سیزده را همه عالم به در امروز از شهرمن خد آن سیزدهم کز همه عالم به درم
سیزده بدرِ تاریخیِ ایران
چند روزی هست که بچه‌ها بی‌قرار روزِ سیزده‌بدر هستند، تقریباً از وسط‌های عید نوروز که دیگر همه عیدی‌هایشان را از فامیل گرفته‌اند و همان‌طور که روزی چندین بار پول ها و اسکناس‌های تازه و تا نخورده‌شان را شمارش می‌کنند، مدام می‌پرسند: « چند روز دیگر مانده به سیزده‌بدر؟»
به گزارش خبرگزاری فارس از رشت، ام‌سلمه فرد: سبزه‌های عید نوروز را گره می‌زنند و در آب رها می‌کنند و بر این باورند که گره‌های زندگی‌شان در مسیر جریانِ رودخانه به سمتِ باز شدن و گره‌گشایی راهی می‌شود.چند روزی هست که بچه‌ها بی‌قرار روزِ سیزده‌بدر هستند، تقریباً از وسط‌های عید نوروز که دیگر همه عیدی‌هایشان را از فامیل گرفته‌اند و همان‌طور که روزی چندین بار پول‌ها و اسکناس‌های تازه و تا نخورده‌شان را شمارش می‌کنند، مدام می‌پرسند: «چند روز دیگر مانده به سیزده‌بدر؟»صبح را باذوق و استرس از خوابِ شیرینِ دنیای کودکانه خود بیدار می‌شوند که نکند دیر شده باشد و دل در دل ندارند که زودتر برسند به مقصدی که قرار است کلی در آنجا خوش بگذرانند.
خانوادگی راه می‌افتند و به دل طبیعت می‌زنند. زیراندازها را با فاصله کم از خانواده‌های دیگر پهن می‌کنند و ناخواسته نظاره‌گر تفریح و نشاط سایر خانواده‌هایی که زودتر از آنها، بساط پیک‌نیک را پهن کرده‌اند، می‌شوند و در واقع مثله تکه‌های پازل، هرکس با خودش، مقداری خوشی آورده تا این فضا را رنگی‌تر کند.
چه روز خوبی، چه خاطره دل‌انگیزی برای بچه‌ها ماندگار می‌شود، امروز باباها به‌قدر کافی برای بازی‌کردن با بچه فرصت دارند و شاید مادرها نیز، اندک زمانی برای نشستن و استراحت‌کردن.
عطر جوجه‌کباب زغالی و برنجی که مادرها روی گاز پیک‌نیکی دم گذاشتند با عطر خوش طبیعت درآمیخته و زیبایی این روزِ به‌یادماندنی را دوچندان کرده است.بزرگ‌ترها هم می‌نشینند کنار هم و از تماشای بازی های دسته‌جمعی بچه‌ها لذت می‌برند و یاد ایام می‌کنند و می‌گویند: «تا آنجا که یادمان می‌آید از دوران کودکی تا کنون روز ۱۳ فروردین، آخرین روز عید نوروز، روزی بود که به همراه خانواده به طبیعت و پارک و تفرجگاه‌ها می‌رفتیم.»
نوروز برای ما ایرانی‌ها یکی از جشن‌های بسیار مهم است که در درازای تاریخ هم‌چنان مانده و توانسته خود را هم‌چنان از پی گزندهای گوناگون سرپا نگه دارد. «سیزده‌بدر» یکی از آیین‌های کهن ایرانی به شمار می‌رود و بخشی از جشن‌های نوروزی محسوب می‌شود. در تقویم رسمی کشور، این روز را «روز طبیعت» نام‌گذاری کرده‌اند. ایرانیان از دیرباز در این روز به دل طبیعت می‌روند تا آخرین روز تعطیلات نوروزی را در فضایی پرنشاط و صمیمی سپری کنند. این سنت، که ریشه‌ای عمیق در فرهنگ ایران دارد، فرصتی برای تجدید روحیه، تقویت روابط خانوادگی و گرامی‌داشت پیوند میان انسان و طبیعت فراهم می‌آورد. شاید در تعدادی از صفحات مجازی دیده‌ایم که روز سیزده بدر ما ایرانی‌ها را به جشن پوریم صهیونیستی ربط می‌دهند، یهودیان با برگزاری چنین جشنی، تنفر و کینه ریشه دارشان علیه ایرانی‌ها را علنا ابراز می‌کنند و می‌خواهند به ما القا کنند که در دوران خشایار شاه ایران که چهارمین پادشاه سلسله هخامنشیان بود و از ۴۸۶ تا ۴۶۵ قبل از میلاد بر گستره‌ای پهناور از جهان باستان فرمانروایی می‌کرد که یهودیان توسط یک زنِ یهودی بنام «استر» به دربار خشایار شاه نفوذ کرده و با حیله نیرنگ شاه را وادار می‌کند تا حکم قتل عام ۷۷ هزار ایرانی را بگیرد.
صهیونیستی که همیشه در آرزوی ضربه زدن به ایران و ایرانی هست، چند قرن است که با ساختن این افسانه میخواهد به دنیا بگوید که مثلا ما توانستیم صدراعظم ایرانی بنام هامان و ۱۵ قوم ایرانی را نابود کنیم. پس باز هم با دسیسه چینی می‌توانیم به ایران صدمه بزنیم، آنها با این افسانه‌سازی‌ها و داستان‌های تخیلی می‌خواهند یک قدرت پوشالی از خود بسازند و مثلا نقش پهلوان پنبه را دربیاورند برای تضعیف افکار عمومی و تحقق رویای نابودی ایران که حتی خودشان هم مطمئنند که حسرتش را به گور خواهند برد. کشور ایران تاریخی بسیار کهن و پرافتخار دارد و از همیشه تا همیشه سرزمینی پهناور با مردمی شاد را دارا بوده، که در همان دوران خشایار شاه نیز فتوحات بسیاری را در کارنامه خود دارد. در کتیبه‌ای سنگی که از دوران هخامنشیان برجای مانده، جملات بسیار زیبایی توسط خشایار شاه نگاشته شده که در این متن سنگی، بعد از حمد و ثنای خداوند، بخاطر داشتن سرزمینی آباد و مردمی شاد از خداوند سپاسگزاری می‌کند.
با توجه با تاریخ ننگین صهیونیستی و تلاش‌های او برای نسل کشی در فلسطین، به وضوح می‌توان دریافت که او برای حفظ بقای خود دست به هرجنایتی میزند و با طرح داستانی تخیلی که فقط در کتاب عهد عتیق خودشان، این روایت نقل شده، میخواهد به دروغ خودش را قُلدر و توانمند نشان دهد تا شاید با مسموم کردن افکار عمومی، بتواند در وجود شیر مردان و شیر زنان ایرانی و ملت با ایمان، رعب و دلهره ایجاد کند، وهنوز بر این باور نرسیده که به قول حاج قاسم سلیمانی عزیزمان، کسی که تنها از خدا بترسد و تحت فرمان الهی باشد، دیگر از هیچ کس نخواهد ترسید وخدا همه چیز را از او می‌ترساند. دوباره سرم را می‌چرخانم و نگاهم گرم کودکانی می‌شود که در امنیت و خاطری آسوده مشغول بازی و شادی هستند، مادر در حال عکس گرفتن و ثبت خاطره است و پدر هم با صدایی بلند بچه‌هایی که در حال کُشتی گیله مردی هستند را تشویق می‌کند. به راستی این آسایش و امنیت را مدیون تدابیر رهبری فرزانه و حکیم هستیم، امنیتی که با رشادت‌های شهدا و رزمندگان و دلاور مردان ایرانی که با تمام وجود، از جان و مال و عزیزان خود گذشتند و با جانفشانی و ایثار، از این آب و خاک محافظت کردند تا در مقابل، رژیم منحوس صهیونیستی در این واپسین روزهای عمرش، هرشبش را با ترس و واهمه بخوابد و هرروزش را با اضطراب و ترس بیدار شود و در پی نقشه‌ای شوم برای اهداف اَبتر خود باشد، به یاری خداوند و مدد امام زمان (عج) به زودی شاهد نابودی کامل صهیونیستی از صفحه روزگار را خواهیم بود.
18:32 - 2 آوریل 2025