تئاتر شهرری، نیازمند یک تلنگر
کارگردان نمایش «چند ساعت مانده به سال تحویل» معتقد است: تئاتر شهرری، نیازمند یک تلنگر است.
به گزارش خبرگزاری فارس از جنوب استان تهران، نسل امروز فوقالعاده علاقمند به هنر بهویژه هنر نمایش است اما از آنجا که راهکارهای ارائه شده از طرف متولیان راهکارهای درستی نیست؛ بسیاری از این ظرفیتهای بالقوه هیچگاه به مرحله بروز و ظهور نمیرسند. در شهرری زیرساختهای خوبی برای رشد و گسترش تئاتر وجود دارد، به عنوان مثال آمفی تئاتر ویعصر (عج) که در مجاورت فرهنگسرای ولاء قرار گرفته سالن بسیار خوبی است و شاید در تمام تهران تعداد سالنهای مشابه این، به تعداد انگشتان دست هم نباشد اما وقتی که هنرمندان بومی میخواهند از این سالن استفاده کنند تا این سالن برای اجرای نمایش در اختیارشان گذاشته شود با مشکلاتی مواجه میشوند در نهایت هم بسیاری از گروههای هنری برای آن که بتوانند از این امکانات استفاده کنند مجبور میشوند زیر چتر حمایتی سازمانهای مختلف بروند. این مشکلات و کمبودها در نهایت باعث بروز فقر فرهنگی و فقر هنری میشود.
نسل امروز ری تشنه هنر است و در مقابل نسل قبلی ما محافظه کارانهتر فکر میکنند و متأسفانه ما میبینیم که برخی از خانوادهها فعالیت در حوزه هنر، بهویژه تئاتر را اتلاف وقت میدانند و مایل نیستند فرزندانشان در این حوزهها فعالیت کنند.
چند ساعت مانده به سال تحویل
درهای سالن نمایش شیخ ابوالفتح رازی هنوز هم بسته است و جمعی از نوجوانان و تعداد کمتری از بزرگترها پشت در ایستاندهاند و هر از چندگاهی به داخل سالن سرک میکشند و جمله «هنوز شروع نشده؟» مرتب دهان به دهان شنیده میشود. همه منتظر شروع نمایش طنزی هستند که قرار است هرشب در سالن آمفی تئاتر مجتمع فرهنگی شیخ ابوالفتح رازی به روی صحنه برود.
«چند ساعت مانده به سال تحویل» نام نمایشی با مفهوم طنز است که حمید معرفت هنرمند جوان اهل ری آن را کارگردانی کرده و تعدادی از بازیگران جوان و جویای نام ری نیز در آن بازی میکنند. استقبال جوانان و نوجوانان ری از این نمایش در چند شب نخست اجرا تعجب همگان را به همراه داشت.
محمدرضا عابدی یکی از دهها نوجوانی است که برای تماشای نمایش به مجتمع شیخ ابوالفتح رازی آمده است و عجله زیادی برای آغاز نمایش دارد. وی اظهار داشت: مادرم اجازه داد برای تماشای نمایش به اینجا بیایم و من هم قول دادم قبل از ساعت 7 بعدازظهر به خانه برگردم و حالا نگرانم که نمایش تا آن زمان تمام نشود.
مهدی روزگاری هم به همراه مادر و همسر جوانش برای تماشای نمایش آمده است، وی گفت: چرا برخیها فکر میکنند مردم ری اهمیتی به هنر نمایش نمیدهند؛ همه ما علاقمند به هنر نمایش هستیم و از مسئولان فرهنگی میخواهیم تعداد بیشتری نمایش شهری اجرا کنند.
روزگاری در ادامه خاطرنشان کرد: من شب اول هم نمایش را دیدم و چون به نظرم نمایش خوبی آمد این بار همراه همسر و مادرم آمدم تا برای دومین بار حاصل کار بچههای ری را تماشا کنم.
گفتوگو با کارگردان
حمید معرفت کارگردان نمایش «چند ساعت مانده به سال تحویل» معتقد است: تئاتر شهرری، نیازمند یک تلنگر است. پیش از آغاز این نمایش فرصتی دست داد تا با حمید معرفت کارگردان جوان نمایش گفتوگویی داشته باشیم که حاصل آن را در ادامه میخوانید.
فارس: برای شروع کمی در مورد این نمایش توضیح دهید.
این نمایش، کارگاهی است و میتوان گفت نویسنده آن تمام اعضای گروه هستند و گفتوگوها براساس بداههگویی شکل گرفته است. اسم کار را «چند ساعت مانده به سال تحویل» گذاشتیم.
فریدون احمدی، محمدرضا لوانی، هاتف کلاته، جواد معرفت، حسن شفیعی، لیلا شریفی، ملیکا آذرهوشنگ و خود بنده بازیگران این نمایش هستیم. طرح دکور این نمایش مرضیه رادفر، طراح گریم لیکا آذرهشنگ و نورپرداز محمدرضا صفری هستند.
این نمایش اجرای بدیعی است و برای اولین بار در شهرری چنین کاری با مضمون طنز اجتماعی اجرا میشود. البته پیش از این طنز سیاهبازی در شهرری اجرا شده اما این نخستین بار است که نمایشی طنز مجوز اجرا در این شهر را گرفته و جالب است بدانید تمام عوامل این نمایش از اهالی بومی شهرری هستند.
فارس: داستان نمایش چیست؟
این نمایش زیر نظر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرری و کانون بسیج هنرمندان شهرری به صحنه میرود و داستان سربازی است که در کلانتری با یکی از هم خدمتیهایش دعوا میکند و چهار ساعت مانده به سال تحویل برای تنبیه، او را به کوچه برای نگهبانی دادن سطل آشغال میفرستد. بقیه بازیگران هم در مسیر خود با این سرباز برخورد میکنند و اتفاقاتی میافتد.
فارس: استقبال اهالی شهرری از نمایش چطور بوده است؟
در چند شبی که اجرا داشتیم همه عوامل و مسئولان تعجب کردهاند. چرا که چند سالی است که نمایشی در شهرری اجرا نمیشود و اگر هم نمایشی اجرا شود حداکثر 10 نفر تماشاگر دارد اما خوشبختانه در برخی شبها سالن کاملاً پر شد و این مایه دلگرمی بوده و شاید هم اطلاعرسانی تأثیرگذار بوده است.
فارس: به نظر میرسد در این نمایش گوشه چشمی هم به موضوع دفاع مقدس دارید؟
من تاکنون بیشتر نمایشهای حماسی و دفاع مقدسی کار کردم. مضمون کار ما تنها طنز نیست و درون مایه حماسی و دفاع مقدسی هم در کار دیده میشود. به نظرم باید اشارهای هم به رزمندگانی که هشت سال جنگیدند میشد.
متأسفانه در شهرری برخی مسئولانی در رأس کار بودند که از هنر سررشتهای نداشتند. در چند سال اخیر تعداد نمایشهایی که در سالن ابوالفتح رازی اجرا شده، به بیش از 2 یا 3 نمایش نمیرسد و در مجموع اجراها هم بیش از 100 تماشاگر نداشتهاند.
فارس: شرایط اجرا راضی کننده است؟
من تشکر ویژهای از مهدی ابوالحسنی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان ری دارم که به تازگی ریاست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرری را به عهده گرفتند. اگر حمایتها و همکاریهای مسئولان نبود ما موفق نمیشدیم.
فارس: پیشنهادی دارید که تئاتر به عنوان کالایی فرهنگی در سبد خانواده مردم این منطقه قرار بگیرد؟
پیشنهاد ندارم، ولی از فرمانداری و شهرداری درخواست میکنم که همان طور که در طول چند سال گذشته از تئاتر شهرری حمایت کردند، الان هم همچنان حمایت خود را ادامه دهند، من از جیب خرج کردهام و در مراجعه به شهرداری هم گفتند بودجه نداریم، این کار هیچ حمایت و پشتوانه مالی ندارد. در خوشبختانهترین حالت 15 شب اجرای ما بیش از 5 میلیون تومان فروش گیشه نخواهد داشت که این مقدار دستمزد بازیگران نمایش را هم جوابگو نیست، چه برسد به دکور و لباس و نور.
نمایش هنری است که از جیب کارگردان باید برای آن خرج کرد و عوامل مختلف کار در هر صورت پول خود را میخواهند و کاری به این ندارند که من میتوانم حمایت مالی بگیریم یا نه. اگر حمایت شهرداری، فرمانداری، اداره فرهنگ و ارشاد، سپاه و کانون بسیج هنرمندان برای نمایشی در شهرری وجود نداشته باشد عوامل با مشکل مواجه میشوند و در آخر سبب میشود کار در تهران را به شهرری ترجیح دهند، البته سپاه و کانون هنرمندان در اجرای این نمایش از ما حمایت کردند.
فارس: در پایان به تعدادی از کارهای قبلی خود اشاره کنید.
من در نمایش «خاتون» نوشته علی مؤذنی و به کارگردانی حسین ربیعی بازی میکردم و هم دستیار کارگردان بودم. در جشنواره تئاتر شهر سال گذشته کارگردانی نمایش کودک «قصه سیبی که نصف شد» را بر عهده داشتم و دو بازیگر کودک این کار جایزه اول را دریافت کردند. در نمایش «نعیم الملوک» به کارگردانی حسین ربیعی بازی میکردم. از کارهای خودم میتوانم از نمایش «حلالم کن تا آسوده بمیرم» در تالار وحدت اشاره کنم که با حمایت سپاه اجرا کردم.
جوانان شیفته هنر
در چند سال اخیر سوءاستفاده از محیطهای هنری که با نام آموزش بازیگری و استعدادیابی صورت گرفته سبب شده تا خانوادهها نسبت به این محیطها بیاعتماد شوند و به همین دلیل با حضور فرزندانشان حتی در محیطهای آموزشی معتبر مخالفت میکنند که همین امر سبب هدر رفت استعدادها میشود.
چه کسی باید این جو بیاعتمادی را از بین ببرد؟ قطعاً این مسئولیتی است که به گردن متولیان است. متأسفانه بخش خصوصی بهدلیل آن که بیشترین توجه خودش را به کسب درآمد معطوف کرده، نتوانسته است در این سالها اعتمادسازی کند و رسالت خودش را که هنرمندپروری است به انجام برساند. متولیان باید در بخش آموزش و استعدادیابی وارد شوند.
خیلی از جوانان و نوجوانان علاقمند به کارگردانی، گریموری و بهویژه بازیگری هستند. رسیدن به آرزو و به دست آوردن آن چه رویای زندگی آنهاست؛ زیباست اما نه به هر قیمتی.
بهترین نقطه شروع برای دانش آموزان مراجعه به مربیان فرهنگی در مدارس است. قطعا آنها با مراکز معتبر هنری ارتباطهایی دارند میتوانند بچههای مستعد را به آنها معرفی کنند.
انتهای پیام/2462/ی40/چ3000
00:10 - 18 شهریور 1393