سینمای ایران در حال نزدیک شدن به بازار جهانی است/ قیافه و ظاهر تاریخ مصرف دارد
هنرمند برجسته سینما و تئاتر کشور با اعلام اینکه سینمای ایران در حال نزدیک کردن خود به بازار جهانی است، گفت: قیافه و ظاهر هم در سینما تاریخ مصرف دارد.
به گزارش خبرگزاری فارس از آمل، دومین جشنواره بین‌المللی فیلم ویدئویی یاس مهم‌ترین رویداد فرهنگی و هنری مازندران در روزهای گذشته بوده که به خوبی با میزبانی آملی‌ها به کار خود پایان داد.حضور بازیگران نام‌آشنای و باتجربه عرصه سینما و تلویزیون در حاشیه برگزاری این اتفاق مبارک توانستیم از حال و روز سینما و تلویزیون ایران مطلع شده و با نظرات متعددی روبه‌رو شویم.همایون ارشادی یکی از هنرمندان برجسته سینما و تئاتر کشور از جمله هنرپیشه‌هایی بود که در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در آمل سینما و تلویزیون کشور را از ابعاد و زوایای مختلف آنالیز کرده و مقایسه‌های خواندنی از سینمای ایران با دیگر نقاط جهان داشته که در ادامه با هم می‌خوانیم:فارس: جشنواره بین‌المللی فیلم یاس مهم‌ترین رویداد هنری گذشته سینمای کشور بود، نظرتان راجع به آن چیست؟این جشنواره مهم‌ترین رویداد فرهنگی و هنری مازندران طی چند روز گذشته محسوب می‌شود که اکران بیش از 72 فیلم و حضور هنرمندان برجسته و نامی سینما و تلویزیون کار بسیار بزرگی بوده است.
یکی از بارزترین نکات این رویداد فرهنگی سوق دادن مردم به سوی پرده‌های سینمایی بود که آشتی مردم و این رسانه را در برداشت،بسیار خوشحالم دومین جشنواره بین‌المللی فیلم ویدئویی یاس به غیر از تهران در یکی از استان‌های شمالی کشور برگزار شد و در صحبت‌هایی که با دیگر هنرپیشه‌ها داشتم خیلی دل‌مان می‌خواهد جشنواره فجر را هم به دیگر شهرهای کشور انتقال دهند هرچند مکانی که در آن جشنواره فیلم یاس برگزار شد برای فیلم فجر خیلی کوچک استفارس: از مزیت‌های جشنواره فیلم یاس در بین هنرمندان و فعالان عرصه سینما و تلویزیون چه بود؟یکی از مزایای جشنواره بین‌المللی فیلم یاس این بود که همه هنرمندان، کارگردانان و فعالان عرصه سینما و تلویزیون دور هم جمع می‌شوند و با هم به تبادل نظر و تبادل افکار می‌پرداختند ولی در جشنواره‌های بزرگی همانند فجر آنقدر گستردگی کار زیاد بوده که این در کنار هم بودن به همراه دیگر مشکلات دیگر امکان‌پذیر نیست.
فارس: برگزاری جشنواره‌های بزرگ فیلم و سینما در خارج از پایتخت چه مزایایی دارد؟بیشتر فستیوال‌ها و جشنواره‌های بزرگ و مهم فیلم دنیا در خارج از پایتخت برگزار می‌شوند که نظیر آن را می‌توان در جشنواره‌های معروف کن و برلین مشاهده کرد که خارج از پایتخت دور بوده و حتی در شهرهای کوچکی دنبال می‌شود و در تمام دنیا آن جشنواره‌ها را به نام آن شهر می‌شناسند،با توجه به اینکه هنوز معلوم نیست که سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم یاس را به آمل بسپارند ولی کشورمان برخلاف دیگر نقاط جهان جای ثابتی برای برگزاری هیچ فستیوال‌ها ندارد،اگرچه بسیار سخت و دشوار است که بار دیگر میزبانی جشنواره بین‌المللی یاس را به آملی‌ها بدهند ولی ممکن است این جشنواره دوباره به تهران بازگردد هرچند سوق دادن جشنواره‌ها به خارج از پایتخت کار بزرگی بوده که در سطح بزرگتر خیلی مشکل استفارس: آیا جشنواره فیلم یاس با برگزاری در استان‌ها می‌تواند تاثیر سازنده‌ای در تولیدات استان‌ها و معرفی چهره‌ها داشته باشد؟این جشنواره‌ها می‌تواند برای معرفی استعدادها و ایجاد کیفیت در تولیدات بسیار موثر باشد، برگزاری این رویداد در شهری همانند آمل با اکران 72 فیلم کار بسیار بزرگ و ارزشمندی است هرچند در جشنواره فیلم فجر تعدادی از آثار در برخی از شهرهای دیگر به روی پرده سینما می‌رود ولی برای شهرستان‌های کوچکتر ثمربخش است، شروع خوبی را در آمل شاهد بودیم و باید این شروع زیبا ادامه داشته باشد ولی ما با آغاز یک حرکت به جای الگوبرداری و درس‌آموزی به گونه‌ای دیگر عمل می‌کنیم.
فارس: چرا وضعیت سینماهای کشور روز به روز اسفبارتر شده و با صندلی‌های خالی بیشتری روبه‌رو می‌شود؟من حدود 17 سال در عرصه بازیگری سابقه کار دارم و فعالیت‌های خود را با فیلم طعم گیلاس در سینما آغاز کردم، با این سابقه می‌توانم بگویم که مسائل مهمی در این امر دخیل استدر دولت نهم و دهم تعدادی از سینمای ملی ما تعطیل شده بود و یا بودجه‌های دولتی در قالب پروژه‌های بزرگ دولتی هزینه شده و پروژه‌ها ساخته می‌شد که در این بین بخش خصوصی ضرر زیادی دید،باید بپذیریم که بخش خصوصی است که سینما را نگه می‌دارد و با جلوگیری از فعالیت بخش خصوصی سینمای ما به قهقرا خواهد رفت، در سناریوهای ما همیشه قبرستان، مریض‌خانه، موبایل و گریه تکرار می‌شود و حتی در بیشتر فیلم‌های کمدی‌مان نیز گریه وجود دارد،تماشاچی و بینندگان سینما امروزه بیشتر نیاز به خنده و شادی دارند ولی در فیلم‌های طنزی که در کشورمان ساخته می‌شود باید به زور خندید و مردم با این وجود نیز با آن می‌خندند.فارس: وضعیت فعالیت بخش خصوصی طی چند سال گذشته چگونه بوده است؟بخش خصوصی طی چند سال گذشته ضرر دیده و هم‌اکنون نیز بسیار کم می‌تواند در این عرصه کار کند زیرا امیدوار نیست پولی که در این مسیر خرج کرده به او بازگردد.هرچند تکنولوژی در سینما ایران نسبت به سال‌های گذشته بسیار پیشرفت داشته ولی با این وجود نسبت به سایر کشورها که صنعت سینمای‌شان از لحاظ زمان، تکنولوژی و سرمایه‌گذاری حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، عقب هستیم.
با عدم وجود سرمایه‌گذاری، بسیاری از مسائل و برنامه‌ریزی‌ها به تعویق می‌افتد، در دیگر کشورها با وجود سرمایه‌گذاری کافی ممکن است فیلمبرداری یک فیلم 6 تا هفت ماه به طول انجامد ولی براساس زمان کارها در موعد مقرر قرارداد تحویل گرفته می‌شود و حتی یک ثانیه تاخیر در آن مشاهده نمی‌شود ولی در داخل کشورمان چون پول نیست برنامه‌ریزی‌ها عقب می‌افتد، همه متضرر می‌شوند و وقتی سرکار می‌رویم لوکیشن‌ها ثابت نیست و بر سر آنها هم دعوا داشته و قضیه پول را به میان می‌کشندفارس: آیا دور بودن از بازار جهانی بر روند سینمای کشورمان هم تاثیرگذار بوده است؟سینمای ما مدت زمانی است که از بازار جهانی دور بوده ولی هم‌اکنون در حال نزدیک کردن خود به بازار جهانی است، هرچند خیلی افراد مخالف فیلم‌هایی هستند که به خارج کشور رفته و در آنجا معروف می‌شوند حتی آنها را فیلم‌های فستیوالی می‌دانند ولی باید گفت اصل قضیه این گونه نیست زیرا فیلم‌های هنری راهی خارج مرز می‌شوند باید به همه عقاید و افکار مخاطبان احترام گذاشت.باید بدانیم فیلم‌های هنری ما بیشتر در خارج از کشور مقام گرفته و حائز جایزه می‌شوند چون فیلم تجاری ما هیچ‌گاه به پای فیلم‌های اروپایی نمی‌رسد و تنها می‌توانیم در بخش فیلم‌های هنری خودمان را نشان دهیم.
فارس: تفاوت مهم بین سینمای ویدئویی و معمولی چسیت؟خودم هم واقعا نمی‌دانم فرق بین سینمای ویدئویی و معمولی چیست و در این فکر هستم تا پاسخی برای آن پیدا کنم، گمانم برداشت از سینمای خانگی این بوده که هر فردی با ویدئو و موبایلش فیلم تهیه کند و فیلم‌ساز شود ولی فقط همین مسئله نیست چون پشت هر کاری یک تبحر، مهارت و تجربه لازم است،همان ویدئو ساختن برای سینمای خانگی هم یک نوع هنر است زیرا همان طور که اندازه سینما و تلویزیون با هم فرق داشته فکر می کنم مدیوم و اندازه ویدئو هم برای کارهای خانگی فرق می‌کندفارس: نظرتان در مورد اکران فیلم‌ها به جای سینما در شبکه خانگی چیست؟شبکه خانوادگی در همه جای دنیا وجود داشته و رایج است، در بیشتر شهرهای کشورمان برخلاف آمل که دارای سینما است سینما وجود ندارد و مردم نمی‌تواند با پیمودن مسیر طولانی برای مشاهده فیلمی به سینما بیایند،سینمای خانوادگی و خانگی کمک می‌کند تا مردم در همه نقاط کشور که سینما ندارند از فیلم‌ها محروم نباشند، این حرکت نیاز به زمان برای فرهنگ‌سازی دارد.مردم باید فیلم‌های خانگی را قبول کنند هرچند نمایش فیلم سینمایی پرده بزرگ می‌خواهد ولی برای فیلم‌های تلویزیونی و خانگی نیازی به این امکانات نیست اگرچه باید این مهم را هم در نظر بگیریم که وقتی برخی فیلم‌های سینمایی را در خانه می‌بینیم رمقی برای مشاهده آن وجود ندارد.باید فیلم‌های سینمای خانگی هم سازنده و آموزنده باشد تا مردم از آنها بهره بگیرند.
فارس: چرا سینمای کشورمان بیشتر به ظاهر توجه دارد و به کیفیت بازیگران چندان اهمیت داده نمی‌شود؟همه جای دنیا قیافه و فیزیک بدنی در بازیگری مهم است ولی برخی بازیگران قیافه و هیکلی ندارند اما واقعا بازیگر هستند در مقابل نیز افرادی بازیگر نبوده ولی به دلیل داشتن قیافه و هیکل به کار گرفته می‌شوند و همه دنیا این مسائل موجود است اما در ایران بیشتر به چشم می‌آیدمردم‌مان هم بدعادت شدند و بازیگرانی را با هیکل و قیافه خوب می‌خواهند و آنها خود این روند را به بار آوردند، اگر برخی کارگردانان در آثارشان از افرادی با قیافه و شکل متفاوت استفاده می‌کنند مردم اگر هنرپیشه واقعی می‌خواهند نباید از آنها استقبال کنند ولی مردم دل‌شان می‌خواهد علاوه بر بازیگری چهره‌ها و مدل‌های جدید ببینند.خیلی از بازیگران واقعی و خوب سینمای ایران نه فیزیک بدنی و قیافه بسیار بالایی دارند ولی در واقع بازیگر بوده و هستند و مردم عاشق کارهای‌شان بودند، قیافه و ظاهر در سینما تاریخ مصرف دارد و برای مدت کوتاهی افراد را به فراموشی می‌برد ولی آنهایی ماندگارند که واقعا هنرپیشه‌اند.-----------------------------گفت‌وگو از قربانعلی مسافر------------------------------انتهای پیام/86012/ح40.
08:54 - 10 شهریور 1393
1 بازنشر
5 بازدید
1 پاسخ