روایتی از خیابان «کشوردوست»؛ میعادگاه دلهای سوخته
انتهای خیابان کشوردوست این شبها بوی دلتنگی و اشک میدهد، نه بوی د، از صبح سیاه نهم اسفند به دیوارنگارهای از دلتنگی بدل شده است.
عزیزی نوشته بود: برای منشیمون روی کاغذ نوشتم: آمدم، نبودی، رفتم. دوستت دارم.و براش یه قلب کشیدم.لپتاپ رو تحویل دادم، چک تسویه رو گرفتم و اومدم خونه.《 تعدیل شدم. 》
07:29 - 25 فروردین 1405
4 واکنش
1293 بازدید
1 پاسخ
@Nami425 فروردین 1405@user176819691920 کاربر امیرخسرو خدا رو هزاران بار سپاس که داریم از دست عقده ای های روانی مثل شما خلاص میشیم! مثلا این نوشته کجاش مشکل داشت که دیسلایک دادی؟ فقط از عقده های درونتونه! فقط عقده! حالا بمونید برای خودتون هرچه میخواید لایک بزنین! روانی ها!