به اسم شیفتگی خدمت، به کام تشنگی قدرت!
استعفاهای پیاپی مدیران شهری و استانی، به ویژه کنار‌ه‌گیری تعدادی از شهرداران استان و حرکتشان به سمت جایگاهی بالاتر، جدای از نقاط مثبتی که شاید در حوزه بلوغ سیاسی داشته باشد، موجی از سردرگمی را در مدیریت‌های شهری رقم زده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، چند مدتی است که مکررا استعفا، استیضاح، رفتن شهرداری از شهری و ورود به ورطه دیگر در شهرستان‌های استان به عنوان یک خبر روتین برای خبرگزاری‌ها تبدیل شده است، اتفاقی که شاید در برهه زمانی خاص خود طبیعی به نظر آید اما در زمان فعلی و در حالی که تنها دو سال از زمان منصوب شدن آنها بر کرسی‌های شهرداری‌ها می‌گذرد و سال، سال سیاسی و انتخاباتی است، نه تنها مناسب نیست بلکه آسیب‌زا است، به عنوان نمونه در ماه‌های اخیر شاهد بودیم که شهردار گلپایگان با رای اکثریت اعضای شورای اسلامی شهر استیضاح و برکنار شد، شهردار شاهین‌شهر با رفتن به فرمانداری مبارکه از سمت خود استعفا داد و هم‌اکنون این شهر با سرپرست اداره می‌شود.
شهردار فولادشهر نیز اگر چه خود دلایل شخصی را برای استعفا به شورای این شهر ارائه داده اما اخباری مبنی بر تمایل وی برای سکانداری شهر شاهین‌شهر به گوش می‌رسد. همچنین شهردار شهرضا نیز استعفای خود را به شورای اسلامی شهر ارائه و این شورا نیز استعفای وی را قبول کرد.
با نزدیک شدن به ایام انتخابات مجلس دهم فعل و انفعالات بعضا عجیبی در برخی از بدنه‌های رسمی کشور در حال به وقوع پیوستن است و به نوعی یک موج بزرگ و شاید یک سونامی هجوم به سمت انتخابات و بر زمین ماندن کار مردم در حال شکل‌گیری است.
استعفاهای پیاپی و پر دامنه مدیران شهری و استانی و به ویژه کنار رفتن تعداد زیادی از شهرداران استان اصفهان و حرکتشان به سمت جایگاهی بالاتر، جدای از نقاط مثبتی که شاید در حوزه بلوغ سیاسی داشته باشد، موجی از سردرگمی و هرج و مرج را در مدیریت‌های شهری رقم زده است.
البته این اتفاق تازه‌ای نیست و یک الگوی به نسبت کوچک شده از وضعیت عمومی کشور است، جایی که سوء‌مدیریت‌ها و کم کاری‌ها به تحریم‌ها گره می‌خورد و حواس برخی بیش از حد به سمت و سوی اسفند 94 پرت می‌شود.
در شرایط فعلی با افرادی مواجه هستیم که خیلی زود و سراسیمه وارد بازی سوءاستفاده از اوضاع سیاسی شده‌اند و طی هر روندی تلاش می‌کنند تا به جای اعتمادسازی و تشویق مردم برای حضور در عرصه سیاسی کشور، بیشتر اقدام به رأی‌سازی برای مردم کنند.
به ویژه برخی اقداماتی که در بدنه دستگاه‌های رسمی کشور شکل گرفته و افراد قانونی یا غیرقانونی و بی‌توجه به ردای رسمی خود که نماینده همه مردم هستند، پای در عرصه تصمیم‌سازی و هدایت افکار عمومی گذارده‌اند.
نباید حق طبیعی افراد را در رشد و پیشرفت سیاسی نادیده گرفت و طبیعتا هر فردی تمایل به رشد دارد اما سئوال اینجاست که آیا رشد سیاسی افراد باید به قیمت بر زمین ماندن کار مردم و اختلال در نظام مدیریتی شهرها تمام شود؟
این قیمت تمام شده‌ای است بسیار گران، که نه تنها مردم را ناراضی و معطل می‌گذارد بلکه دود آن به چشم مدیرانی خواهد رفت که مصلحت‌های کلان کشور و استان و شهرها را در نظر نگرفته و بیشتر به فکر تریبون‌های انتخاباتی خود هستند.
مسئله دیگر در این مجال سوءاستفاده برخی مدیران از تریبون‌هایی است که به اسم خدمت به شهروندان در اختیار می‌گیرند و با وعده‌های چنین و چنانی حرف از شهری آباد و آبادانی می‌زنند اما به محض کسب مقبولیت نسبی در منطقه، یا از خدمت و وظیفه غافل می‌شوند و یا هوای مجلس به سرشان می‌زند و در فضای دیگر سیر می‌کنند.
* استعفاهای سیاسی، تشنگی قدرت و فراموشی خدمت، ضربه به پیشانی مشارکت عمومی
مسئله‌ای که اذهان عمومی را بسیار درگیر می‌کند، بهره‌برداری‌های شخصی از پست‌هایی است که به اسم مردم و به کام مسئولان می شود و صرفا جنبه‌های تبلیغی آن برای حضور در وادی ورطه بزرگ‌تر مورد نظر شیفتگان خدمت است.
این‌گونه رفتارها و این نوع نگاه به مسئولیت‌هایی که با پشتوانه رأی ملت در حوزه‌های شهری و استانی رقم می‌خورد، آسیب‌های گرانی را بر پیشانی مشارکت عمومی وارد خواهد کرد.
بی‌اعتمادی، کاهش رغبت و البته تقلیل سرمایه اجتماعی در رابطه با حضور و تصمیم‌گیری مردم در رابطه با چنین جایگاه‌هایی واضح‌ترین و پردامنه‌ترین آسیب این رفتارهای غیرحرفه‌ای مسئولان است.
به علاوه که با بررسی چنین برخوردهایی از سوی مدیران بومی برخی شهرها و حتی استان‌های کشور در قبال مسئولیت محوله به آنها، به خوبی می‌توان دلایل توسعه و یا عقب‌ماندگی برخی نقاط و تفاوت سطح نقش‌آفرینی در صحنه‌های کلان شهری و کشوری را دریافت، اتفاقی که باز هم مردم متضرران اصلی آن هستند و در کنار همه مشکلات باید بار بی‌کفایتی و کارهای انجام نشده مسئولان در منطقه و شهر خود را به دوش بکشند.
رفتار و عملکرد حرفه‌ای و پایبندی به تعهدات و وعده‌ها و البته پاسخگویی به اعتماد ملت، حقیرترین و کوچک‌ترین بدیهیاتی است که در این روزهایی که هوای سیاست ابری است، از مسئولان انتظار می‌رود.
------------------------------سید امیرحسین ابطحی------------------------------
انتهای پیام/63030/س40/د1000
11:55 - 24 خرداد 1394
1 بازنشر
10 بازدید
1 پاسخ