از مهاجرت علما و مردم به قم تا گردن نهادن شاه قاجار به شریعت
امروز 110 سال از «مهاجرت کبری» میگذرد و گذشت زمان ثابت کرده است که در تاریخ ایران هرگاه شور حضور مردم با راهبری و هدایت علما و فضلای دینی و انقلابی همراه بوده است، سختترین موانع از سر راه برداشته شده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از قم، امروز یکصد و دهمین سالگرد یک مهاجرت مهم در تاریخ ایران اسلامی است؛ مهاجرت جمع زیادی از علما و مردم تهران و سایر شهرهای کشور به قم و تحصن در حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (س)؛ مهاجرتی که به «مهاجرت کبری» مشهور است.سال 1285 هجری شمسی و ایام حکومت سلسله قاجار است. مظفرالدین شاه قاجار در صدر حکومت ایران قرار دارد و ظلم و ستمهای بی حدّ و حصر و البته مشکلات اقتصادی مردم در کنار تنبیه بیدلیل مردم توسط عُمّال حکومت، آنان را به اعتراض و اعلام خواستههای به حقّ خود کشانده است. آنان به دنبال ایجاد نهضت مشروطه هستند و در این راه به راهبری علمای اعلام آن روزگار مثل حضرت آیتالله سید محمد طباطبایی و حضرت آیت الله سید عبدالله بهبهانی چشم دوختهاند.در آن زمان و البته از دیرباز در تاریخ ایران عزیز، حرکت علما و مردم به سوی اماکن مقدس بهویژه بارگاههای زیارتی امامان (ع) و امامزادگان (ع)، هم نشاندهنده نوعی اعتراض به وضع موجود و اعلام نارضایتی بود و هم اینکه سبب میشد تا حکومت وقت به اقدام خشونتآمیز و خونریزی در برابر این اعتراضات و اعلام نارضایتیها دست نزند.مردم با راهبری علمای خود به دنبال نهضت مشروطه هستند و مهاجرتی موسوم به «مهاجرت صغری» به حرم مطهر حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) به وقوع پیوسته، اما خواستههای اندک مردم مانند تاسیس دارالشوری (عدالتخانه) یا تمکین کامل حکومت به اجرای احکام اسلام در کشور هم، بی پاسخ مانده است.
چنین است که علمای تهران تصمیم میگیرند تا راه قم را در پیش گیرند و در حرم حضرت کریمه اهل بیت (س) تحصن کنندمانند چنین روزی یعنی در بیست و چهارمین روز از تیر ماه سال 1285، حضرات آیات طباطبایی و بهبهانی با همراهی حدود هزار نفر از مردم، مهاجرت کبری به قم را آغاز میکنند.چند روز بعد، آیتالله شیخ فضلالله نوری هم با جمع بیشتری از مردم، به این تحصن ملحق میشوند.کمکم خبر این تحصن در سراسر کشور پخش میشود و علمای شهرهای دیگر و از جمله حضرت آیتالله آقانجفی اصفهانی در اصفهان یا آخوند ملا قربانعلی زنجانی در زنجان، با همراهی تعدادی از مردم، راه قم را در پیش میگیرند و به تحصن میپیوندند تا صحن حرم مطهر قم، سرشار از جمعیت معترض به عدم رعایت قوانین اسلام و احکام شریعت توسط حکومت وقت شود.تنها گذشت 20 روز از آغاز این مهاجرت کبری کافی است تا شاه ایران مجبور به عقبنشینی شود و در 14 مرداد ماه سال 1285، ضمن برکنار کردن والی مستبد خود در تهران یعنی عین الدوله، دستور برگزاری انتخابات و تشکیل مجلس شورا را صادر کند.اینگونه است که در مدت کوتاهی از آغاز یک تحصن مردمی با رهبری و مدیریت علمای اعلام و با استفاده از فضای معنوی شهر مقدس قم، حکومت وقت به خواسته مشروع مردم تن میدهد و بر اجرای احکام اسلامی و شریعت محمدی گردن مینهد.
امروز 110 سال از آن واقعه تاریخی میگذرد و گذشت زمان ثابت کرده است که در تاریخ ایران عزیز، هرگاه شور حضور مردم با راهبری و هدایت علما و فضلای دینی و انقلابی همراه بوده است، سختترین موانع از سر راه برداشته شده و حتی ظالمترین حکومتها هم مجبور به تسلیم در برابر این خواستهها شدهاند در عین حال همراهی و همصدایی مردم و روحانیت، همیشه ضامن بقای حکومت مشروع و مانع بازگشت استبداد بوده و این همیاری، همواره موجب شده تا احکام اسلامی و قوانین مشروع، گسترش و نفوذ بیشتری در سطح جامعه داشته باشد.بدیهی است قوام جامعه اسلامی امروز هم به همین مسئله بستگی دارد. به بیان دیگر، چه در 24 تیر ماه 1285، چه در 24 تیر ماه 1395 و چه در هر روز از تاریخ ایران عزیز، هرگاه روحانیت متعهد و بصیر – که نماد امروزی آن در حوزه علمیه قم به عنوان مرکز حوزههای علمیه ایران سربلند اسلامی میدرخشد -، راهبری و هدایت شور و حضور مردم حاضر در صحنه را بر عهده داشته باشد، هیچ خطری نخواهد توانست کیان جامعه اسلامی را با خطر رو به رو سازد.انتهای پیام/2258/غ40.
17:25 - 24 تیر 1395
1 بازنشر
102 بازدید
1 پاسخ