عمل می‌کردم، زمانی هم که مادرم دعا می‌خواند بلند می‌خواند و من گوش می‌دادم.
اعتکاف؛ فرصتی برای پاکی دل از زنگار گناهاز او درباره خواسته‌هایی که از خدا داشته می‌پرسم و می‌گوید: اول از همه برای ظهور امام زمان(عج) دعا کردم، می‌پرسم چقدر امام زمان(عج) را می‌شناسی؟ می‌گوید: ایشان امام دوازدهم هستند و زمانی که ظهور کنند دنیا پر از عدل می‌شود و اینقدر کودک کشی در جهان رخ نمی‌دهد، امام زمان(عج) کودکان را دوست دارند و دعاهایشان را برآورده می‌کنند و من هم دعا کردم که خداوند فرج امام را برساندالهام 13 ساله آخرین مخاطبی است که برمی‌گزینم، سن و سالش از بقیه بیشتر و تجربیات بیشتری دارد، او اعتکاف را فرصتی برای پاکی دل از زنگار گناه می‌داند و می‌گوید: اعتکاف بهترین فرصت برای زنده کردن ظرفیت‌های نهفته در وجود انسان است.زمانی که علت حضورش را در مراسم معنوی اعتکاف جویا می‌شوم با اشک‌هایی که در چشمانش به حلقه نشسته می‌گوید: به امیدنزدیک شدن به خدا در این مراسم معنوی شرکت کردم.این معتکف 13 ساله، بیان می‌کند: انسان در طول روز و در کارهای روزمره دچار گناه می‌شود و این در حالی‌است که در ایام اعتکاف وسیله‌ای فراهم می‌شود که انسان توبه کند و حضور در مسجد باعث می‌شود انسان بدون این‌که به‌دنبال مسائل دنیایی باشد توبه کند.سنت اعتکاف که از آیین‌های معنوی مسلمانان است، همچون رودخانه‌ای انسان را به پاکی، زلالی و شفافیت می‌رساند و فرقی ندارد گناهکاری باشی که دل به بخشش خدا بسته‌ای یا یوسف کنعان باشی، اعتکاف فرصتی برای بازگشت به ذات الهی است، ذاتی که گرد‌وغبار گناه آینه آن را مکدر کرده است.
مادامی که کودکان، نوجوانان، جوانان و تمام اقشار این مملکت با چنین استقبالی برای ائتلاف با خدا در مساجد حضور می‌یابند قطعاً این نظام گسترده و قدرتمندتر گردیده و دشمنان و خوار و ذلیل‌تر خواهند شدانتهای پیام/خ.
08:15 - 18 فروردین 1397
1 بازنشر
6 بازدید
1 پاسخ