گل توی قفس بود، در یک دشت بزرگ، میتونست آسمون رو ببینه، میتونست باد رو حس کنه، میتونست خنکی آب رو بفهمه، ولی محکوم بود به تماشای گل های اطراف؛جوری که میخندیدنجوری که با پروانه ها حرف میزدنجوری که با نسیم میرقصدنو گل بود که در آرزوی رهایی خیلی نزدیک ولی دور به تماشای دشت نشسته بود.
im sorry if im being creepy or idk... wired. just thought of our souls being as fragile as a flower and how being trapped in this is killing us all...so i put it into words.this whole "begging for internet" in the age of technology has literally broke me a way that... sigh—whatever. #اینترنت
21:08 - 5 فروردین 1405
1 پاسخ
@user17091002487564396187 فروردین 1405در پاسخ به1- a soul cannot be trapped, ever!2 - not every country/culture lives in the same age. nobody is begging, we are growing (and its gonna be painful)3 - putting it into words is very helpful, keep it up ;)4 - probably my first and last reply in InteractiveFars!!