راز رصد جنگنده‌های رادارگریز توسط روسیه

در میادین نبرد مدرن، سامانه روسی اوتوبازا به عنوان یک شکارچی خاموش عملیاتی است که با شنود غیرفعال طیف الکترومغناطیس، حتی پنهان‌کارترین جنگنده‌ها را رصد میکند.
۹۷۱ KB
گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس _ در چشم‌انداز نبردهای مدرن که تحت سلطه اطلاعات و امواج است، سامانه جنگ الکترونیک Avtobaza ساخت روسیه، به عنوان یکی از بازیگران کلیدی و متحول‌کننده در عرصه پدافند هوایی و جنگ طیف الکترومغناطیس ظهور کرده است. این سامانه که در غرب به عنوان یک سیستم پیشرفته اطلاعات ELINT زمین‌پایه شناخته می‌شود، نمادی از تغییر تکنیک در شناسایی و مقابله با تهدیدات هوایی، از جنگنده‌های متعارف گرفته تا پیشرفته‌ترین پرنده‌های پنهان‌کار و پهپادهاست. در ادامه به کالبدشکافی فناوری‌های خاص این شکارچی خاموش و تأثیر آن بر معادلات نظامی معاصر می‌پردازیم:

اوتوبازا چگونه کار میکند؟

برخلاف رادارهای سنتی که با ارسال امواج الکترومغناطیسی و تحلیل بازگشت آن، موقعیت هدف را مشخص می‌کنند و با این کار موقعیت خود را نیز فاش می‌سازند، اوتوبازا یک شنونده بسیار حساس است.این سامانه با آرایه‌ای از آنتن‌های پیشرفته، طیف وسیعی از فرکانس‌ها را اسکن کرده و به دنبال هرگونه رد الکترومغناطیسی از پلتفرم‌های دشمن می‌گردد.این ردها می‌توانند شامل امواج رادار هواپیما، سیگنال‌های ارتباطی، لینک‌های داده میان پرنده و ایستگاه کنترل، و یا حتی سیگنال‌های سیستم‌های ناوبری باشند.
مزیت اصلی این رویکرد، پنهان‌کاری مطلق است. هدفی که تحت نظر اوتوباز است، در اکثر موارد به سختی متوجه رهگیری خود می‌شود. این امر امکان سرکوب پدافند هوایی دشمن را که به شدت به موشک‌های ضدرادار مانند AGM-88 HARM متکی است، تقریباً غیرممکن می‌سازد؛ زیرا موشک ضدرادار برای قفل کردن روی هدف، نیاز به منبع انتشار امواج راداری دارد که اوتوبازا فاقد آن است.

بررسی فنی اجزای سامانه پدافندی اوتوبازا

هر واحد عملیاتی سامانه اوتوبازا-ام، که نسخه ارتقایافته این سیستم است، یک مجموعه یکپارچه و ماژولار است که معمولاً از چندین جزء اصلی تشکیل شده است:

ایستگاه‌های کشف و جهت‌یابی

معمولاً شامل سه تا چهار واحد متحرک است که روی کامیون‌هایی مانند Ural-43203 نصب می‌شوند.این ایستگاه‌ها قلب تپنده سیستم ELINT هستند و وظیفه شنود و تحلیل اولیه سیگنال‌ها را بر عهده دارند. این واحد که مغز متفکر سامانه محسوب می‌شود، در فاصله‌ای امن (تا ۱۰۰ متر با کابل) از ایستگاه‌های گیرنده قرار می‌گیرد.داده‌های خام دریافتی از تمام ایستگاه‌ها به این مرکز منتقل شده و در اینجا تحلیل نهایی صورت می‌گیرد. پردازنده‌های قدرتمند این مرکز، سیگنال‌ها را با ارشیو گسترده‌ای از الگوهای راداری و مخابراتی تطبیق می‌دهند. مدل پایه اوتوبازا دارای یک هارد حافظه با قابلیت ذخیره تا ۶۰۰ الگوی راداری مختلف است و در مدل اوتوبازا-ام این ظرفیت به حدود ۲۰۰۰ الگو افزایش یافته است.این قابلیت به سامانه اجازه می‌دهد نوع پلتفرم (مثلاً جنگنده F-35 یا پهپاد MQ-9 Reaper) را شناسایی کندو حالت عملیاتی رادار آن را نیز تشخیص دهد.با قرار گرفتن این ایستگاه‌ها در فواصل چند ده کیلومتری از یکدیگر (معمولاً تا ۳۰ کیلومتر)، سیستم قادر است با استفاده از روش مثلث‌بندی ، موقعیت دقیق منبع انتشار امواج را با دقت بالا محاسبه کند.

ایستگاه اخلال و جنگ الکترونیک

این بخش، بازوی تهاجمی اوتوبازا است. پس از شناسایی، طبقه‌بندی و موقعیت‌یابی دقیق هدف توسط بخش ELINT، اطلاعات به واحد اخلالگر منتقل می‌شود.این واحد با آگاهی کامل از مشخصات سیگنال هدف (فرکانس، پهنای باند، الگوی پالس و...)، اقدام به ارسال امواج اخلال دقیق و متمرکز می‌کند. برد شناسایی و دریافت امواج در مدل اوتوبازا-ام تا ۴۰۰ کیلومتر و برد رهگیری و اخلال مؤثر آن حدود ۲۰۰ کیلومتر گزارش شده است.

نقاط ضعف جنگنده های نسل پنجم چیست؟

شاید مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین قابلیت اوتوبازا، توانایی ادعایی آن در کشف و رهگیری هواپیماهای پنهان‌کار مانند F-22 Raptor و F-35 Lightning II باشد.فناوری پنهان‌کاری اساساً برای کاهش سطح مقطع راداری و منحرف کردن امواج رادارهای فعال طراحی شده است. اما این هواپیماها برای انجام مأموریت خود، کاملاً ساکت و خاموش نیستند.آنها برای ناوبری، ارتباط با یکدیگر، استفاده از رادار خود (حتی رادارهای با احتمال رهگیری پایین) و ارسال داده، امواج الکترومغناطیسی از خود ساطع می‌کنند.اینجاست که اوتوبازا وارد عمل می‌شود. این سامانه با حساسیت بالای خود، قادر به کشف همین پرتوهای ضعیف و به ظاهر ناچیز است.به گفته شرکت سازنده اوتوبازا-ام توانایی کشف رادارهای LPI را نیز دارد.

مقابله با پنهان‌کاری

اوتوبازا به تنهایی یک سامانه قدرتمند است، اما قدرت واقعی آن زمانی آشکار می‌شود که به عنوان بخشی از یک شبکه پدافند هوایی یکپارچه عمل کند.این سامانه قابلیت شبکه‌شدن با سامانه‌های پدافند موشکی دوربرد مانند S-300 و S-400 را داراست.
در این سناریو، اوتوبازا به عنوان چشم و گوش پنهان شبکه عمل می‌کند. این سامانه می‌تواند اهداف را در سکوت کامل کشف و رهگیری کرده و اطلاعات دقیق موقعیت آنها را به آتش‌بارهای S-400 ارسال کند.این به آتش‌بارها اجازه می‌دهد تا بدون روشن کردن رادارهای قدرتمند و آسیب‌پذیر خود، تا آخرین لحظه در حالت آماده‌باش باقی بمانند و تنها در لحظه شلیک، رادار درگیری خود را برای هدایت موشک فعال کنند. این تاکتیک، بقاپذیری کل شبکه پدافندی را به شدت افزایش داده و کار را برای تیم‌های آفندی دشمن بسیار دشوار می‌سازد.

در مجموع، کارت طلایی روسی در میدان نبرد

سامانه جنگ الکترونیک اوتوبازا و به‌ویژه نسخه مدرن آن، اوتوبازا-ام، چیزی بیش از یک اخلالگر ساده است. این سیستم یک پلتفرم اطلاعاتی و تهاجمی یکپارچه است که با تکیه بر فناوری پیشرفته ELINT، قدرت محاسباتی بالا و قابلیت شبکه‌محوری، قواعد بازی را در نبردهای هوایی مدرن تغییر می‌دهد. توانایی آن در کشف غیرفعال اهداف، به‌ویژه پرنده‌های پنهان‌کار، و ادغام آن در یک شبکه دفاعی لایه‌ای، آن را به یک دارایی استراتژیک و یک تهدید جدی برای برتری هوایی هر نیروی نظامی تبدیل کرده است. در جهانی که جنگ‌ها به طور فزاینده‌ای در طیف الکترومغناطیس جریان دارند، شکارچیان خاموشی مانند اوتوبازا، نقشی تعیین‌کننده در ترسیم خطوط نبرد آینده ایفا خواهند کرد.#تسلیحات#جنگ#جنگی#فناوری_نظامی#جنگال#اوتوباز#پدافند#جنگ_۱۲روزه
02:45 - 28 بهمن 1404

0 بازدید