کاروان پیاده کرمانشاه با نیت خونخواهی رهبر شهید عازم کربلا شدند
از کرمانشاه تا کربلا، جادهای به وسعت یک «عهد»؛ زائران کرمانشاهی با نیت «خونخواهی» و گرامیداشت آرمانهای رهبر شهید، پیادهروی خود را به سوی بینالحرمین آغاز کردند تا روایتی متفاوت از مقاومت و وفاداری را در مسیر عشق بنویسند.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، علمهای سرخ خونخواهی بر دوش است و شوق دیدار، پاهای خسته را به حرکت درآورده؛ اینجا مسجدالنبی (ص) کرمانشاه است؛ جایی که بیش از یک دهه است به میعادگاه عاشقان تبدیل شده تا از همینجا، مسیر عشق تا کربلا را پیاده بپیمایند.امروز، کاروانی متفاوتتر از سالهای قبل دل به جاده زده است. زائرانی که با نیتِتجدید عهد با آرمانهای امام راحل(ره)، رهبر شهید و مقام معظم رهبری، بهویژه شهدای جنگ تحمیلی رمضان و جبهه مقاومت، گام در این طریق نورانی گذاشتهاند.
عشق به حسین (ع)، خستگی را معنا نمیکند
محمد طالبی، از فرماندهان دوران دفاع مقدس و علمدار این کاروان که از سال ۱۳۹۳ تا به امروز پرچم این پیادهروی را در دست داشته، از شوق حرکت میگوید: از سال ۹۳ بود که استارت این همایش بزرگ را از مسجدالنبی زدیم. اما امسال رنگ و بوی متفاوتی دارد. نیت کردهایم به نیابت از امام و رهبرمان، شهید رئیسی و همه شهدای مقاومت قدم برداریم.او که سالهاست طعم شیرین این پیادهروی را چشیده، در پاسخ به این سوال که آیا در این مسیر طولانی خسته نمیشوید؟ با لبخندی از سر اطمینان میگوید: خستگی؟ مگر کاری که برای خدا باشد خستگی دارد؟ این راه، راه امام حسین (ع) است، راهذحضرت زینب (س) است. وقتی نیت برای رضای او باشد، سختیها به حلاوت تبدیل میشود.
پاسخ به فریادهای بیجواب تاریخ
طالبی، پیادهروی اربعین را مشتی محکم بر دهان مستکبران میداند و تأکید میکند: ما میرویم تا به سپاه عاشقان حسینبنعلی (ع) بپیوندیم و فریادهای بیجواب «هل من ناصر ینصرونی» ارباب را پاسخ دهیم. این حرکت، نماد عینی وحدت دو ملت ایران و عراق است؛ همان وحدتی که در تشییع شهدای خدمت به وضوح دیدیم و دشمن را به استیصال کشاند.
۲۰ روز همسفری تا اجتماع بزرگ اربعین
این کاروان که متشکل از عاشقان ولایتمدار است، پس از طی مسیر بیستروزه و عبور از شهرهای مختلف، سرانجام به اقیانوس بیکران اربعین حسینی در کربلای معلی خواهد پیوست. زائرانی که با تمام قوا و با استعانت از نام شهدای عزیزشان، از رهبر شهید تا شهدای اخیر جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و رمضان، قدم برمیدارند و میگویند: «باید برویم، باید ادامه دهیم تا ظهور حضرت یار.»
اینجا در کرمانشاه، همه چیز رنگ ارادت دارد؛ از پیرمردی که عصا زنان در صف ایستاده تا جوانی که کولهبارش را به عشق سیدالشهدا بسته است. آنها میروند تا ثابت کنند در مکتبِ اباعبدالله (ع)، نه «خستگی» معنا دارد و نه «هیهات من الذله» شعاری پوشالی است؛ این شعار، راه و رسم زندگی آنهاست.
20:31 - 23 تیر 1405