روزهای خاکستری فوتبال کردستان
اختلافات درونی، نبود تعامل هیئت با دستگاه ورزش و فقدان حامیان مالی قدرتمند، چالشهای فوتبال کردستان طی سالهای گذشته بوده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از سنندج، پای صحبتهای هر مسئول، کارشناس و متخصصی که مینشینیم، همگی متفقالقول از توان ذاتی و استعداد بالا برای پرداختن به ورزش در میان اهالی استان کردستان میگویند، توانی که برگرفته از زندگی در یک منطقه کوهستانی و خو گرفتن با طبیعت خشن و البته در نوع خود زیبای این خطه است.بسیاری معتقدند همین گونه زندگی، موجب شده تا اتفاقا توانمندی لازم برای ورزشهای دشوار و نیازمند نیروی فراوان در این منطقه قابلیت رشد بیشتری یابد، ورزشهای رزمی و یا آنها که عمدتا در فضای باز و یا با وسایل سنگین صورت میگیرد از این نمونهها به شمار میرود.فوتبال را هم در زمره ورزشهای سنگین تعریف کردهاند و امروزه در اصطلاح از آن به یک " ورزش مردانه" البته به معنای عام آن نام برده میشود که این امر بیانگر ضرورت وجود توان فیزیکی بالا برای پرداختن به آن است، امری که خوشبختانه در استان کردستان و با وجود افراد مستعد در این زمینه قابل تحقق خواهد بود.اما حقیقت این است که فوتبال کردستان در سالهای دور و دورتر، رنگ و بوی بهتری از امروز داشت، سرآمد همه آنها را نیز میتوان بیژن ذوالفقارنسب نام برد، کسی که حتی تا مربیگری در تیم ملی ایران نیز پیش رفت.
پس از رکود چندین ساله در فوتبال کردستان که نهایت جلوه آن به حضور چند دقیقهای برخی بازیکنان در تیمهای نه چندان مطرح و آسانسوری لیگ برتر خلاصه میشد، حضور «وریا غفوری» در سطح اول ایران و بازی در بالاترین سطح پیکارهای بینالمللی در کنار ظهور پدیده ای به نام "یادگار رستمی" در رده سنی نونهالان با استعداد خارقالعاده خود، به تدریج نام کردستان را بار دیگر بر سر زبانها انداختاما این وجه فنی فوتبال کردستان بود، این ورزش در استان یک روی دیگر نیز دارد و آن بحث مدیریت در این ورزش است، عرصهای که طی این چند سال هرگز روی آرامش به خود ندید و همواره محل کشاکش و چالش بین افراد مختلف بود.با وجود تلاشهای مکرر مسئولان فعلی و سابق دستگاه ورزش استان برای ساماندهی مدیریت فوتبال و به طور مشخص در رأس هرم، یعنی هیئت فوتبال استان کردستان، اما مسائل متعددی موجب ناتوانی در دستیابی این هدف میشد.طی این سالها، هر شخصی که به عنوان مدیر در این مجموعه قرار گرفت با مخالفتهای آشکار و نهان بسیار از میان اهالی جامعه فوتبال مواجه شد، این تعارضات گاه تا جایی پیش میرفت که عنان و اختیار مدیریت را از فرد مسئول سلب میکرد و او را با بحرانی "درون خانوادگی" مواجه میساخت.با وجود آنکه مدیران ورزش طی جلساتی کوشیدند با دعوت از پیشکسوتان این عرصه، فضای فوتبال این استان را تلطیف کنند اما در عمل چیزی غیر از این را شاهد بودیم.
از سوی دیگر، فقدان تعامل میان مدیریت هیئت فوتبال استان با مسئولان دستگاه ورزش کردستان از دیگر چالشهای این چند ساله بود، موضوعی که حتی جولایی، مدیرکل فعلی ورزش و جوانان کردستان نیز در مقطعی و در لفافه به آن اشاره کرد و گفت: "هیئتهای ورزشی باید از نظر فنی زیر نظر فدراسیون فعالیت کنند و از نظر تشکیلاتی هم با این ادارهکل ارتباط داشته باشند و افرادی که نتوانند در جایگاه مسئولان هیئتهای ورزشی با ادارهکل ورزش و جوانان تعامل داشته باشند، در تحقق برنامهها و فعالیتهای ورزشی خود موفق نمیشوند"نکته سوم که موجب جلوگیری از اوجگیری کامل فوتبال در کردستان شده کمبود زیرساختهای اقتصادی آن به دلیل ضعف بنیه اقتصادی این استان و البته نبود حامی مالی است؛ اگر چه این معضل تنها مختص این استان نیست و حتی رئیس فدراسیون فوتبال هم در سفر سال قبل خود به کردستان از موفق نبودن خصوصیسازی در ورزش گلایه کردبا تمام این اوصاف، اکنون که 6 ماه از آغاز به کار مسئول اول هیئت گذشته است، شاید هنوز برای قضاوت اندکی زود باشد، باید منتظر ماند و دید که آیا کشتی پرتلاطم فوتبال کردستان به ساحل آرامش خواهد رسید یا به مانند سالهای پیشین در طوفان اختلافات درونی غرق میشود.************کیوان قاسمی************انتهای پیام/79012/ذ40/د1000.
00:05 - 9 فروردین 1395
1 بازنشر
8 بازدید
1 پاسخ