تغییر نام سازمان ملی مهاجرت به سازمان واگذاری تابعیت به اتباع بیگانه
در حوزه نامگذاری نهادهای دولتی باید انعکاس مأموریت واقعی آنها مد نظر قرار گیرد. انتقادات و دلایل رد نامگذاری "سازمان ملی مهاجرت" را میتوان در چند محور اصلی خلاصه کرد: ۱. تناقض معنایی و فریبندگی نام: کلمه «ملی» در ادبیات حقوقی و اداری ایران و در کل صفت «ملی» معمولاً به نهادها، داراییها یا منافعی اشاره دارد که متعلق به ملت ایران است و در راستای منافع آنها فعالیت میکند و نه منافع اتباع بیگانه، فریبندگی زبانی و عدم انطباق نام با مأموریت واقعی مشخص است. ۲. ابهام در اهداف و عدم شفافیت و تناقض نام با عملکرد و اشکالات اداری و حقوقی: زمانی نام سازمان ملی مهاجرت درست بود که ماموریت آن سازمان، صرفا حمایت و کمک به ایرانیانی بود که در کشورهای دیگر مهاجر بوده یا در حال مهاجرت بودند. ۳. تأثیر منفی بر افکار عمومی و اعتماد اجتماعی به دلیل عدم همخوانی نام با عملکرد واقعی آن سازمان ۴. ملاحظات امنیتی و اجتماعی ۵. سوءاستفاده از حس میهندوستی: واژه «ملی» بار عاطفی قدرتمندی دارد و با مفاهیمی مانند حاکمیت ملی، غیرت ملی و هویت ایرانی گره خورده است. استفاده از این واژه برای سازمانی که به اتباع خارجی خدمات میدهد، گمراه کننده است. ضمن نارضایتی از نام و عملکرد و لایحه تشکیل این سازمان با عملکرد آن، از این رو، باید نام سازمان ملی مهاجرت را رد کرد و آن را بهرسازمان واگذاری تابعیت یا اقامت به اتباع بیگانه یا سازمان امور مهاجرت اتباع خارجی، تغییر نام داد.
هيئت دولت، مجلس و قوه قضائیه، وزارت کشور
