یوسف حسین گوری: احیای خطاطی اسلامی و انتقال هنر آن به نسل‌های آینده را وظیفه خود می‌دانم
هنرمند خطاط و نقاش معروف و مسلمان هندی با بیان اینکه انتقال هنر ازدست‌رفته گذشتگان به نسل‌های آینده وظیفه ماست، هدف از حضور در نمایشگاه بین‌المللی قرآن و عترت مشهد را احیا و عرضه هنر خطاطی اسلامی می‌داند.
به گزارش خبرگزاری فارس از مشهد، ساعات پایانی سومین روز از نمایشگاه بین‌المللی قرآن و عترت مشهد تصمیم می‌گیرم سری به دیگر غرفه‌ها بزنم و از سوژه‌های جالب و فعالیت غرفه‌ها عکاسی کنم. آنچه توجهم را به خود جلب می‌کند غرفه‌های فعال کودک و نوجوان است که توسط یک مربی غالباً روحانی با پرداختن به موضوعات متنوع دینی اداره می‌شود. سوژه‌های خوبی برای عکاسی شکار می‌کنم و برای فرار از همهمه و هیاهوی سالن فردوسی، از آن خارج‌شده و به سالن بهار می‌روم؛ جایی که علاوه بر غرفه ستاد اربعین که در مرکز هشت‌ضلعی معروف جای گرفته و با چای عراقی از میهمانان خود پذیرایی می‌کند، چندین غرفه ازجمله آستان قدس رضوی و بخش بین‌الملل نمایشگاه هم در آن قرار دارد. وارد سالنی می‌شوم که هنرمندان کشورهای مختلف در آن به ارائه هنرهای خود مشغول‌اند.خطاطی توجهم را جلب می‌کند. نزدیک‌تر می‌روم و با قدری تأمل تصمیم می‌گیرم از این هنرمند در حین خطاطی عکس بگیرم. قاب دوربین را که تنظیم می‌کنم به نشانه احترام از او برای ثبت تصویر اجازه می‌گیرم. با لبخندی اعلام رضایت می‌کند و لحظه هنرنمایی‌اش در دوربینم ماندگار می‌شود. کمی جلوتر می‌روم تا از نزدیک با ظرایف کارش آشنا شوم. ابزار خوشنویسی که در دست دارد متفاوت از خوشنویسی‌های مرسوم است. یک مداد، یک قلم و یک خط‌کش؛ روی رول کاغذی که در مقابلش قرار دارد و شبیه پارچه است، خطوطی منظم با مداد حک‌شده و خوشنویس با قلمی که در دست دارد همچون نقاشی چیره‌دست حروف را پر می‌کند.
با اشاره به کاغذی که بر روی آن خطاطی می‌کند می‌پرسم: «جنس کاغذها چیست؟» و در پاسخ به زبان انگلیسی و با لهجه خاصی می‌گوید: «کاغذ بامبو»اشتیاق من به دانستن درباره هنر و خوشنویسی که انجام می‌دهد از یک‌سو و روی باز و گشاده او در پاسخ دادن به فردی که هم‌زبانش نیست از سوی دیگر، موجب شد اطلاعات بیشتری از او بگیرم می‌پرسم: «اهل کجا هستید؟» و می‌گوید: «بمبئی هند» ابتدا تصور کردم شاید اصالتاً اهل هندوستان باشد و ساکن ایران؛ اما با پرسش متوجه شدم میهمان است و برای شرکت در نمایشگاه بین‌المللی قرآن کریم به مشهد آمده است. از او می‌خواهم درباره نوع خطاطی که انجام می‌دهد بگوید. می‌گوید: «25 سال است در حوزه هنر اسلامی فعالیت می‌کنم که منحصر به خطاطی نیست. این نوع از خطاطی عنوان خاصی دارد که با خوشنویسی مرسوم متفاوت است؛ ازاین‌جهت که در خوشنویسی مرسوم حروف و کلمات در یک ردیف توسط قلم نوشته می‌شوند اما در این نوع از خطاطی، حروف و کلمات در ستون‌هایی به‌وسیله خط‌کش کاملاً دقیق طراحی و سپس با قلم یا روان‌نویس داخل حروف پر می‌شود. درواقع این نوع از خوشنویسی ستون به ستون انجام می‌شود و کار فوق‌العاده سختی است.»از او می‌خواهم درباره نظر و احساسش نسبت به ایران و علت حضور در نمایشگاه برایم بگوید. این‌گونه پاسخم را می‌دهد: «مهم‌تر از احساسات مسائل دیگری وجود دارند. آنچه مهم است این است که یک کشور اسلامی از من به خاطر هنرم دعوت کرده است و نه‌تنها ایران، سایر کشورهای اسلامی دیگر هم مشتاق ارائه آثار هنری‌ام بوده‌اند.
ما وظیفه داریم هنر خود را به جهانیان ارائه کنیم خطاطی، طراحی اسلامی و کتابت قرآن وظیفه ماست. در دو روز گذشته در نمایشگاه با استقبال و اشتیاق فراوان مردم مواجه بودم و برایم بسیار جالب بود درحالی‌که دلیل این‌همه اشتیاق را نمی‌دانم. مردم اینجا می‌آیند و به تماشای شیوه خوشنویسی من می‌ایستند و این نوع هنر برایشان جذاب است. ما نیاز داریم در این زمینه کار بیشتری صورت بگیرد تا درک مردم از هنر اسلامی بیشتر شود. این نمایشگاه بهترین فرصتی است که ما می‌توانیم هنر خود را به مردم عرضه کنیم و نسل جدید می‌تواند بیشترین استفاده را از این عرضه ببرد.»از او می‌پرسم: «چند سال است به این نوع خوشنویسی اشتغال دارید؟» و می‌گوید: «خطاطی را 15 سال پیش آغاز کردم اما هنر تابلوهایی که اینجا می‌بینید را از 25 سال پیش فراگرفته‌ام. درواقع با این نوع خطاطی می‌خواهم گونه‌های خط کوفی، نستعلیق و ثلث خیلی قدیمی را که در حال حاضر از بین رفته‌اند احیا کنم تا مردم ببینید جواهر اصلی این خطوط اسلامی هستند و هنرمندان جدیدی که مدل‌های جدید خطاطی را بلدند با تاریخ خط و هنر اسلامی آشنا شوند. مسئله این است که ما بخشی از هنر گذشتگان خود را از دست داده‌ایم. ما باید مراقب تاریخ باشیم و آن را به نسل‌های پس از خود انتقال دهیم.»می‌پرسم: «این شیوه خطاطی اسلامی را چگونه و از چه کسی آموخته‌اید؟» و می‌گوید: «با مطالعه و خواندن کتب تاریخی خط، تاریخ هنر و تاریخ خطاطی این شیوه خطاطی را آموخته‌ام.
»گفت‌وگوی صمیمانه ما به اینجا که می‌رسد یادم می‌آید نام این هنرمند هندی را نپرسیده‌ام از او می‌خواهم خودش را معرفی کند و می‌گوید: «یوسف حسین گوری هستم با 54 سال سن؛ و از اینکه به ایران آمده‌ام بسیار خرسندم.» از اینکه با او دیداری هرچند کوتاه داشتم ابراز خوشحالی و برایش آرزوی موفقیت می‌کنم و به غرفه بازمی‌گردم.در اندیشه آرمان یوسف حسین گوری در احیای هنر خطاطی اسلامی نامش را در صفحات مجازی اینترنت جست‌وجو می‌کنم و با این عنوان مواجه می‌شوم: «یوسف حسین گوری، هنرمند خطاط و نقاش معروف مسلمان هندی خط نوشته‌های ائمه اطهار را که به یادگار مانده است، در هند بازنویسی می‌کند.»===============گفت‌و‌گو از: مریم نجیمی===============انتهای پیام/3268/غ40.
12:33 - 30 خرداد 1395
1 بازنشر
0 بازدید
1 پاسخ