فقط چند هیات، بار کاراته کشور را به دوش میکشند
در شرایطی که فدراسیون کاراته برای برگزاری منظم مسابقات، لیگها و اردوهای تیم ملی نیازمند همراهی کامل هیاتهای استانی است، واقعیت موجود در سطح کشور نشان میدهد شکاف قابل توجهی میان هیاتهای فعال و هیاتهای غیرفعال و کمتحرک ایجاد شده است، شکافی که مستقیماً فشار اجرایی را بر دوش فدراسیون افزایش داده است.
در واقع، برخی هیاتهای استانی با عملکرد قابل توجه، نقش پررنگی در پیشبرد برنامههای کاراته کشور ایفا کردهاند.هیات های کاراته استان تهران، کرمانشاه، همدان، اردبیل، لرستان و سیستان و بلوچستان با میزبانی لیگ کاراته وان ایران و همچنین رقابتهای قهرمانی کشور واستعداد های برتر، به عنوان یکی از هیاتهای اثرگذار در چرخه مسابقات ملی شناخته میشود. این استانها عملاً نه تنها در اجرای تقویم فدراسیون نقش دارند، بلکه بخش مهمی از بار اجرایی و لجستیکی مسابقات را نیز بر عهده گرفتهاند.از جمله هیات کاراته های موفق مربوط به استان اردبیل می باشد که تنها حدود چهار ماه پس از انتخابات خود توانست با آمادگی کامل، میزبانی لیگ کاراته وان ایران و همچنین انتخابی تیم ملی کاراته و اردوی تیم ملی را به بهترین شکل ممکن برگزار کند. این اقدام نشان داد که با مدیریت فعال و برنامهریزی منسجم، حتی در بازه زمانی کوتاه نیز میتوان نقش مؤثری در توسعه کاراته کشور ایفا کرد.
در نقطه مقابل، اما تعدادی از هیاتهای استانی در وضعیت راکد یا کمفعال قرار دارند؛ هیات هایی که نه در میزبانی مسابقات ملی و لیگها نقش مؤثری دارند، نه توان یا برنامه مشخصی برای میزبانی اردوهای تیم ملی ارائه میکنند. در بسیاری موارد حتی در برگزاری منظم مسابقات و اردوهای تیم منتخب استان خود عاجزند و فعالیت این هیات ها به حداقلهای اداری محدود شده است.این در حالیست که انتظار میرود هیاتهای استانی به عنوان بازوی اجرایی فدراسیون، سهم مشخصی در توسعه زیرساختها، میزبانی رویدادها و حمایت از ورزشکاران داشته باشند. اما در عمل، بخشی از این بار به دوش تعداد محدودی از استانهای فعال افتاده است، موضوعی که باعث افزایش فشار اجرایی، مالی و مدیریتی بر فدراسیون شده است.از سوی دیگر، شرایط اقتصادی و هزینههای اعزام نیز مزید بر علت شده و در برخی استانهای کمفعال، ورزشکاران ناچارند برای حضور در مسابقات کشوری و لیگها، بخش قابل توجه یا همه هزینهها را شخصاً پرداخت کنند، موضوعی که خواست اکثر کاراته کاها و قهرمانان از فدراسیون کاراته برای رسیدگی بوده واینکه دقیقا وجود هیات های استانی برای چیست؟
وقت پاسخگویی هیاتهای غیرفعال فرا رسیده است
در واقع ادامه این روند، به معنای افزایش فاصله میان استانهای فعال و غیر فعال خواهد بود؛ فاصلهای که مستقیماً کیفیت توسعه کاراته در کشور را تحت تأثیر قرار میدهد و فشار مضاعفی بر فدراسیون وارد میکند.شکی نیست، کاراته ایران با تکیه بر چند استان فعال نمیتواند مسیر توسعه پایدار را طی کند. انتظار میرود رؤسای هیاتهای استانی از جایگاه خود برای خدمت به ورزش استفاده کنند، نه اینکه صرفاً به حفظ مسئولیت اداری بسنده شود.هیاتی که نه مسابقهای را میزبانی میکند، نه اردویی برگزار میکند، نه از قهرمانان استان خود حمایت مؤثر به عمل میآورد و نه باری از دوش فدراسیون برمیدارد، باید پاسخگوی جامعه کاراته بوده و عملکرد خود را مورد بازنگری جدی قرار دهد.امروز فدراسیون بیش از هر زمان دیگری به همراهی و مشارکت عملی هیاتهای استانی نیاز دارد. توسعه کاراته نباید به چند استان محدود شود و بار برگزاری رویدادهای ملی و پرورش استعدادها نباید تنها بر دوش تعداد انگشتشماری از هیاتهای فعال باشد.رؤسای هیاتهای استانی باید پاسخ دهند که: در قبال مسئولیتی که پذیرفتهاند چه نقشی در پیشرفت کاراته کشور ایفا کردهاند.اگر مدیری برنامه، انگیزه یا توان لازم برای همکاری با فدراسیون، میزبانی رویدادهای ملی و حمایت از ورزشکاران را ندارد، شایسته است با واگذاری مسئولیت به افراد توانمندتر، مسیر رشد و پیشرفت کاراته استان و در نهایت کاراته ایران را هموار کند. آنچه امروز این رشته به آن نیاز دارد، مدیریت فعال، پاسخگو و عملگراست؛ نه صرفاً اشغال یک صندلی مدیریتی.
23:19 - 26 خرداد 1405